List do Galatów

1Wstęp.1 Paweł,apostoł nie od ludzi, ani przez człowieka, ale przez Jezusa Chrystusa i Boga Ojca, który go wzbudził z martwych2 i wszyscy bracia, którzy są ze mną, kościołom Galacj i:3 Łaska wam i pokój od Boga Ojca i Pana naszego Jezusa Chrystusa,4 który wydał samego siebie za grzechy nasze, aby nas wyrwać z teraźniejszego wieku złego, według woli Boga i Ojca naszego,5 jemu chwała na wieki wieków. Amen.NIESTAŁOŚĆ GALATÓW.6 Dziwię się, żé tak prędko od tego, który was powołał do łaski Chrystusowej, przenosicie się do innej ewangelii;7 a ona nie jest inna, tylko są niektórzy, co was niepokoją i chcą wywrócić ewangelię Chrystusową.8 Ale choćbyśmy my, albo anioł z nieba głosił wam ponad to, cośmy wam głosili, niech będzie przeklęty.9 Jak przedtem mówiliśmy tak i teraz znowu mówię: Jeśliby wam kto opowiadał ewangelię prócz tej, którąście otrzymali, niech będzie przeklęty10 Czy bowiem teraz ludzi zjednuję, czy Boga? Czy staram się ludziom podobać? Jeślibym się jeszcze ludziom podobał, nie byłbym sługą Chrystusa. ŹRÓDŁO EWANGELII ŚW. PAWŁA.11 Albowiem oznajmiam wam, bracia, że ewangelia głoszona przeze mnie, nie jest według człowieka.12 Albowiem ja ani jej nie otrzymałem, ani się nie nauczyłem od człowieka, ale przez objawienie Jezusa Chrystusa.NAWRÓCENIE PAWŁA13 Słyszeliście bowiem o moim niegdyś postępowaniu w żydostwie, że nad miarę prześladowałem kościół boży i zwalczałem go14 i prześcigałem w judaiźmie wielu rówieśników moich w mym narodzie, będąc gorliwszym miłośnikiem podań moich ojczystych.15 Lecz gdy się spodobało temu, który mię odłączył “z żywota matki mojej i wezwał” przez łaskę swoją,16 aby objawił Syna swego we mnie, abym go głosił między poganami – od tej chwili nie radziłem się ciała i krwi,17 ani nie poszedłem do Jerozolimy do poprzedników moich apostołów, lecz udałem się do Arabii i wróciłem znowu do Damaszku.18 Potem po trzech latach poszedłem do Jerozolimy zobaczyć Piotra i pozostałem u niego piętnaście dni;19 a innego z apostołów nie widziałem żadnego, tylko Jakuba, brata Pańskiego.20 A co wam piszę, oto Bóg świadkiem, że nie kłamię.21 Potem udałem się w strony Syrii i Cylicji.22 Byłem zaś osobiście nieznany kościołom Judei, które były w Chrystusie;23 ale tylko słyszeli, że ten, co nas niegdyś prześladował, teraz opowiada wiarę, którą przedtem zwalczał;24 i sławili Boga za mnie.
