Księga Ezdrasza

Księga Ezdrasza

CZĘŚĆ 1 (I,1 – 6,22)ZOROBABEL I ODBUDOWA ŚWIĄTYNI Żydzi pod wodzą Zorobabela wracają do Jerozolimy. (1,1 – 4,5) I. DEKRET CYRUSA, POZWALAJĄCY ŻYDOM NA POWRÓT (1,1-11). Pozwolenie na powrót, zachęta do ofiar na rzecz wyruszających (1-4). Przygotowania do wymarszu, zwrócenie naczyń świątyni (5-7). Sassabasar (8-11).
11 Roku pierwszego Cyrusa, króla perskiego, aby wypełniło się słowo Pańskie z ust Jeremiasza, wzbudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, i podniósł głos po wszystkim królestwie swym i na piśmie, mówiąc:2 “To mówi Cyrus, król perski: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebieski, i ten mi rozkazał, abym mu zbudował dom w Jeruzalem, które jest w Żydowskiej ziemi.3 Kto jest między wami ze wszystkiego ludu jego? Niechaj będzie z nim Pan jego. Niech idzie do Jeruzalem, które jest w Żydowskiej ziemi, i niech buduje dom Pana, Boga izraelskiego; ten jest Bóg, który jest w Jeruzalem.4 A wszyscy inni po wszystkich miejscach, gdziekolwiek mieszkają, niech go wspomagają mężowie z miejsca swego srebrem, złotem, majętnością i bydłem, oprócz tego, co dobrowolnie ofiarują kościołowi Bożemu, który jest w Jeruzalem.”5 I powstali przedniejsi z ojców, z Judy i z Beniamina, i kapłani, i Lewici, i wszelki, którego ducha Bóg wzbudził, aby pójść budować kościół Pański, który był w Jeruzalem. 6 I wszyscy, którzy byli w okolicy, wspomogli ręce ich naczyniami srebrnymi i złotymi, majętnością, bydłem i sprzętem, oprócz tego, co z dobrej woli ofiarowali.7 Król też Cyrus wyniósł naczynia kościoła Pańskiego, które był zabrał Nabuchodonozor z Jeruzalem i złożył je był w zborze boga swego.8 A Cyrus, król perski, wyniósł je przez ręce Mitrydata, syna Gazabata, i odliczył je Sassabasarowi, książęciu judzkiemu. 9 A ta jest liczba ich: Czasz złotych trzydzieści, czasz srebrnych tysiąc, nożów dwadzieścia dziewięć, 10 kubków złotych trzydzieści, kubków srebrnych drugich czterysta dziesięć, innych naczyń tysiąc.11 Wszystkich naczyń złotych i srebrnych pięć tysięcy czterysta, wszystko wziął Sassabasar z tymi, którzy wyszli z przesiedlenia babilońskiego do Jeruzalem. SPIS POWRACAJĄCYCH (2,1-70). Przywódcy (1-2a). Lud (2b-35). Kapłani i Lewici (36-42). Natynejczycy i synowie sług Salomonowych (43-58). Ci, którzy nie mogli wykazać swojego pochodzeia (59-63). Ogólna suma ludzi i zwierząt (64-67). Dary dobrowolne książąt (68-69). Zakończenie (70).
