Proroctwo Nahuma

Proroctwo Nahuma

TYTUŁ (1,1)
1

pokaż/ukryj Warsz. King J. 1 1 Толк. Brzemię Niniwy. Księga widzenia Nahuma Elcezejczyka.Пророчество о Ниневии; книга видений Наума Елкосеянина. Прbр0чество њ нінеvjи: кни1га видёніz наyма сhна є3лкесeева. 2 Толк. Bóg żarliwy i mszczący się Pan, mszczący się Pan i mający zapalczywość, mszczący się Pan nad nieprzyjaciółmi swymi, a gniewający się na przeciwników swoich.Господь есть Бог ревнитель и мститель; мститель Господь и страшен в гневе: мстит Господь врагам Своим и не пощадит противников Своих. БGъ ревни1въ и3 мстsй гDь, мстsй гDь съ ћростію, гDь мстsй сопостaтwмъ свои6мъ и3 потреблszй сaмъ враги2 сво‰. 3 Толк. Pan cierpliwy i wielkiej mocy, a oczyszczając nie uczyni niewinnym. Pan – w burzy i w wichrze drogi jego, a mgły prochem nóg jego.Господь долготерпелив и велик могуществом, и не оставляет без наказания; в вихре и в буре шествие Господа, облако - пыль от ног Его. ГDь долготерпэли1въ, и3 вели1ка крёпость є3гw2, и3 њчищazй не њчи1ститъ гDь: въ скончaніи и3 трyсэ пyть є3гw2, и3 w4блацы прaхъ н0гъ є3гw2: 4 Толк. Gromi morze i wysusza je, a wszystkie rzeki w pustynię obraca. Omdlał Basan i Karmel, i kwiat Libanu uwiądł.Запретит Он морю, и оно высыхает, и все реки иссякают; вянет Васан и Кармил, и блекнет цвет на Ливане. запрещazй м0рю и3 и3зсушazй є5 и3 вс‰ рёки њпустошazй. Ўмaлисz васанjтіда и3 карми1лъ, и3 процвэт†ющаz лівaна њскудёша: 5 Толк. Góry poruszyły się przed nim, a pagórki opustoszały, i ziemia się zatrzęsła od oblicza jego, i świat, i wszyscy mieszkający na nim.Горы трясутся пред Ним, и холмы тают, и земля колеблется пред лицем Его, и вселенная и все живущие в ней. г0ры потрzс0шасz t негw2, и3 х0лми поколебaшасz, и3 ўжасeсz землS t лицA є3гw2, вселeннаz и3 вси2 живyщіи на нeй. 6 Толк. Przed obliczem zagniewania jego kto się ostoi? A kto wytrzyma w gniewie zapalczywości jego? Zagniewanie jego wylało się jak ogień i skały rozpłynęły się przed nim.Пред негодованием Его кто устоит? И кто стерпит пламя гнева Его? Гнев Его разливается как огонь; скалы распадаются пред Ним. T лицA гнёва є3гw2 кто2 постои1тъ; и3 кто2 сопроти1витсz во гнёвэ ћрости є3гw2; ћрость є3гw2 растаевaетъ вл†сти, и3 кaменіе сотр0шасz t негw2. 7 Толк. Dobry jest Pan i wzmacnia w dzień utrapienia, a zna mających nadzieję w nim.-Благ Господь, убежище в день скорби, и знает надеющихся на Него. Бlгъ гDь терпsщымъ є3го2 въ дeнь скорбёніz, и3 знazй боsщыzсz є3гw2: 8 Толк. I przez przewalającą się powódź kres położy miejscu jej, a nieprzyjaciół jego ciemności prześladować będą.Но всепотопляющим наводнением разрушит до основания Ниневию, и врагов Его постигнет мрак. и3 въ пот0пэ пути2 скончaніе сотвори1тъ: востаю1щыz и3 враги2 є3гw2 поженeтъ тьмA. 9 Толк. Cóż myślicie przeciw Panu? Dokończenie on wypełni, nie powstanie ucisk dwa razy. Bo jak ciernie razem się wiąże,Что умышляете вы против Господа? Он совершит истребление, и бедствие уже не повторится, Что2 помышлsете на гDа; скончaніе сaмъ сотвори1тъ, не tмсти1тъ двaжды кyпнw въ ск0рби: 10 Толк. tak biesiada ich razem pijących, będą zniszczeni jak słoma zupełnie wyschła.ибо сплетшиеся между собою как терновник и упившиеся как пьяницы, они пожраны будут совершенно, как сухая солома. понeже до њсновaніz своегw2 њлzденёетъ, и3 ѓки блю1щь њплетaющьсz снэдeнъ бyдетъ, и3 ѓки тр0сть сухоты2 полнA. 11 Толк. Z ciebie wyjdzie obmyślający zło przeciwko Panu, układający w myśli występek.Из тебя произошел умысливший злое против Господа, составивший совет нечестивый. И#з8 тебє2 и3зhдетъ п0мыслъ на гDа ѕлhй, совэщавazй сопроти6внаz. 12 Толк. To mówi Pan: Choćby doskonali byli i tak liczni, to jednak będą skoszeni i przeminie; utrapiłem cię i nie utrapię cię więcej.