2NAUKA PAWŁA ZGODNA Z APOSTOLSKĄ.1 Potem po latach czternastu udałem się znowu do Jerozolin1y z Barnabą, wziąwszy i Tytusa.2 Udałem się zaś stosownie do objawienia i przedłożyłem im ewangelię, którą głoszę między poganami, a z osobna tym, którzy wydawali się być czymś, żebym przypadkiem nadaremnie nie stawał do biegu, albo też przedtem nie biegał.3 Lecz ani Tytusa, który był ze mną, choć był poganinem, nie przymuszono obrzezać się,4 pomimo braci fałszywych, chyłkiem wprowadzonych, którzy się wkradli, aby wyszpiegować naszą wolność, którą mamy w Chrystusie Jezusie, żeby nas podbić w niewolę.5 Tym ani na chwilę nie ustąpiliśmy i nie poddaliśmy się, aby prawda ewangelii u was przetrwała.6 Od tych zaś, co zdawali się czymś być (jakimi kiedyś byli, nic mi do tego;Bóg nie ma względu na osobę człowieka) – mnie bowiem ci, co się wydawali czymś być, nic nie przydali.7 Ale przeciwnie, gdy zobaczyli, że została mi powierzona ewangelia dla nieobrzezanych jak i Piotrowi dla obrzezanych 6(ten bowiem, który uczynił Piotra apostołem obrzezania, uczynił nim i mnie wśród pogan),9 i gdy poznali łaskę, która mi jest dana, Jakub i Kefas i Jan, którzy uważani byli za filary, podali mnie i Barnabie prawicę jak towarzyszom, abyśmy my do pogan, a oni do obrzezania; lobyleśmy tylko pamiętali o ubogich, co także troskliwie starałem się czynić.ROZPRAWA Z PIOTREM.11 Gdy zaś Kefas przyszedł do Antiochii, wręcz mu się sprzeciwiłem, gdyż był wart nagany.12 Pierwej bowiem, nim przyszli niektórzy od Jakuba, jadał z poganami, gdy zaś przyszli, usuwał się i odłączał, bojąc się tych, co byli z obrzezania.13 na jego udawanie zgodzili się inni żydzi, tak że nawet Barnaba dał się wciągnąć przez nich do tego udawania.14 Ale gdy zobaczyłem, że nie postępowali właściwie według prawdy ewangelii, rzekłem Kefasowi wobec wszystkich: Jeśli ty, będąc żydem, po pogańsku żyjesz, a nie po żydowsku, czemuż przymuszasz pogan, by po żydowsku żyli?13 My z urodzenia żydzi, a nie grzesznicy z pogan.16 Więdząc jednak, że człowiek nie bywa usprawiedliwiony z uczynków Zakonu, lecz przez wiarę Jezusa Chrystusa i my wierzymy w Chrystusa Jezusa, abyśmy byli usprawiedliwieni z wiary Chrystusowej, a nie z uczynków Zakonu, ponieważ z uczynków Zakonu “nie będzie nikt usprawiedliwiony.”17 Jeżeli bowiem szukając usprawiedliwienia w Chrystusie, okazaliśmy się i sami grzesznymi, czyżby Chrystus był sługą grzechu? Uchowaj Boże!18 Jeśli bowiem to, co zburzyłem, znowu buduję, czynię z siebie przestępcę.19 Ja bowiem umarłem przez Zakon zakonowi, abym żył Bogu;z Chrystusem jestem przybity do krzyża.20 Lecz żyję już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus. To zaś że teraz żyję w ciele, żyję w wierze Syna Bożego, który mię umiłował i wydał samego siebie za mnie.21 Nie odrzucam łaski bożej. Jeśli bowiem przez Zakon sprawiedliwość, Zatem Chrystus na próżno umarł.