21 Z A ci są synowie krainy, którzy wyszli z pojmania, które był przeniósł Nabuchodonozor, król babiloński, do Babilonu, i wrócili się do Jeruzalem i Judy, każdy do miasta swego.2 Ci, którzy przyszli z Zorobabelem: Jozue, Nehemia, Saraja, Rahelaja, Mardochaj, Belsan, Mesfar, Begwaj, Rehum, Baana. 3 Poczet mężów ludu izraelskiego: Synów Farosa dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwu;4 synów Sefatiasza trzystu siedemdziesięciu dwu;5 synów Areasza siedmiuset siedemdziesięciu pięciu; synów Fahat-Moaba, 6 synów Jozuego: Joab, dwa tysiące ośmiuset dwunastu; 7 synów Elama tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;8 synów Zetui dziewięciuset czterdziestu pięciu; 9 synów Zachaja siedmiuset sześćdziesięciu;10 synów Baniego sześciuset czterdziestu dwu;11 synów Bebaja sześciuset dwudziestu trzech;12 synów Azgada tysiąc dwustu dwudziestu dwu;13 synów Adonikanla sześciuset sześćdziesięciu sześciu;14 synów Begwaja dwa tysiące pięćdziesięciu sześciu; 15 synów Adina czterystu pięćdziesięciu czterech;16 synów Atera, którzy byli z Ezechiasza, dziewięćdziesięciu ośmiu;17 synów Besaja trzystu dwudziestu trzech;18 synów Jory stu dwunastu;19 synów Hasuma dwustu dwudziestu trzech;20 synów Gebbar dziewięćdziesięciu pięciu;21 synów Betlejemu stu dwudziestu trzech;22 mężów Netufy pięćdziesięciu sześciu;23 mężów Anatot stu dwudziestu ośmiu;24 synów Azmawet czterdziestu dwu;25 synów Kariatiarlnl, Kefiry i Berot siedmiuset czterdziestu trzech;26 synów Ramy i Gabaa sześciuset dwudziestu jeden;27 mężów Machmas stu dwudziestu dwu; 28 mężów Betelu i Haj dwustu dwudziestu trzech;29 synów Nebo pięćdziesięciu dwu; 30 synów Megbisa stu pięćdziesięciu sześciu;31 synów Elama drugiego tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;32 synów Harima trzystu dwudziestu;33 synów Lod, Hadid i Ono siedmiuset dwudziestu pięciu; 34 synów Jerycha trzystu czterdziestu pięciu;35 synów Senaa trzy tysiące sześciuset trzydziestu.36 Kapłani: synów Jadaji w domu Jozuego dziewięciuset siedemdziesięciu trzech;37 synów Emmera tysiąc pięćdziesięciu dwu;38 synów Feshura tysiąc dwustu czterdziestu siedmiu;39 synów Harima tysiąc siedemnastu. 40 – Lewici: Synów Jozuego i Kedmihela, synów Odowiasza, siedemdziesięciu czterech. – Śpiewacy:41 Synów Asafa stu dwudziestu ośmiu. 42 – Synowie wrotnych: Synowie Selluma, synowie Atera, synowie Telmona, synowie Akkuba, synowie Hatity, synowie Sobaja, wszystkich stu trzydziestu dziewięciu. 43 Natynejczycy: Synowie Sihy, synowie Hasufy,44 synowie Tabbaota, synowie Kerosa, synowie Syjai, synowie Fadona,45 synowie Lebany, synowie Hagaby, synowie Akkuba, 46 synowie Hagaba, synowie Semlaja, synowie Hanana,47 synowie Gaddela, synowie Gahera,48 synowie Raaji, synowie Rasina, synowie Nekody,49 synowie Gazama, synowie Azy, synowie Faseasza, synowie Beseego,50 synowie Aseny, synowie Munima, 51 synowie Nefusima, synowie Bakbuka, synowie Hakufy, synowie Harhura, 52 synowie Besluta, synowie Mahidy,53 synowie Harsy, synowie Berkosa, synowie Sisary, synowie Temy,54 synowie Nasji, synowie Hatify; synowie sług Salomonowych, 55 synowie Sotaja, synowie Sofereta, synowie Farudy, 56 synowie Jali, synowie Derkona,57 synowie Geddela, synowie Safatii, synowie Hatila, synowie Fochereta, którzy byli z Asebaim, 58 synowie Amiego; wszystkich Natynejezyków i synów sług Salomonowych trzystu dziewięćdziesięciu dwu.59 A ci, którzy wyszli z Telmali, Telharsy, Cherubu, Adonu i Emeru, a nie mogli wykazać domów ojców swoich i pochodzenia swego, czy z Izraela byli:60 Synów Dalaji, synów Tobiasza, synów Nekody, sześciuset pięćdziesięciu dwu.61 A z synów kapłańskich: Synowie Hobiasza, synowie Akkosa, synowie Berzellaja, który pojął z córek Berzellaja, Galaadyty, żonę, i przezwano go ich imieniem.62 Ci szukali pisma rodu swego i nie znaleźli, i zostali wyłączeni z kapłaństwa.63 I rzekł im atersata, aby nie jedli z świętego świętych, ażby powstał kapłan uczony i doskonały.64 Wszystko mnóstwo jako jeden, czterdzieści dwa tysiące trzystu sześćdziesięciu,65 oprócz sług ich i służebnic, których było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedem, a między nimi śpiewaków i śpiewaczek dwieście.66 Koni ich siedemset trzydzieści sześć; mułów ich dwieście czterdzieści pięć;67 wielbłądów ich czterysta trzydzieści pięć; osłów ich sześć tysięcy siedemset dwadzieścia.68 A niektórzy z przedniejszych ojców, gdy wchodzili do kościoła Pańskiego, który jest w Jeruzalem, dobrowolnie ofiarowali na dom Boży, aby go postawić na miejscu jego.69 Według możności swej dali nakład na budowanie: złota czerwonych złotych sześćdziesiąt jeden tysięcy, srebra grzywien pięć tysięcy i sto szat kapłańskich.70Zamieszkali tedy kapłani i Lewici, i część ludu, i śpiewacy, i wrotni, i Natynejczycy w miastach swych, i wszystek Izraelw miastach swych. ZBUDOWANIE OŁTARZA CAŁOPALEŃ, WZNOWIENIE OFIAR, ŚWIĘTO KUCZEK (3,1-5).