Так говорит Господь: хотя они безопасны и многочисленны, но они будут посечены и исчезнут; а тебя, хотя Я отягощал, более не буду отягощать. Сі‰ гlетъ гDь: њбладazй водaми мн0гими, и3 си1це разстyпzтсz, и3 слyхъ тв0й не ўслhшитсz ктомY: 13 Толк. A teraz złamię laskę jego z grzbietu twego i więzy twoje potargam.И ныне Я сокрушу ярмо его, лежащее на тебе, и узы твои разорву. и3 нн7э сокрушY жeзлъ є3гw2 t тебє2 и3 ќзы тво‰ раст0ргну. 14 Толк. I rozkaże o tobie Pan: nie będzie siane imieniem twoim więcej, z domu boga twego wytępię rzeźby i posągi, zgotuję ci grób, bo jesteś bez czci.А о тебе, Ассур, Господь определил: не будет более семени с твоим именем; из дома бога твоего истреблю истуканов и кумиров; приготовлю тебе в нем могилу, потому что ты будешь в презрении. И# заповёсть њ тебЁ гDь, не разсёетсz t и4мене твоегw2 ктомY: t д0му бGа твоегw2 потреблю2 и3зв†zннаz и3 слі‰ннаz положY гр0бъ тв0й, ћкw ск0ри (є3стE). 15 Толк. Oto na górach nogi opowiadającego i zwiastujące pokój. Święć Judo, święta twoje i oddawaj śluby twoje; bo nie przejdzie więcej po tobie Belial, wszystek zginął.Вот, на горах - стопы благовестника, возвещающего мир: празднуй, Иудея, праздники твои, исполняй обеты твои, ибо не будет более проходить по тебе нечестивый: он совсем уничтожен.СE, на горaхъ н0ги благовэствyющагw и3 возвэщaющагw ми1ръ: прaзднуй, їyдо, прaздники тво‰, воздaждь њбёты тво‰, занE не приложaтъ ктомY є4же проити2 сквозЁ тебE во њбетшaніе: скончaсz и3 и3звeржесz.

21 Przyciągnął, który by rozpraszał przed tobą, który by strzegł oblężenia; przypatrz się drodze, wzmocnij biodra, umocnij bardzo siłę.2 Bo oddał Pan pychę Jakuba jak pychę Izraela; bo ich pustoszyciele rozrzucili i latorośle ich zniszczyli.3 Tarcza mocarzów jego ognista, mężowie wojska w szkarłacie, ogniem błyskają lejce wozu w dzień przygotowania jego, a woźnice uśpieni są.4 Na drogach pomieszani są, wozy starły się na ulicach, wygląd ich jak pochodni, jak błyskawic tam i sam biegających.5 Wspomni na mocarzów swoich, będą upadali na drogach swoich, prędko wskoczą na mury jego, i zgotowany będzie daszek.6 Bramy rzek zostały otwarte, a zbór aż do ziemi rozwalony.7 Żołnierzy w niewolę uprowadzono, a służebnice jego prowadzono wzdychające jak gołębice, szemrzące w sercach swoich.8 A Niniwa, jak sadzawka wód wody jej, ale oni uciekli. “Stójcie, stójcie!” – nie ma, kto by się wrócił.9 Rozchwyćcie srebro, rozchwyćcie złoto, a nie ma końca bogactwom wielkich sprzętów kosztownych.10 Rozproszona jest i rozerwana i rozdrapana: a serce struchlałe i zemdlenie kolan i zwątlenie we wszystkich nerkach, a twarze wszystkich jak garniec okopcony.11 Gdzie jest legowisko lwów i pastwiska szczeniąt lwich, odkąd szedł lew, aby tam wejść, szczenię lwie, a nie ma nikogo, kto by wystraszył?12 Lew nachwytał dostatecznie szczeniętom swym i nabił lwicom swym i napełnił łupem jaskinie swoje, a legowisko swe drapieżą.13 Oto ja przeciw tobie, mówi Pan zastępów, i puszczę z dymem wozy twoje, a lwięta twoje pożre miecz, i wykorzenię z ziemi łup twój, i nie będzie więcej słychać głosu posłów twoich. ZAGŁADA WYSTĘPNEGO MIASTA PEŁNA I CAŁKOWITA (3,1-19). Charakterystyka miasta (1). Widok ataku wrogów i rzezi Niniwitów (2-3). Za swe postępowanie Niniwa będzie okryta hańbą przed narodami (4-7). Jeżeli potężne Teby mogły upaść (8-10), to i Niniwę czeka podobny los (ll-13). Niech się miasto przygotuje do obrony (14) I Mimo to będzie ono bezsilne wobec wroga (15-19).