3KARCI GALATÓW.1 O nierozumni Galaci, któż was omamił, abyście nie byli posłuszni prawdzie;wy, przed których oczyma Jezus Chrystus, przedtem opisany, jest między wami ukrzyżowany?2 Tego tylko od was chcę się dowiedzieć: czy otrzymaliście Ducha przez uczynki Zakonu, czy przez posłuch wiary?3 Tak jesteście głupi, że zacząwszy duchem, teraz na ciele kończycie?4 Tak wiele cierpieliście na darmo? Czy jednak na darmo?5 Ten więc, co wam daje Ducha i działa wśród was cuda – przez uczynki Zakonu, czy przez posłuch wiary?USPRAWIEDLIWIENIE ABRAHAMA PRZEZ WIARĘ.6 Jak napisano: “Abraham uwierzył Bogu i poczytano mu ku sprawiedliwości.”7 Poznajcież więc, że ci co są z wiary, ci są synami Abrahamowymi.8 A Pismo przewidziawszy, że Bóg usprawiedliwia pogan z wiary, przepowiedziało Abrahamowi: “W tobie będą błogosławione wszystkie narody.”9 Przeto ci, co są z wiary, błogosławieni będą z wiernym Abrahamem.10 Którzykolwiek bowiem są z uczynków Zakonu, są pod przekleństwem. Napisano bowiem: “Przeklęty każdy, kto by nie wytrwał w pełnieniu wszystkiego, co jest napisane w księdze Zakonu.”11 A ponieważ nikt nie dostępuje usprawiedliwienia u Boga przez Zakon, jasnym jest, że “sprawiedliwy żyje z wiary.”12 Zakon zaś nie jest z wiary, ale “kto je wykona, żyć będzie w nich.”13 Chrystus nas wykupił od przekleństwa Zakonu, stawszy się za nas przekleństwem, bo napisano: “Przeklęty każdy, kto wisi na drzewie”;14 aby na poganach spełniło się błogosławieństwo Abrahamowe w Chrystusie Jezusie, abyśmy otrzymali obietnicę Ducha przez wiarę.PRZEZ WIARĘ WYPEŁNIAJĄ SIĘ OBIETNICE.15 Bracia (według człowieka mówię), przecież nikt nie odrzuca prawomocnego testamentu ludzkiego, ani doń więcej nie przydaje.16 Abrahamowi dane były obietnice i “potomstwu” jego. Nie mówi: I potomkom, jakby o wielu, ale jak o jednym: “I potomstwu twojemu,” którym jest Chrystus.17 To zaś mówię: Zakon, który po czterystu trzydziestu latach został dany, nie unieważnia Testamentu potwierdzonego przez Boga, tak żeby obietnica miała być zniweczona.18 Albowiem jeśli z Zakonu dziedzictwo, to już nie z obietnicy. Abrahamowi zaś przez obietnicę Bóg darował.ZAKON WYCHOWAWCĄ KU CHRYSTUSOWI.19 Cóż więc Zakon? Ustanowiony został ze względu na występki, ażby przyszło potomstwo, któremu obiecał, przekazany przez aniołów za sprawą pośrednika.20 Pośrednik zaś nie jest jednego, lecz Bóg jest jeden.21 Zakon więc przeciw obietnicom bożym? Żadną miarą. Gdyby bowiem dany był Zakon, który by mógł ożywiać, prawdziwie z Zakonu byłaby sprawiedliwość.22 Ale Pismo zamknęło wszystko pod grzechem, aby obietnica przez wiarę Jezusa Chrystusa była dana wierzącym.23 Lecz zanim przyszła wiara, byliśmy zamknięci pod strażą Zakonu dla tej wiary, która miała być objawiona.24 Tak więc Zakon był wychowawcą naszym w Chrystusie, abyśmy z wiary byli usprawiedliwieni.WIARA WYZWALA SPOD ZAKONU.25 Skoro jednak przyszła wiara, już nie jesteśmy pod wychowawcą.26 Wszyscy bowiem jesteście synami bożymi przez wiarę, która jest w Chrystusie Jezusie;27 gdyż którzy tylko jesteście ochrzczeni w Chrystusie, oblekliście się w Chrystusa.28 Nie ma Żyda ani Greka; nie ma niewolnika ani wolnego nie ma mężczyzny ani niewiasty. Albowiem wy wszyscy jedno jesteście w Chrystusie Jezusie.29 Jeśli zaś wy jesteście Chrystusowi, więc jesteście potomstwem Abrahama, dziedzicami według obietnicy.
4PORÓWNANIE Z DZIEDZICEM MAŁOLETNIM.