31 I już był przyszedł miesiąc siódmy, a synowie Izraelowi byli w miastach swoich; zgromadził się tedy wszystek lud jak jeden mąż do Jeruzalem.2 I powstał Jozue, syn Josedeka, i bracia jego kapłani, i Zorobabel, syn Salauela, i bracia jego, i zbudowali ołtarz Bogu Izraelowemu, aby na nim ofiarować całopalenia, jak napisano w zakonie Mojżesza, męża Bożego. 3 A ołtarz Boży postawili na podstawach jego, podczas gdy ich narody okolicznych ziem odstraszały, i ofiarowali na nim całopalenie Panu rano i wieczór. 4 I uczynili święto Kuczek, jak napisane jest, i całopalenie na każdy dzień za porządkiem według przykazania, robotę dnia w dzień jej.5 A potem całopalenie ustawiczne, tak w pierwsze dni miesiąca, jak i we wszystkie uroczyste święta Pańskie, które były poświęcone, i we wszystkie, w których dobrowolnie ofiarowano dar Panu. ZAŁOŻENIE FUNDAMENTÓW NOWEJ ŚWIĄTYNI (3,6-13). Przygotowania(6-7). Kierownicy robót (8-9). Ceremonia, sprzeczne uczucia ludu (10-13).6 Od pierwszego dnia miesiąca siódmego poczęli ofiarować całopalenie Panu; a kościół Boży jeszcze nie był założony. 7 I dali pieniądze kamieniarzom i murarzom, strawę też i picie i oliwę Sydończykom i Tyryjczykom, aby sprowadzili drzewo cedrowe z Libanu do morza Joppy wedle tego, jak Cyrus, król perski, im nakazał. 8 A roku drugiego przybycia ich do kościoła Bożego w Jeruzalem, miesiąca drugiego, zaczęli Zorobabel, syn Salatiela, i Jozue, syn Josedeka, i inni z braci ich, kapłani i Lewici, i wszyscy, którzy przyszli z pojmania do Jeruzalem, i ustanowili Lewitów od dwudziestu lat i wyżej, aby przynaglali robotę Pańską.9 I stanął Jozue i synowie jego i bracia jego, Kedmihel i synowie jego, i synowie Judy, jak jeden mąż, aby pilnować tych, którzy robili w kościele Bożym: synowie Henadada i synowie ich, i bracia ich, Lewici.-10 Gdy tedy założyli murarze podwaliny kościoła Pańskiego, stanęli kapłani w ubiorze swoim z trąbami, a Lewici, synowie Asafa, z cymbałami, aby chwalić Boga na modłę Dawida, króla izraelskiego.11 I śpiewali pieśni i wysławianie Panu: “Iż dobry, iż na wieki miłosierdzie jego nad Izraelem.”. Wszystek też lud krzyczał krzykiem wielkim, chwaląc Pana za to, iż był założony kościół Pański.12 Wielu też z kapłanów i z Lewitów, i przedniejsi z ojców, i starcy, którzy widzieli kościół pierwszy, gdy był założony, i ten kościół przed oczyma swymi, płakali głosem wielkim; a wielu, krzycząc z radości, głos podnosiło. 13 I nie mógł nikt rozróżnić głosu krzyczenia weselących się i głosu płaczu ludu, albowiem lud razem krzyczał głosem wielkim, i głos słychać było daleko. PRZERWANIE ROBÓT WSKUTEK INTRYG WROGÓW (4,1-5).
