Proroctwo Micheasza

Proroctwo Micheasza

TYTUŁ (1,1)
11 Słowo Pańskie, które się stało do Micheasza Morastyjczyka za dni Joatana, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich, które widział przeciw Samarii i Jeruzalem.CZĘŚC I(l,2 – 3,12)SĄDY BOŻE NAD IZRAELEM I JUDĄ ZNISZCZENIE SAMARII I JUDY (1,2-16). Pan zstępuje ze swej świątyni, by ukarać zbrodnie Samarii i Judy (2-5). Zniszczenie Samarii (6-7). Boleść prorok:a, który widzi, jak zniszczenie obejmuje Jeruzalem (8-9) i cały lcraj (10-16).2 Słuchajcie, narody wszystkie, i niech słucha ziemia i napełnienie jej! A niech Pan Bóg będzie przeciw wam świadkiem, Pan z kościoła swego świętego!3 Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swego, a zstąpi i deptać będzie po wyżynach ziemi.4 I zniszczeją góry pod nim a doliny rozdzielą się jak wosk przed ogniem i jak wody, które spadają z góry.5 Dla występku Jakuba wszystko to i dla grzechów domu Izraelowego. Jaka złość Jakuba ? czy nie Samaria ? A które wyżyny judzkie? czy nie Jeruzalem?6 I położę Samarię, jak stos kamieni na polu, gdy sadzą win nice, i ściągnę kamienie jej w dolinę, i fundamenty jej odkryję;7 a wszystkie rzeźby jej będą porąbane i wszystkie zapłaty jej będą spalone ogniem, i wszystkie bałwany jej dam na zatracenie; bo z zapłaty nierządnicy zgromadzone są i na zapłatę nierządnicy obrócą się.8 Dlatego płakać i wyć będę, będę chodził obrany i nagi; uczynię płacz jak smoków, a żałobę jak strusiów.9 Bo nieuleczalna jest rana jej; bo przyszła aż do judy, dotknęła się bramy ludu mego, aż do Jeruzalem.10 – W Get nie oznajmiajcie, łzami nie płaczcie, w domu prochu prochem się posypujcie.11 A idźcie sobie, mieszkame piękne, zelżone sromotą! Nie wyszła, która mieszka na wyjściu; płacz weźmie po was dom bliski, który sobie samemu stał.12Bo zaniemógł na dobro, który mieszka w gorzkościach; bo zstąpiło zło od Pana na bramę Jeruzalem.13 Grzmot wozu zdumieniem mieszkającemu w Lachis; początkiem grzechu jest córce Syjońskiej, bo się w tobie znalazły występki Izraela.14 Dlatego da najeźdźców na dziedzictwo Get, domy kłamstwa ku zwiedzeniu królom izraelskim.15 Jeszcze dziedzica przywiodę tobie, która mieszkasz w Maresa, aż do Odollam przyjdzie sława Izraela.16 Obłyś się i ostrzyż się dla synów rozkoszy twoich; rozszerz łysinę twoją jak orzeł, bo w niewolę zabrani są od ciebie. PRZECIW MOŻNYM (2,1-13). Ich zdzierstwa i kara (I-5). Wymiana zdań z przeciwnikami i nowa zapowiedi kary (6-11). Obietnica wybawienia (l 2-13).