pokaż/ukryj RU Brytjka King J. 4PORÓWNANIE Z DZIEDZICEM MAŁOLETNIM. 1 cf. Толк. Mówię zaś: Jak długo dziedzic jest dziecięciem, niczym się nie różni od niewolnika, choć jest panem wszystkiego,Еще скажу: наследник, доколе в детстве, ничем не отличается от раба, хотя и господин всего: Глаг0лю же: въ є3ли1ко врeмz наслёдникъ млaдъ є4сть, ничи1мже лyчшій є4сть рабA, госп0дь сhй всёхъ: 2 cf. Толк. ale jest pod opiekunami i rządcami aż do czasu naznaczonego przez ojca.он подчинен попечителям и домоправителям до срока, отцом назначенного. но под8 повели1тєли и3 прист†вники є4сть дaже до нар0ка џтча. 3 cf. Толк. Tak i my, gdyśmy byli dziećmi, byliśmy pod żywiołami świata.Так и мы, доколе были в детстве, были порабощены вещественным началам мира; Тaкожде и3 мы2, є3гдA бёхомъ млaди, под8 стіхjами бёхомъ мjра порабощeни: 4 cf. Толк. Skoro jednak przyszła pełność czasu, zesłał Bóg Syna swego uczynionego z niewiasty, uczynionego pod Zakonem,но когда пришла полнота времени, Бог послал Сына Своего (Единородного), Который родился от жены, подчинился закону, (За?_с7f.) є3гдa же пріи1де кончи1на лёта, послA бGъ сн7а своего2 є3динор0днаго, раждaемаго t жены2, бывaема под8 зак0номъ, 5 cf. Толк. aby tych wykupił, którzy byli pod Zakonem, żebyśmy dostąpili przybrania za synów.чтобы искупить подзаконных, дабы нам получить усыновление. да подзакHнныz и3скyпитъ, да всыновлeніе воспріи1мемъ. 6 cf. Толк. A ponieważ jesteście synami, posłał Bóg Ducha Syna swego do serc waszych, wołającego: Abba, Ojcze.А как вы - сыны, то Бог послал в сердца ваши Духа Сына Своего, вопиющего: "Авва, Отче!" И# понeже є3стE сн7ове, послA бGъ д¦а сн7а своегw2 въ сердцA вaша, вопію1ща: ѓвва џ§е. 7 cf. Толк. Przeto już nie ma niewolnika, lecz syn; a jeśli syn, to i dziedzic przez Boga.Посему ты уже не раб, но сын; а если сын, то и наследник Божий через Иисуса Христа. Тёмже ўжE нёси рaбъ, но сhнъ: ѓще ли же сhнъ, и3 наслёдникъ б9ій ї}съ хrт0мъ. NIE WRACAĆ DO PRZEPISÓW ZAKONU. 8 cf. Толк. Ale wówczas właśnie nie znając Boga, służyliście tym, którzy ź natury nie są bogami.Но тогда, не знав Бога, вы служили богам, которые в существе не боги. (За?_с7i.) Но тогдA ќбw не вёдуще бGа, служи1сте не по є3стествY сyщымъ богHмъ: 9 cf. Толк. Teraz zaś gdy poznaliście Boga, owszem będąc przez Boga poznani, jakże zwracacie się napowrót do bezsilnych i nędznych żywiołów, którym znowu służyć chcecie?Ныне же, познав Бога, или, лучше, получив познание от Бога, для чего возвращаетесь опять к немощным и бедным вещественным началам и хотите еще снова поработить себя им? нн7э же, познaвше бGа, пaче же познaни бhвше t бGа, кaкw возвращaетесz пaки на немощны6z и3 худhz стіхjи, и5мже пaки свhше служи1ти х0щете; 10 cf. Толк. Przestrzegacie dni i miesięcy i czasów i lat.Наблюдаете дни, месяцы, времена и годы. дни6 смотрsете, и3 мцcы, и3 временA, и3 лBта. 11 cf. Толк. Boję się o was, żebym przypadkiem bezowocnie nie pracował wśród was.Боюсь за вас, не напрасно ли я трудился у вас. Бою1сz њ вaсъ, є3дA кaкw всyе труди1хсz въ вaсъ. WSPOMNIENIE PIERWSZEGO PRYJĘCIA. 12 cf. Толк. Bądźcie jak ja, gdyż i ja jestem jak wy bracia, zaklinam was. W niczym mnie nie obraziliście.