41 I usłyszeli nieprzyjaciele Judy i Bemamina, iż synowie pojmania budowali kościół Panu, Bogu Izraelowemu;2 i przystąpiwszy do Zorobabela i do przedniejszych ojców, rzekli im: “Budujmy z wami, bo tak jak i wyszukamy Boga waszego; otośmy składali ofiary od dni Asor Haddana, króla Assuru, który nas tu przyprowadził.”3 I rzekł im Zorobabel i Jozue, i inni przedniejsi ojcowie izraelscy: ” Wy nie możecie z nami budować domu Bogu naszemu, ale my tylko sami zbudujemy Panu, Bogu naszemu, jak nam rozkazał Cyrus, król perski.”4 Stało się tedy, że lud ziemi przeszkadzał rękom ludu judzkiego i niepokoił ich w budowaniu.5 I najęli przeciwko nim rajców, aby rozproszyli radę ich po wszystkie dni Cyrusa, króla perskiego, i aż do królestwa Dariusza, króla perskiego.II. Przerwanie prac nad odbudową murów miasta.(4,6-23) 1. ZA PANOWANIA ASWERA (4,6).6 A za królestwa Aswera, na początku królestwa jego, napisali skargę na obywateli judzkich i jerozolimskich. ZA PANOWANIA ARTAKSERKSESA (4,7-23). Urzędnicy perscy oskarżają Żydów przed królem (7-16). Odpowiedź króla (17-22). Wstrzymanie robót (23).7 I za dni Artakserksesa napisał Beselam, Mitrydat, i Tabeel, i inni, którzy w radzie ich byli, do Artakserksesa, króla perskiego, a list skargi napisany był po syryjsku, i czytano go językiem syryjskim. 8 Reum Beelteem i Samsaj pisarz napisali list do Jeruzalem do Artakserksesa króla, tej treści:9 “Reum Beelteem i Samsaj pisarz, i inni radni ich Dynejczycy, Afarsatachowie, Terfalczycy, Afarsejczycy, Erehuejezycy, Babilończycy, Susanechowie, Diewiowie i Elamici i inni z narodów, 10 które przeniósł Asenafar wielki i sławny, i kazał im mieszkać w miastach samaryjskich i w innych zarzecznych krainach w pokoju. 11 (Ten jest odpis listu, który posłali do niego): “Artakserksesowi królowi słudzy twoi, mężowie, którzy są za rzeką, zdrowia życzą.12 Niech będzie wiadomo królowi, iż Żydzi, którzy wyszli od ciebie do nas, przyszli do Jeruzalem, miasta buntowniczego i złego, i budują je, wywodząc mury jego i ściany łącząc.13 Teraz tedy niech będzie wiadomo królowi, iż, jeśli to miasto będzie zbudowane, a mury jego będą naprawione, podatku i cła i dochodów rocznych nie dadzą, i aż do królów ta szkoda przyjdzie.14 A my, pamiętając na sól, którąśmy w pałacu królewskim jedli, i że mamy sobie za rzecz niegodziwą patrzeć na uraz do króla, przetośmy posłali i oznajmili królowi,15 abyś poszukał w księgach historii ojców twoich, a znajdziesz napisane w kronikach i dowiesz się, iż to miasto jest miastem buntowniczym, a królom i ziemiom szkodliwym, i wojny powstają w nim od dawnych dni: dla tego i miasto samo zostało zburzone.16 Oznajmiamy królowi, iż jeśli to miasto będzie zbudowane, a mury jego będą naprawione, dzierżawy za rzeką mieć nie będziesz.”17 Słowo posłał król do Reuma Beelteema i Samsaja pisarza, i do innych, którzy w radzie ich byli, mieszkańców Samarii, i innym za rzeką, życząc zdrowia i pokoju: 18 “Skarga, którąście posłali do nas, jawnie była czytana przede mną.19 I według mojego rozkazu szukano i znaleziono, że to miasto od dawna królom się sprzeciwia, i rozruchy i walki w nim powstają;20 bo i królowie mocni byli w Jeruzalem, którzy panowali nad wszelką krainą, która jest za rzeką; daninę też, cła i dochody pobierali. 21 Przeto teraz słuchajcie wyroku: Wstrzymajcie tamtych mężów, aby to miasto nie było budowane, aż pókiby ode mnie nakazane nie było.22 Patrzcie, abyście tego niedbale nie czynili, i aby zło przeciw królom pomału nie urosło.”23 Odpis tedy wyroku Artakserksesa króla przeczytano przed Reumem Beelteemem i Samsajem pisarzem, i radą ich; i pojechali w skok do Jeruzalem do Żydów, i zabronili im ramieniem i mocą.III. Wznowienie i dokończenie robót około świątyni za Dariusza.(4,24 – 6,22) 1.WZNOWIENIE ROBÓT (4,24 – 5,2).24 Zaniechano tedy roboty około domu Pańskiego w Jeruzalem, i nie budowano aż do roku drugiego królestwa Dariusza, króla perskiego.