21 Z Biada wam, którzy myślicie rzecz niepożyteczną i czynicle zło w łożnicach waszych! Na świtaniu czynią to, bo przeciw Bogu jest ręka ich.2 I pożądali ról, a gwałtem brali i wydzierali domy; i llciskali męża i dom jego, męża i dziedzictwo jego.3 Przeto to mówi Pan: “Oto ja myślę przeciw rodowi temu zło, od którego nie odejmiecie szyj waszych i nie będziecie dumnie chodzić, bo czas bardzo jest zły. 4 Owego dnia podejmą o was przypowieść i będą śpiewać pieśń z wdzięcznością, mówiąc: Spustoszeniem spustoszeni jesteśmy, cząstka ludu mego odmieniona jest; jakże odejdzie ode mnie, gdyż się wraca, który pola nasze rozdzieli?”5 Przeto nie będziesz mieć nikogo do rzucania sznurem losu w zgromadzeniu pańskim.6 Nie powiadajcie mówiąc: “Nie będzie kapać na tych, nie pojma sromota ” Mówi dom Jakuba:7 “Czy ukrócony jest duch Pański, albo takie są myśli jego?” Czy słowa moje nie są dobre z tym, który prosto chodzi?8 A lud mój przeciwnie jak nieprzyjaciel powstał: z wierzchu sukni braliście płaszcz, a tych, którzy chodzili po prostu, obróciliście ku bitwie.9 Niewiasty ludu mego powyganialiście z domu rozkoszy ich, od dzieci ich odjęliście chwałę moją na wieki.10 Wstańcie, a idźcie, bo tu nie macie odpoczynku; dla nieczystości swej skazi się zgnilizną co najgorszą.11 Obym nie był mężem mającym ducha, lecz żebym raczej kłamstwo mówił! Będę kropił na cię winem i pijaństwem, i będzie lud tym, na którego kropią.12 Zaprawdę zgromadzę wszystkiego ciebie, Jakubie; skupię w jedno ostatki Izraela, położę go razem jak trzodę w owczarni, jak bydło wpośród obór; będzie zgiełk od mnóstwa ludzi.13 Albowiem wstąpi otwierający drogę przed nimi; przebiją i przejdą przez bramę, i wejdą przez nią, i przejdzie król ich przed nimi, a Pan na czele ich.” PRZECIW PRZEWODNIKOM LUDU (3,1-12). Niesprawiedliwość i zdzierstwa książąt bçdą ukarane (1-4). Przeciw fałszywym prowkom (5-7), którym przeciwstawia swoje prawdziwe posłannictwo (8). Dla grzechów ksiątąt Jerusalem będzie zburzone (9-12).
31 I rzekłem: Słuchajcie, książęta Jakubowi i wodzowie domu Izraelowego! Czy nie waszą jest rzeczą znać sąd,2 was, którzy macie w nienawiści dobro, a miłujecie zło, którzy gwałtem zdzieracie skóry z nich i mięso ich z kości ich?3 Którzy jedli mięso ludu mego i skórę ich łupili z nich, a kości ich połamali i porąbali jak do kotła i jak lnięso wpośród garnca.4 Wtedy będą wołać do Pana, a nie wysłucha ich, i zakryje oblicze swe przed nimi natenczas, według tego jak złośliwie czynili w wynalazkach swoich.5 – To mówi Pan przeciw prorokom, którzy zwodzą lud mój, którzy mając co gryźć zębami swymi i głoszą pokój, a leśli kto nie da czego w ich gębę, poświęcają nań wojnę.6 Przeto noc wam będzie zamiast widzenia, a ciemność wam zamiast wieszczby: i zajdzie słońce na proroków, i zaćmi się dzień nad nimi.7 I zawstydzą się, którzy oglądają widzenia, i zarumienią się wieszczkowie, a zasłonią wszyscy twarze swoje, bo nie ma odpowiedzi Bożej.8 – A wszak że ja napełniony jestem siłą ducha Pańskiego, sądem i męstwem, żeby opowiadać Jakubowi złość jego, a Izraelowi grzech jego.9 – Słuchajcie tego, książęta domu Jakubowego i sędzlowie domu Izraelowego, którzy się brzydzicie sądem, a wszystko, co jest prawe, wywracacie;10 którzy budujecie Syjon krwią, a Jeruzalem nieprawoś cią!11 Książęta jego za dary sądzili, kapłani jego za zapłatę uczyli, prorocy jego za pieniądze prorokowali, a na Panu polegali mówiąc: “Czy nie jest Pan wpośród nas? Nie przyjdzie na nas zło “12 Przeto z powodu was Syjon jak pole zorany bedzie, a Jeruzalem jak stos kamieni będzie, a góra świątyni wyżyną lesistą.CZĘŚC II(4,1 – 5,14)OBIETNICE ODBUDOWY, ZAPOWIEDZI MESJAŃSKIE WYWYŻSZENIE JEROZOLIMY (4,1-13). Do Jeruzalem będą ciągnęły narody (1-2a); Pan dla nich będzie prawodawcą i królem (2b-3a); panowanie pokoju (3b-5). Nastąpi to po przywróceniu wygnańców do odnowionej, władczcj Jerozolimy (6-8). Poprzedzi bowiem obecnie oblężnie miasta i niewola babilońska (9-10). Nad triumfującymi wrogami zatriumfuje córka Syjońska (11-13).