Прошу вас, братия, будьте, как я, потому что и я, как вы. Вы ничем не обидели меня: Бyдите ћкоже ѓзъ, занE и3 ѓзъ, ћкоже вы2: брaтіе, молю2 вы2. Ничи1мже менE њби1дэсте: 13 cf. Толк. Wiecie zaś, że w słabości ciała już dawno opowiadałem wam ewangelię a tym, co było próbą dla was w ciele moim,знаете, что, хотя я в немощи плоти благовествовал вам в первый раз, вёсте же, ћкw за нeмощь пл0ти благовэсти1хъ вaмъ пeрвэе: 14 cf. Толк. nie wzgardziliście, lecz przyjęliście mię jak anioła bożego, jak Chrystusa Jezusa.но вы не презрели искушения моего во плоти моей и не возгнушались им, а приняли меня, как Ангела Божия, как Христа Иисуса. и3 и3скушeніz моегw2, є4же во пл0ти моeй, не ўничижи1сте, ни њплевaсте, но ћкоже ѓгGла б9іz пріsсте мS, ћкw хrтA ї}са. 15 cf. Толк. Gdzież więc jest szczęśliwość wasza? Daję wam bowiem świadectwo, że gdyby to było możliwe, bylibyście sobie oczy wyłupili i mnie dali.Как вы были блаженны! Свидетельствую о вас, что, если бы возможно было, вы исторгли бы очи свои и отдали мне. К0е u5бо бsше бlжeнство вaше; Свидётельствую бо вaмъ, ћкw, ѓще бы бhло м0щно, nчесA в†ша и3звертёвше дaли бhсте ми2. 16 cf. Толк. Nieprzyjacielem więc wam się stałem, prawdę wam mówiąc?Итак, неужели я сделался врагом вашим, говоря вам истину? Тёмже врaгъ вaмъ бhхъ, и4стину вaмъ глаг0лz; 17 cf. Толк. Ubiegają się o was niedobrze, ale chcą was oderwać, abyście się o nich ubiegali.Ревнуют по вас нечисто, а хотят вас отлучить, чтобы вы ревновали по них. Ревнyютъ по вaсъ не д0брэ, но tлучи1ти вaсъ хотsтъ, да и5мъ ревнyете. 18 cf. Толк. Lecz o dobro ubiegajcie się w dobrym zawsze, a nie tylko gdy jestem obecny u was.Хорошо ревновать в добром всегда, а не в моем только присутствии у вас. Добр0 же, є4же ревновaти всегдA въ д0брэмъ, и3 не т0чію внегдA приходи1ти ми2 къ вaмъ. 19 cf. Толк. Dziatki moje, które znowu bolejąc rodzę, ażby Chrystus był w was ukształtowany.Дети мои, для которых я снова в муках рождения, доколе не изобразится в вас Христос! Ч†дца мо‰, и4миже пaки болёзную, д0ндеже воwбрази1тсz хrт0съ въ вaсъ: 20 cf. Толк. Chciałbym zaś teraz być u was i odmienić głos swój, gdyż jestem w zamieszaniu co do was.Хотел бы я теперь быть у вас и изменить голос мой, потому что я в недоумении о вас. хотёлъ же бhхъ пріити2 къ вaмъ нн7э и3 и3змэни1ти глaсъ м0й, ћкw не домышлsюсz њ вaсъ. AGAR FIGURĄ ZAKONU, A SARA EWANGELII. 21 cf. Толк. Powiedzcie mi wy, co pod Zakonem być chcecie, czy nie czytaliście Zakonu?Скажите мне вы, желающие быть под законом: разве вы не слушаете закона? Глаг0лите ми2, и5же под8 зак0номъ х0щете бhти: зак0на ли не слyшаете; 22 cf. Толк. Albowiem napisano; Abraham miał dwóch synów jednego z niewolnicy, a drugiego z wolnej.Ибо написано: Авраам имел двух сынов, одного от рабы, а другого от свободной. (За?.) Пи1сано бо є4сть, ћкw ґвраaмъ двA сы6на и3мЁ: є3ди1наго t рабы2, ґ другaго t своб0дныz. 23 cf. Толк. Lecz ten co z niewolnicy, według ciała się narodził, a ten co z wolnej, przez obietnicę.Но который от рабы, тот рожден по плоти; а который от свободной, тот по обетованию. Но и4же t рабы2, по пл0ти роди1сz: ґ и4же t своб0дныz, по њбэтовaнію. 