5

pokaż/ukryj Warsz. King J. 5 1 Толк. A Aggeusz prorok i Zachariasz, syn Adda, prorokowali Żydom, którzy byli w Żydowskiej ziemi i w Jeruzalem, w imię Boga izraelskiego.Но пророк Аггей и пророк Захария, сын Адды, говорили Иудеям, которые в Иудее и Иерусалиме, пророческие речи во имя Бога Израилева. Прbр0чествова же ґггeй прbр0къ и3 захaріа сhнъ ѓддовъ прорицaніе ко їудewмъ, и5же бsху во їудeи и3 їеrли1мэ, во и4мz бGа ї}лева на ни1хъ. 2 Толк. Wtedy powstali Zorobabel, syn Salatiela, i Jozue, syn Josedeka, i poczęli budować kościół Boży w Jeruzalem, a z nimi prorocy Boży, pomagając im.Тогда встали Зоровавель, сын Салафиилов, и Иисус, сын Иоседеков, и начали строить дом Божий в Иерусалиме, и с ними пророки Божии, подкреплявшие их. ТогдA востaста зоровaвель сhнъ салаfіи1левъ и3 їисyсъ сhнъ їwседeковъ и3 начaста здaти д0мъ б9ій, и4же во їеrли1мэ: и3 съ ни1ма прbр0цы б9іи помогaюще и4ма. 3 Толк. Wtenczas przyszedł do nich Tatanaj, który był książęciem za rzeką, i Starbuzanaj, i radcy ich, i tak im mówili: “Kto wam doradził, żebyście ten dom budowali i mury jego naprawiali?”В то время пришел к ним Фафнай, заречный областеначальник, и Шефар-Бознай и товарищи их, и так сказали им: кто дал вам разрешение строить дом сей и доделывать стены сии? Въ то2 врeмz пріи1де къ ни6мъ fаfанaй кнsзь сyщій за рэк0ю и3 саfарвузанaй и3 сослужи1теліе и4хъ, и3 сі‰ рек0ша и5мъ: кто2 дадE вaмъ влaсть созидaти д0мъ сeй и3 стёны сі‰ возставлsти; 4 Толк. Na to im odpowiedzieliśmy, podając imiona ludzi, którzy byli sprawcami tego budowania.Тогда мы сказали им имена тех людей, которые строят это здание. ТогдA сі‰ рек0ша и5мъ: к†z сyть и3менA мужeй созидaющихъ грaдъ сeй; 5 Толк. A oko Boga ich było nad starszymi Żydowskimi, i nie mogli ich powstrzymać. I uznano, żeby rzecz do Dariusza odnieść i żeby wtedy odpowiedzieli na to oskarżenie.Но око Бога их было над старейшинами Иудейскими, и те не возбраняли им, доколе дело не отправили к Дарию, и доколе не пришло решение по этому делу. И# џчи б9іи на плэнeніе їyдино, и3 не возбрани1ша и5мъ, д0ндеже послaніе къ дaрію tнесeно, и3 тогдA послaсz съ писмон0сцемъ њ сeмъ. 6 Толк. – Odpis listu, który posłał Tatanaj, książę krainy za rzeką, i Starbuzanaj, i radcy jego Arfasachejczycy, którzy byli za rzeką do Dariusza króla.Вот содержание письма, которое послал Фафнай, заречный областеначальник, и Шефар-Бознай с товарищами своими Афарсахеями, которые за рекою, к царю Дарию. И#з8zвлeніе послaніz, є4же послA fаfанaй кнsзь њб8 w4нъ п0лъ рэки2 и3 саfарвузанaй и3 сослужи1теліе и4хъ ґфарсахeє, и5же бsху за рэк0ю, дaрію царю2: 7 Толк. Mowa, którą mu posłali, tak była napisana: “Dariuszowi królowi pokój wszelaki.