41 I będzie: w ostateczne dni będzie góra domu Pańskiego przygotowa na na wierzchu gór i wyniosła nad pagórki, a popłyną do niej ludy.2 I pośpieszą się liczne narody, a mówić będą: “Pójdźcie, wstąpmy na górę Pańską i do domu Boga Jakubowego, a nauczy nas o drogach swoich i będziemy chodzić ścieżkami jego.” Bo z Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pańskie z Jeruzalem.3 I będzie wymierzał sprawiedliwość między licznymi ludami, i będzie strofował narody mocne daleko; i przekują miecze swe na lemiesze, a włócznie swe na motyki; nie weźmie naród przeciw narodowi miecza ani się więcej ćwiczyć nie będą ku wojnie.4 I będzie siedział mąż pod winnym drzewem swoim i pod figą swą, a nie będzie, kto by wystraszył; bo usta Pana zastępów przemówiły.5 Bo wszystkie narody chodzić będą, każdy w imię boga swego, ale my chodzić będziemy w imię Pana, Boga naszego, na wieki i dalej.6 Owego dnia, mówi Pan, zbiorę chromiącą i tę, którą wyrzuciłem, zbiorę i którą utrapiłem;7 i uczynię chromiącą szczątkiem, a umęczoną narodem mocnym; i będzie królował nad nimi Pan na górze Syjon odtąd i aż na wieki.8 A ty, chmurna wieżo stada córki Syjon, aż do ciebie przyjdzie, a przyjdzie władza pierwsza, królestwo córki Jeruzalem.9 Czemuż się teraz od żalu kurczysz? Czy króla nie masz albo poradnik twój zginął, że cię zdjął ból jak rodzącą?10 Bolej i męcz się, córko Syjońska, jak rodząca; bo teraz wyjdziesz z miasta i mieszkać będziesz w polu, i zajdziesz aż do Babilonu; tam będziesz wybawiona, tam cię odkupi Pan z ręki nieprzyjaciół twoich.11 A teraz zebrało się przeciw tobie narodów wiele, które mówią: Niech będzie ukamienowana, a niech patrzy na Syjon oko nasze!”12 A oni nie poznali myśli Pańskich i nie wyrozumieli zamiaru jego; bo ich zgromadził jak kłosy na boisku.13 Wstań, a młóć, córko Syjońska! bo róg twój uczynię żelaznym, a kopyta twoje uczynię miedzianymi, i zetrzesz narody mnogie, i pobijesz Panu łupy ich i moc ich Panu wszystkiej ziemi. ZWYCIĘSKI MESJASZ I JEGO LUD (5,1-14). Panujący, rodem z Betlejemu (1-3), wybawi swój lud (4-5), który zawładnie wszystkimi narodami i zgładzi swych wrogów (6-9). Bóg zniszczy wówczas wszystkie środki obrony i kultu pogańskiego, a nieposłuszne narody wytraci (10-14).
51 Teraz zburzona będziesz córko zbójcy! Oblężenie przygotowano przeciw nam, laską będą bić w policzek sędziego Izraela.2 A ty, Betlejem Efrata, malutkie jesteś między tysiącami judzkimi; z ciebie mi wyjdzie, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego od początku, od dni wieczności.3 Przeto wyda ich aż do czasu, w którym rodząca porodzi, a ostatek braci jego wróci się do synów Izraelowych.4 I stanie, i paść będzie mocą Pańską, w wysokości imienia Pana, Boga swego, i nawrócą się; bo teraz wielkim się okaże aż do granic ziemi.5 A ten będzie pokojem; gdy przyjdzie Asyryjczyk do ziemi naszej i gdy będzie deptać po domach naszych, wzbudzimy przeciw niemu siedmiu pasterzów i ośmiu celniejszych ludzi.6 I będą paść ziemię Assur mieczem i ziemię Nemroda włóczniami jej; i wyzwoli od Assura, gdy wejdzie do ziemi naszej i gdy deptać będzie po granicach naszych.7 I będzie ostatek Jakuba wpośród wielu narodów jak rosa od Pana, i jak krople na zielu, które nie czeka na męża ani nie oczekuje synów człowieczych.8 I będą ostatki Jakuba między narodami, wpośród narodów wielu, jak lew między zwierzętami leśnymi i jak szczenię lwie między trzodami owiec; które gdy przejdzie i przygniecie i porwie, nie ma, kto by wydarł,9 Podniesie się ręka twoja na przeciwników twoich, a wszyscy nieprzyjaciele twoi wyginą.10 I będzie owego dnia, mówi Pan, zabiorę konie twoje spośród ciebie i zatracę wozy twoje.11 I wytracę miasta ziemi twej, i wywrócę wszystkie zamki twoje; i odejmę czary z ręki twojej, i wieszczb nie będzie w tobie12 I uczynię, że zaginą rzeźby twoje i słupy twoje spośród ciebie, i nie będziesz się więcej kłaniać dziełom rąk twoich.13 I wykorzenię gaje twoje spośród ciebie, i zburzę miasta twoje.14 I uczynię w zapalczywości i w zagniewaniu pomstę nad wszystkimi narodami, które nie słuchały.CZĘŚC III(6,1 – 7,20)DROGA DO ZBAWIENIA SPÓR PANA Z IZRAELEM (6,1-16). Bóg: “Ludu mój, cóżem ci uczynił?” (1-5). Lud pyta, czy ofiarami zdoła przebłagać Pana (6-7). Prorok: Bóg żąda czynów dobrych (8). Bóg natomiast stwierdza, że tych czynów brak (9-12) i dlatego ukarze Izraela (13-16).