24 cf. Толк. A to powiedziano przez podobieństwo. Są to bowiem dwa testamenty: jeden mianowicie na górze Synaj, rodzący w niewolę i to jest Agar;В этом есть иносказание. Это два завета: один от горы Синайской, рождающий в рабство, который есть Агарь, Я%же сyть и3носказaєма: сі‰ бо є3стA двA завBта: є3ди1нъ ќбw t горы2 сінaйскіz, въ раб0ту раждazй, и4же є4сть ґгaрь: 25 cf. Толк. Synaj bowiem jest góra w Arabii, i ma łączność z teraźniejszym Jeruzalem i w niewoli jest z synami swymi.ибо Агарь означает гору Синай в Аравии и соответствует нынешнему Иерусалиму, потому что он с детьми своими в рабстве; ґгaрь бо, сінA горA є4сть во ґравjи, прилагaетсz же нн7эшнему їеrли1му, раб0таетъ же съ ч†ды свои1ми: 26 cf. Толк. To zaś co w górze jest Jeruzalem, wolne jest i ono jest matką naszą.а вышний Иерусалим свободен: он - матерь всем нам. ґ вhшній їеrли1мъ своб0дь є4сть, и4же є4сть мaти всBмъ нaмъ. 27 cf. Толк. Napisano jest: “Wesel się niepłodna, która nie rodzisz, zakrzyknij i wołaj, która rodząc, nie bolejesz, bo wielu synów u opuszczonej, więcej niż u tej, która ma męża.”Ибо написано: возвеселись, неплодная, нерождающая; воскликни и возгласи, не мучившаяся родами; потому что у оставленной гораздо более детей, нежели у имеющей мужа. Пи1сано бо є4сть: возвесели1сz, непл0ды, не раждaющаz: раст0ргни и3 возопи2, неболsщаz: ћкw мнHга ч†да пустhz пaче, нeжели и3мyщіz мyжа. 28 cf. Толк. My zaś, bracia, według Izaaka jesteśmy synami obietnicy.Мы, братия, дети обетования по Исааку. (За?_са7i.) Мh же, брaтіе, по їсаaку њбэтовaніz ч†да є3смы2. 29 cf. Толк. Ale jak wówczas ten, który się był narodził według ciała, prześladował tego, który według ducha, tak i teraz.Но, как тогда рожденный по плоти гнал рожденного по духу, так и ныне. Но ћкоже тогдA по пл0ти роди1выйсz гонsше дух0внаго, тaкw и3 нн7э. 30 cf. Толк. Ale co mówi Pismo? “Wyrzuć niewolnicę i syna jej, nie będzie bowiem dziedzicem syn niewolnicy z synem wolnej.”Что же говорит Писание? Изгони рабу и сына ее, ибо сын рабы не будет наследником вместе с сыном свободной. Но что2 глаг0летъ писaніе; И#зжени2 рабY и3 сhна є3S, не и4мать бо наслёдовати сhнъ рабhнинъ съ сhномъ своб0дныz. 31 cf. Толк. Zatem, bracia, nie jesteśmy synami niewolnicy, ale wolnej. A tą wolnością wyzwolił nas Chrystus.Итак, братия, мы дети не рабы, но свободной.Тёмже, брaтіе, нёсмы рабы6нина ч†да, но своб0дныz.

5WIARA CZYNNA – POŻYTECZNA.1 Trwajcież i nie chciejcie znowu być pod jarzmem niewoli.2 0to ja, Paweł, powiadam wam, że jeśli dacie się obrzezać, Chrystus wam nic nie pomoże.3 Oświadczam zaś nadto każdemu człowiekowi obrzezującemu się, że powinien cały Zakon wypełniać.4 Wyzuci jesteście z Chrystusa, wy, którzy w Zakonie szukacie sprawiedliwienia, wypadliście z łaski.5 My bowiem duchem z wiary oczekujemy spodziewanej sprawiedliwości.6 Gdyż w Chrystusie Jezusie nie znaczy nic ani obrzezanie, ani odrzezek, ale wiara, która przez miłość działa.7 Biegliście dobrze; kto wam przeszkodził być posłusznymi prawdzie?8 Namowa ta nie jest od tego, który was wzywa.9 Odrobina kwasu zakwasza całe ciasto.10 Ja zaś co do was mam ufność w Panu, że nic innego nie będziecie myśleć – ten zaś, co was niepokoi, kimkolwiek on by był, dozna sądu.11 Lecz ja, bracia, jeśli jeszcze teraz obrzezanie głoszę, czemuż jeszcze teraz prześladowanie cierpię? Ustało więc zgorszenie krzyża!12 Bodajby i zostali odcięci ci, co was podburzają.CIAŁO POŻĄDA PRZECIWKO DUCHOWI.13 Wy bowiem do wolności jesteście