Arcypasterskie posłanie do trzódki Morawskiej Episkopii

Print Friendly, PDF & Email

Nicefor.Info




Drodzy Ojcowie, Bracia i Siostry w Chrystusie,
niech łaska Boża będzie z wami!

Przechodzimy teraz krytyczne dni. Każdy z nas, indywidualnie i społecznie, czuje presję i zdumienie. Zastanawiamy się nad biegiem wydarzeń i naszą możliwą przyszłością. Szukamy wyjścia i mamy nadzieję na pozytywny wynik. Jako ludzie żywej wiary mamy przywilej rozmawiać z Bogiem wszystkiego, naszym Bogiem Trójjedynym, który nigdy nie przestaje nas z zainteresowaniem obserwować na każdym etapie naszego życia.

Nasz Pan i Zbawiciel Jezus Chrystus, Bóg-Człowiek, jest Głową naszej Cerkwi, a my jesteśmy Jego błogosławionym Ciałem i każdy z nas jest członkiem Ciała (zob. 1 Kor 12, 27), ale jesteśmy również członkami jedni z drugich (zob. Ef 4, 25), a zatem jesteśmy współzależni. Nasz wspólny Pan i Zbawiciel wychowuje nas, żywi, troszczy się o nas i kocha nas. Tego nigdy nie wolno nam zapomnieć.

Nasz miłosierny i dobroczynny Zbawiciel jest pełen Bożego Miłosierdzia. A kiedy widzi, że wychodzimy Mu na spotkanie, kiedy szukamy Go gorąco i szczerze, spieszy z uzdrowieniem naszych chorób (por. Mt 14, 14), przede wszystkim psychicznych, ale czasem także fizycznych. Jest prawdziwym Lekarzem duszy i ciała.

Zachęca nas w życiowych burzach życia, gdy grożą nam ogromne fale prób i pokus, abyśmy się nie lękali (por. Mt 14, 27), ale ufali Mu we wszystkim z niezachwianą wiarą. Ale kiedy wydaje nam się, że będziemy przytłoczeni, skarci nas po ojcowsku jako niedowiarków i zadaje pytanie: dlaczego się wahacie?…

Gdziekolwiek pojawił się Pan, ludzie rzucili się do Niego. A ci, którzy z wiarą dotknęli krawędzi Jego szaty, otrzymali uzdrowienie i zbawienie (zob. Mt 14, 36).

I my również nie mamy nic innego, jak tylko być nauczanym dzisiaj i zawsze przez świętą Ewangelię, abyśmy mogli z wiarą zbliżać się do naszego Pana i Boga w każdej sytuacji naszego życia; że pomimo naszej pokory i niegodności możemy otrzymać korzyść i uzdrowienie. Odwołanie się do modlitwy jest zawsze możliwe. A udział w świętej Eucharystii jest nam oferowany na każdej Boskiej Liturgii, oczywiście po przygotowaniu i błogosławieństwie naszego ojca duchowego.

W otaczającym nas świecie, nawet w naszym wewnętrznym człowieku, pojawiają się zazwyczaj sprawy trudne i kontrowersyjne. Jednak mentalnością świata rządzi umysł cielesny i duch świecki. My, zakorzenieni w naszym Chrystusie, nie możemy pozwolić, aby ten wrogi duch wszedł w nas i krążył wokół nas, siejąc niepokój. Musimy za wszelką cenę zachować spokój serca poprzez pokutę i duchową walkę. I zachować naszą cerkiewną jedność jako cenny dar Boży, dany nam dla naszego zbawienia.

Celem naszego posłania pasterskiego, naszego Dekretu Apostolskiego, jest zachowanie Miłości, która wypływa z czystego serca, dobrego sumienia i szczerej wiary (por. 1 Tm 1, 5), według św. apostoła Pawła.

Grzech, jawny lub ukryty, jest przyczyną podziału, alienacji i separacji. Przeciwnie, łaska pokuty i przebaczenia niesie ze sobą wolność, odwagę, radość, siłę, jasność myśli, spokój ducha, nadzieję w Bogu, miłość bliźniego i bogaty sens życia; jednym słowem: boskie błogosławieństwo!

Życzę wszystkim błogosławieństwa Bożego i abyście byli zbudowani w wierze i wzrastali w cnotach Ducha!

Z ojcowskimi życzeniami miłości

Pokorny biskup Gardikionu Klemens

Locum Tenens Świątobliwej Episkopii Morawskiej

13/26-10-2021

Print Friendly, PDF & Email

Nicefor.Info