6

pokaż/ukryj Warsz. King J. 6 1 Толк. Słuchajcie, co Pan mówi: “Wstań, wytocz sprawę przeciw górom, a niech słuchają pagórki głosu twego.Слушайте, что говорит Господь: встань, судись перед горами, и холмы да слышат голос твой! Слhшите, ±же гlа гDь: востaни, суди1сz съ горaми, и3 да слhшатъ х0лми глaсъ тв0й. 2 Толк. Niech słuchają góry sądu Pańskiego i mocne fundamenty ziemi; bo sąd Pana z ludem jego, i z Izraelem rozsądzi się.Слушайте, горы, суд Господень, и вы, твердые основы земли: ибо у Господа суд с народом Своим, и с Израилем Он состязуется. Слhшите, г0ры, сyдъ гDень, и3 дє1бри њснов†ніz земли2, ћкw сyдъ гDень къ лю1демъ є3гw2, и3 со ї}лемъ прётисz и4мать. 3 Толк. Ludu mój, cóżem ci uczynił albo w czymem ci się uprzykrzył?Народ Мой! что сделал Я тебе и чем отягощал тебя? отвечай Мне. Лю1діе мои2, что2 сотвори1хъ вaмъ, и3ли2 чи1мъ њскорби1хъ вaсъ, и3ли2 чи1мъ стужи1хъ вaмъ; tвэщaйте ми2. 4 Толк. Odpowiedz mi! Iż cię wywiodłem z ziemi Egipskiej i z domu niewolników wybawiłem cię, i posłałem przed obliczem twoim Mojżesza i Aarona i Marię ? Я вывел тебя из земли Египетской и искупил тебя из дома рабства, и послал перед тобою Моисея, Аарона и Мариам. ЗанE и3звед0хъ вaсъ и3з8 земли2 є3гЂпетскіz и3 и3з8 д0му раб0ты и3збaвихъ вaсъ, и3 послaхъ пред8 вaми мwmсeа и3 ґарHна и3 маріaмъ. 5 Толк. Ludu mój, wspomnij, proszę, co myślał Balak, król Moabu i co mu odpowiedział Balaam, syn Beora, od Setim aż do Galgala, żebyś poznał sprawiedliwości Pańskie “Народ Мой! вспомни, что замышлял Валак, царь Моавитский, и что отвечал ему Валаам, сын Веоров, и что происходило от Ситтима до Галгал, чтобы познать тебе праведные действия Господни. Лю1діе мои2, помzни1те u5бо, что2 совэщA на вы2 валaкъ цaрь мwавjтскій, и3 что2 є3мY tвэщA валаaмъ сhнъ веHровъ, t сітjz до галг†лъ; ћкw да познaетсz прaвда гDнz. 6 Толк. “Cóż godnego ofiaruję Panu? pokłonię się Bogu wysokiemu? Czy mu ofiaruję całopalenia i cielce roczne?"С чем предстать мне пред Господом, преклониться пред Богом небесным? Предстать ли пред Ним со всесожжениями, с тельцами однолетними? Въ чeмъ пости1гну гDа, срsщу бGа моего2 вhшнzго; срsщу ли є3го2 со всесожжeніемъ, тельцы6 є3динолётными; 7 Толк. Czy Pan może być ubłagany tysiącami baranów albo wielu tysiącami kozłów tłustych ? Czy dam pierworodnego mego za złość moją, owoc żywota mego za grzech duszy mojej ?”Но можно ли угодить Господу тысячами овнов или неисчетными потоками елея? Разве дам Ему первенца моего за преступление мое и плод чрева моего - за грех души моей?" є3дA пріи1метъ гDь въ тhсzщахъ nвнHвъ, и3ли2 во тьмaхъ к0злищъ тyчныхъ; дaмъ ли пeрвенцы мо‰ њ нечeстіи моeмъ, пл0дъ ўтр0бы моеS, за грэхи2 души2 моеS; 8 Толк. Pokażę tobie, człowiecze, co jest dobre i czego Pan chce od ciebie: Zaiste, żebyś czynił sąd, a miłował miłosierdzie i z pilnośáą chodził z Bogiem twoim.