В донесении, которое они послали к нему, вот что написано: Дарию царю - всякий мир! словесы2 послaша къ немY, и3 сі‰ пи6сана въ нeмъ: дaрію царю2 ми1ръ всsкъ: 8 Толк. Niech będzie wiadomo królowi, żeśmy jeździli do Żydowskiej krainy, do domu Boga wielkiego, który z kamienia nieciosanego budują, i drzewo w ściany kładą, a tę robotę pilno wywodzą, i rośnie w ręku ich. Да будет известно царю, что мы ходили в Иудейскую область, к дому Бога великого; и строится он из больших камней, и дерево вкладывается в стены; и работа сия производится быстро и с успехом идет в руках их. вёдомо да бyдетъ царю2, ћкw ходи1хомъ во їудeйскую странY къ д0му бGа вели1кагw, и3 т0й созидaетсz кaменіемъ и3збрaннымъ, и3 древA стaвzтсz въ стэнaхъ, дёло же то2 со тщaніемъ стр0итсz и3 благопоспэшaетсz въ рукaхъ и4хъ: 9 Толк. A tak pytaliśmy starszych owych, i tak rzekliśmy: Kto wam dał moc, abyście ten dom budowali i mury te naprawiali? Тогда мы спросили у старейшин тех и так сказали им: кто дал вам разрешение строить дом сей и стены сии доделывать? тогдA вопроси1хомъ старёйшинъ тёхъ и3 тaкw рек0хомъ и5мъ: кто2 дадE вaмъ влaсть д0мъ сeй созидaти и3 стёны сі‰ возставлsти; 10 Толк. Ale o imiona ich pytaliśmy ich, abyśmy ci oznajmili; i wypisaliśmy imiona tych mężów, którzy są między nimi przedniejsi.И сверх того об именах их мы спросили их, чтобы дать знать тебе и написать имена тех людей, которые главными у них. и3 њ и4менэхъ и4хъ вопроси1хомъ и5хъ, да возвэсти1мъ тебЁ, ћкw да напи1шемъ тебЁ и3менA мужeй, и5же сyть нач†льницы и4хъ: 11 Толк. A oni nam odpowiedzieli tylni słowy: My jesteśmy słudzy Boga nieba i ziemi, i budujemy kościół, który był zbudowany przed wielu laty, i który wielki król izraelski zbudował i wywiódł. И они ответили нам такими словами: мы рабы Бога неба и земли и строим дом, который был построен за много лет прежде сего, - и великий царь у Израиля строил его и довершил его. и3 сицєвA словесA tвэщaша нaмъ глаг0люще: мы2 є3смы2 раби2 бGа нб7сE и3 земли2, и3 созидaемъ д0мъ, и4же бhсть ўстр0енъ прeжде сегw2 за лBта мнHга, и3 цaрь ї}левъ вели1кій создA є3го2 и3 соверши2 є3го2 и5мъ: 12 Толк. A gdy ojcowie nasi wzruszyli do gniewu Boga niebieskiego, dał ich w ręce Nabuchodonozora, króla babilońskiego, Chaldejczyka, dom też ten zburzył i lud jego przeniósł do Babilonu.Когда же отцы наши прогневали Бога небесного, Он предал их в руку Навуходоносора, царя Вавилонского, Халдеянина; и дом сей он разрушил, и народ переселил в Вавилон. є3гдa же прогнёваша nтцы2 нaши бGа нбcнаго, предадE и5хъ въ рyки навуходон0сора царS вавmлHнскагw халдeанина, и3 д0мъ сeй разори2 и3 лю1ди преведE въ вавmлHнъ: 13 Толк. A pierwszego roku Cyrusa, króla babilońskiego, Cyrus król dał wyrok, aby ten dom Boży zbudowano. Но в первый год Кира, царя Вавилонского, царь Кир дал разрешение построить сей дом Божий; но въ лёто пeрвое кЂра царS, кЂръ цaрь вавmлHнскій постaви повелёніе, да д0мъ б9ій сeй сози1ждетсz, 14 Толк. Bo i naczynia kościoła Bożego złote i srebrne, które Nabuchodonozor zabrał z kościoła, który