31 Biada, miasto krwawe, wszystko kłamstwa i szarpaniny pełne, nie odejdzie od ciebie grabież.2 Głos bicza i głos pędu koła i konia rżącego, i wozu wskok bieżącego, i jezdnego wsiadającego,3 i miecza błyskającego, i oszczepu lśniącego, i mnóstwa pobitego, i upadku ciężkiego; i nie ma końca trupów, i legną na ciałach swo ich.4 – Dla mnóstwa wszeteczeństw nierządnicy pięknej a wdzięcznej i mającej czary, która sprzedawała narody wszeteczeństwami swymi, a plemiona czarami swymi5 – oto ja do ciebie, mówi Pan zastępów, i odkryję sromotę twoją przed obliczem twoim, i ukażę narodom nagość twoją, a królestwom hańbę twoją.6 I rzucę na cię obrzydłości, i zelżę cię, i dam cię na przykład.7 I będzie: każdy, kto cię ujrzy, odskoczy od ciebie i powie: “Spustoszona jest Niniwa!” Kto nad tobą kiwać głową będzie? Skąd mam szukać pocieszyciela tobie?8 – Czy lepsza jesteś od Aleksandrii ludnej, która mieszka na rzekach, wody wokoło niej; bogactwem jej morze, a wody murami jej?9 Etiopia i Egipt mocą jej i jeszcze nie koniec, Afryka i Libijczycy byli pomocą tobie.10 Lecz i ona na wygnanie, w niewolę zawiedziona jest; niemowlęta jej poroztrącane są na wylocie wszystkich dróg, o najznakomitszych jej rzucano los i wszyscy przedni panowie jej skuci są w pęta.11 A tak i ty upijesz się, i będziesz wzgardzana, i ty szukać będziesz ratunku przed nieprzyjacielem.12 Wszystkie zamki twoje jak figowe drzewo z niedojrzałymi figami swymi, które jeśli się je potrzęsie, wpadną w usta jedzącego.13 Oto lud twój – to niewiasty wpośród ciebie; nieprzyjaciołom twoim na oścież otwarte będą bramy ziemi twej, ogień pożre zawory twoje.14 Naczerp sobie wody na oblężenia, buduj obrony twoje, wejdź do błota i depcz, depcząc trzymaj cegłę.15 Tam cię pożre ogień, zginiesz mieczem, pożre cię jak chrząszcz; zgromadź się jak chrząszcz, rozmnóż się jak szarańcza.16 Więcej kupiectw naczyniłaś sobie, niż jest gwiazd niebieskich; chrząszcz rozszerzył się i uleciał.17 Stróże twoi jak szarańcza, a malutcy twoi jako szarańcza szarańczy, które siadają na płocie czasu zimna; słońce wzeszło, i odleciały, i nie znać było miejsca ich, gdzie były.18 Zdrzemnęli się pasterze twoi, królu Assura, będą pogrzebani książęta twoi; krył się lud twój po górach, a nie ma, kto by zgromadził.19 Nie jest tajne skruszenie twoje, bardzo zła jest rana twoja; wszyscy, którzy usłyszeli wieść o tobie, klaskali ręką nad tobą. Bo na kogo nie przy chodziła złość twoja zawsze ?