О, человек! сказано тебе, что - добро и чего требует от тебя Господь: действовать справедливо, любить дела милосердия и смиренномудренно ходить пред Богом твоим. Возвэсти1сz бо тебЁ, человёче, что2 добро2, и3ли2 чесогw2 гDь и4щетъ t тебє2, рaзвэ є4же твори1ти сyдъ и3 люби1ти ми1лость и3 гот0ву бhти є4же ходи1ти съ гDемъ бGомъ твои1мъ; 9 Толк. Głos Pański do miasta woła a zbawienie będzie bojącym się imienia twego: “Słuchajcie pokolenia! a któż to pochwalił?Глас Господа взывает к городу, и мудрость благоговеет пред именем Твоим: слушайте жезл и Того, Кто поставил его. Глaсъ гDень грaду призовeтсz, и3 сп7сeтъ боsщыzсz и4мене є3гw2: послyшай, плeмz, и3 кто2 ўкраси1тъ грaдъ; 10 Толк. Jeszcze jest ogień w domu bezbożnego: skarby nieprawości i miara mniejsza, gniewu pełna.Не находятся ли и теперь в доме нечестивого сокровища нечестия и уменьшенная мера, отвратительная? є3дA џгнь и3 д0мъ беззак0ннагw собирaz и3мBніz беззакHннаz и3 со ўкори1зною непр†вды; 11 Толк. Czy usprawiedliwię szale niegodziwe, a w mieszku ciężarki fałszywe?Могу ли я быть чистым с весами неверными и с обманчивыми гирями в суме? є3дA њправди1тсz въ мёрилэ беззак0нникъ и3 во врeтищи мёры непрaвыz, 12 Толк. Przez nie bogacze jego napełnili się nieprawością, a mieszkający w nim mówili kłamstwo i język ich zdradliwy w ich ustach.Так как богачи его исполнены неправды, и жители его говорят ложь, и язык их есть обман в устах их, t ни1хже богaтство своE нечeстіz нап0лниша; и3 живyщіи въ нeй глаг0лаху лжY, и3 љзhкъ и4хъ вознесeсz во ўстёхъ и4хъ. 13 Толк. A tak i ja począłem cię karać zatraceniem dla grzechów twoich.то и Я неисцельно поражу тебя опустошением за грехи твои. И# ѓзъ начнY поражaти тS и3 погублю2 тS во грэсёхъ твои1хъ. 14 Толк. Ty będziesz jeść, a nie najesz się, uniżenie twoje wpośród ciebie; i pochwycisz, a nie zachowasz, a których zachowasz, dam pod miecz.Ты будешь есть, и не будешь сыт; пустота будет внутри тебя; будешь хранить, но не убережешь, а что сбережешь, то предам мечу. Ты2 ћсти бyдеши и3 не насhтишисz, и3 помeркнетъ въ тебЁ, и3 соврати1шисz, и3 не спасeшисz: и3 є3ли1цы ѓще и3збyдутъ, nрyжію предадsтсz. 15 Толк. Ty siać będziesz, a żąć nie będziesz, ty będziesz tłoczyć oliwę, a oliwą się namaszczać nie będziesz, i moszcz, a nie będziesz pić wina.Будешь сеять, а жать не будешь; будешь давить оливки, и не будешь умащаться елеем; выжмешь виноградный сок, а вина пить не будешь. Ты2 посёеши, но не п0жнеши: ты2 и3згнетeши мaсличіе, но не помaжешисz мaсломъ: и3 насадитE віно2, и3 не и3спіетE: и3 поги1бнутъ зак0ны людjй мои1хъ. 16 Толк. I przestrzegałeś przykazania Amriego i każdego uczynku domu Achabowego, i chodziłeś po ich woli, żebym cię dał na zatracenie, a mieszkających w nim na pośmiewisko, i hańbę ludu mego znosić będziecie.”Сохранились у вас обычаи Амврия и все дела дома Ахавова, и вы поступаете по советам их; и предам Я тебя опустошению и жителей твоих посмеянию, и вы понесете поругание народа Моего. И# храни1лъ є3си2 њправд†ніz замвр‡ина и3 вс‰ дэлA д0му ґхаaвлz, и3 ходи1сте въ совётэхъ и4хъ, ћкw да предaмъ тS въ пaгубу, и3 живyщыz въ нeй во звиздaніе, и3 ўкwри1зны людjй пріи1мете.