był w Jeruzalem, i zaniósł je do zboru babilońskiego, wyniósł król Cyrus ze zboru babilońskiego, i dano je niejakiemu Sassabasarowi, którego też książęciem ustanowił,да и сосуды дома Божия, золотые и серебряные, которые Навуходоносор вынес из храма Иерусалимского и отнес в храм Вавилонский, - вынес Кир царь из храма Вавилонского; и отдали их по имени Шешбацару, которого он назначил областеначальником, и3 сосyды д0му б9іz златы6z и3 срє1брzныz, ±же навуходон0соръ взS и3з8 д0му, и4же во їеrли1мэ, и3 tнесE | въ хрaмъ вавmлHнскій, и3знесE ты6z кЂръ цaрь t хрaма вавmлHнскагw и3 дадE и5хъ саванасaру храни1телю, и4же над8 сокр0вищемъ, 15 Толк. i rzekł mu: Weźmij te naczynia, a idź i złóż je w kościele, który jest w Jeruzalem, a dom Boży niech będzie zbudowany na miejscu swoim.и сказал ему: возьми сии сосуды, пойди и отнеси их в храм Иерусалимский, и пусть дом Божий строится на своем месте. и3 речE є3мY: вс‰ сосyды сі‰ возми2 и3 и3ди2, и3 постaви и5хъ въ домY, и4же є4сть во їеrли1мэ, на мёсто и4хъ: 16 Толк. Natenczas tedy ów Sassabasar przyszedł i założył fundamenty kościoła Bożego w Jeruzalem, i od tego czasu aż dotąd buduje się, a jeszcze nie jest skończony. Тогда Шешбацар тот пришел, положил основания дома Божия в Иерусалиме; и с тех пор доселе он строится, и еще не кончен. тогдA саванасaръ т0й пріи1де и3 постaви њсновaніе д0му б9іz во їеrли1мэ, и3 t тогw2 врeмене дaже донн7э созидaетсz, и3 є3щE не совершeнъ є4сть: 17 Толк. Teraz tedy, jeśli się zda rzecz dobra królowi, niech szukają w bibliotece królewskiej, która jest w Babilonie, czy król Cyrus rozkazał budować dom Boży w Jeruzalem, a wolę królewską w tej rzeczy niechaj do nas pośle.”Итак, если царю благоугодно, пусть поищут в доме царских сокровищ, там в Вавилоне, точно ли царем Киром дано разрешение строить сей дом Божий в Иерусалиме, и царскую волю о сем пусть пришлют к нам.и3 нн7э ѓще (ви1дитсz) царю2 блaго, да посмотри1тъ въ домY сокр0вища царS вавmлHнскагw, да ўвёси, ћкw t царS кЂра бhсть повелёніе созидaти д0мъ б9ій сeй, и4же во їеrли1мэ, и3 ўвёдавъ њ сeмъ цaрь да п0слетъ къ нaмъ. 18 Толк. I ustanowili kapłanów według porządku ich i Lewitów według zmian ich nad służbą Bożą w Jeruzalem, jak napisano w księdze Mojżeszowej. 19 Толк. I obchodzili synowie izraelscy z wysiedlenia Paschę czternastego dnia księżyca pierwszego. 20 Толк. Bo się oczyścili kapłani i Lewici jak jeden: wszyscy czyści na ofiarowanie Paschy wszystkim synom wysiedlenia i braciom swym kapłanom, i sobie. 21 Толк. I jedli synowie izraelscy, którzy się wrócili z wysiedlenia i wszyscy, którzy się odłączyli ku nim od plugastwa narodów ziemi, żeby szukać Pana, Boga izraelskiego. 22 Толк. I obchodzili święto Przaśników przez siedem dni z weselem; bo ich uweselił Pan i obrócił serce króla Assuru ku nim, aby pomagał rękom ich w budowaniu domu Pana, Boga Izraelowego.