wezwani, bracia, bylebyście wolności nie obracali na podnietę ciału, ale przez miłość Ducha służcie jedni drugim.14 Cały bowiem Zakon w jednym słowie się wypełnia: “Będziesz miłował bliźniego swego jak samego siebie.”15 Lecz jeśli wzajemnie się kąsacie i gryziecie, patrzcie, abyście się wzajemnie nie zjedli.16 Mówię zaś: Według ducha postępujcie i pożądliwości ciała nie będziecie wypełniać.17 Ciało bowiem pożąda przeciwko duchowi, duch zaś przeciw ciału. One bowiem sprzeciwiają się sobie nawzajem, abyście nie czynili cokolwiek chcecie.18 A jeśli Duch wami rządzi, nie jesteście pod Zakonem.19 Lecz uczynki ciała są jawne, są nimi: nierząd, nieczystość, bezwstyd, rozpusta,20 bałwochwalstwo, czary, nieprzyjaźnie, swary, zawiści, gniewy, kłótnie, spory, sekty,21 zazdrości, mężobójstwa, pijaństwa, obżarstwa i tym podobne. A o nich powiadam wam, jak przedtem mówiłem, że ci, co takie rzeczy czynią, królestwa bożego nie dostąpią.22 0wocem zaś Ducha jest: miłość, wesele, pokój, cierpliwość, dobrotliwość, dobroć, nieskwapliwość,32 cichość, wiara, skromność, wstrzemięźliwość, czystość. Przeciwko takim nie ma Zakonu.24 Ci zaś, co są Chrystusowi, ciało swoje ukrzyżowali z wadami i pożądliwościami.28 Jeśli żyjemy duchem, duchowo też postępujmy.26 Nie bądźmy chciwi próżnej chwały, wzajemnie się drażniąc i nawzajem sobie zazdroszcząc.
6WZAJEMNEJ WYROZUMIAŁOŚCI.1 Bracia, jeśliby kto znienacka upadł w jakieś przestępstwo, wy co duchownymi jesteście, pouczcie takiego w duchu łagodności, bacząc na samego siebie, abyś i ty nie był kuszony.2 Jeden drugiego brzemiona noście i tak wypełnicie prawo Chrystusowe.3 Albowiem jeśli kto mniema że jest czymś, gdy jest niczym, sam siebie oszukuje.4 A każdy niech sprawy swoje bada i tak tylko sam z siebie chlubić się będzie, a nie z drugiego.5 Każdy bowiem poniesie własne brzemię.ZAWSZE DOBRZE CZYNIĆ.6 Niech zaś ten, co bywa pouczany słowem, udziela z wszystkich dóbr temu, co go naucza.7 Nie błądźcie: Bóg nie pozwoli naśmiewać się z siebie.8 Co bowiem człowiek posieje, to i żąć będzie. Gdyż kto sieje na swym ciele, z ciała też żąć będzie zepsucie kto zaś sieje w duchu, z ducha żąć będzie życie wieczne.9 Nie ustawajmy zaś w czynieniu dobrze, bo czasu swego żąć będziemy, jeśli nie ulegniemy znużeniu.10 Przeto póki czas mamy, czyńmy dobrze wszystkim, a najwięcej domownikom wiary. CHLUBI SIĘ Z UKRZYŻOWANYM.11 Patrzcie, jakimi literami napisałem do was moją ręką.12 Albowiem którzykolwiek chcą się podobać w ciele, ci zmuszają was do obrzezania, byle tylko nie cierpieli prześladowania dla krzyża Chrystusowego.13 Ani bowiem ci, co się obrzezują, Zakonu nie zachowują, ale chcą, abyście się wy obrzezali, żeby się z ciała waszego chlubili.14 Ja zaś, nie daj Boże, abym się miał chlubić jak tylko w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa, przez którego świat jest mi ukrzyżowany a ja światu.15 Albowiem w Chrystusie Jezusie ani obrzezanie nic nie znaczy, ani odrzezek ale nowe stworzenie.16 A tym wszystkim, co według tego prawidła postępować będą, pokój i miłosierdzie Izraelowi bożemu.17 Zresztą niech mi się nikt nie naprzykrza, bo ja znamiona Pana Jezusa noszę na moim ciele.POZDROWIENIE.18 Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z duchem waszym, bracia. Amen.