71 Biada mnie, żem się stał, jak ten, który zbiera w jesieni grona po winobraniu! Nie ma grona do zjedzenia, wczesnych fig pożądała dusza moja.2 Zginął święty z ziemi, i prawego nie ma między ludźmi; wszyscy na krew czyhają, mąż brata swego na śmierć łowi.3 Zło rąk swoich nazywają dobrem, książę żąda, sędzia zapłatą jest pochłonięty, a wielki mówił żądze duszy swojej, i zamieszali ją.4 Kto najlepszy między nimi jest, jak oset, a kto prawy, jak cierniez płotu. Dzień wypatrywania twego, nawiedzenie twoje przyszło; teraz będzie spustoszenie ich.5Nie wierzcie przyjacielowi i nie ufajcie książęciu; przed tą, która sypia na łonie twoim, strzeż zamków ust twoich.6 Bo syn urąga ojcu, a córka powstaje na matkę swą, synowa na świekrę swoją, a nieprzyjaciółmi człowieka są domownicy jego.7 A ja na Pana patrzeć będę, oczekiwać będę Boga, zbawiciela mego; wysłucha mię Bóg mój.8 Nie wesel się, nieprzyjaciółko moja, nade mną, że upadłem – powstanę; gdy usiądę w ciemnościach, Pan jest światłością moją.9 Gniew Pański poniosę, bo zgrzeszyłem jemu, aż osądzi sprawę moją i uczyni sąd mój; wywiedzie mię na światło, ujrzę sprawiedliwość jego.10 I patrzeć będzie nieprzyjaciółka moja, i okryje się wstydem ta, która mówi do mnie: “Gdzie jest Pan, Bóg twój?” Oczy moje będą patrzeć na nią, teraz będzie na podeptanie jak błoto na ulicy.11 Dzień, aby były budowane płoty twoje, w ów dzień oddalone będzie prawo.12Dnia owego i aż do ciebie przyjdzie z Assuru, i aż do miast obronnych, a od miast obronnych, aż do rzeki, i od morza do morza, i od góry do góry.13 A ziemia będzie na spustoszenie dla mieszkańców swoich i dla owocu myśli ich.14 Paś lud twój laską twoją, trzodę dziedzictwa twego, mieszkających samotnie w lesie, wpośród Karmelu; będą paszeni na Basanie i Galaadzie wedle dni dawnych.15 “Wedle dni wyjścia twego z ziemi Egipskiej ukażę mu dziwy.”16 Ujrzą narody i zawstydzą się nad wszystką mocą swą, położą rękę na usta, uszy ich głuche będą.17 Będą lizać proch jak węże, jak płazy ziemi będą przestraszeni w domu swoim; przed Panem, Bogiem naszym drżeć będą i ciebie bać się będą.18 Któryż Bóg podobny tobie, który oddalasz nieprawość i przebaczasz grzech ostatków dziedzictwa swego? Nie rozpuści więcej zapalczywości swojej, bo pragnącym miłosierdzia jest.19 Wróci się i zlituje się nad nami; złoży nieprawości nasze i wrzuci w morze wszystkie grzechy nasze.20 Dasz prawdę Jakubowi, miłosierdzie Abrahamowi, co przysiągłeś ojcom naszym od dni starodawnych.