List św. Judy Apostoła

1Wstęp.

pokaż/ukryj RU Brytjka King J. 1Wstęp.1 cf. Толк. JUDA, sługa Jezusa Chrystusa, a brat Jakuba, tym, co są w Bogu Ojcu umiłowani i dla Jezusa Chrystusa zachowani i powołani:Иуда, раб Иисуса Христа, брат Иакова, призванным, которые освящены Богом Отцем и сохранены Иисусом Христом: (За?_o7з.) Їyда, ї}са хrтA рaбъ, брaтъ же їaкwва, сyщымъ њ бз7э nц7Ё њсвzщє1ннымъ, ї}съ хrт0мъ соблюдє1ннымъ зв†ннымъ: 2 cf. Толк. Miłosierdzie i pokój I miłość niech na was w pełni zstąpi.милость вам и мир и любовь да умножатся. млcть вaмъ и3 ми1ръ и3 любы2 да ўмн0житсz. ZACHĘTA DO BOJOWANIA O WIARĘ.3 cf. Толк. Najmilsi, bardzo usilnie pragnąc napisać do was o wspólnym waszym zbawieniu, uznałem za potrzebne napisać wam, prosząc, abyście bojowali o wiarę, raz podaną świętym.Возлюбленные! имея все усердие писать вам об общем спасении, я почел за нужное написать вам увещание - подвизаться за веру, однажды преданную святым. Возлю1бленніи, всsко тщaніе творS писaти вaмъ њ џбщемъ спcніи вaшемъ, нyжду воз8имёхъ писaти вaмъ, молS подвизaтисz њ прeданнэй вёрэ с™ы6мъ є3ди1ною. 4 cf. Толк. Wkradli się bowiem niektórzy ludzie (co od dawna na ten sąd są wyznaczeni), niezbożni, co łaskę Boga naszego obracają w wyuzdanie i zapierają się jedynego władcy i Pana naszego Jezusa Chrystusa. Ибо вкрались некоторые люди, издревле предназначенные к сему осуждению, нечестивые, обращающие благодать Бога нашего в повод к распутству и отвергающиеся единого Владыки Бога и Господа нашего Иисуса Христа. Привнид0ша бо нёцыи человёцы, дрeвле пред8устaвленніи на сіE њсуждeніе, нечести1віи, бGа нaшегw блгdть прелагaющіи въ сквeрну, и3 є3ди1нагw вLки бGа и3 гDа нaшегw ї}са хrтA tметaющіисz. PRZYKŁADY ODSTRASZAJĄCE5 cf. Толк. Lecz chcę wam przypomnieć, chociaż raz już o wszystkim dowiedzieliście się, że Jezus wybawiwszy lud z Ziemi Egipskiej, potem wygubił tych, co nie uwierzyli.Я хочу напомнить вам, уже знающим это, что Господь, избавив народ из земли Египетской, потом неверовавших погубил, Воспомzнyти же вaмъ хощY, вёдущымъ и3 вaмъ є3ди1ною сіE, ћкw гDь лю1ди t земли2 є3гЂпетскіz сп7сE, послэди2 невёровавшыz погуби2: 6 cf. Толк. Aniołów zaś, którzy nie zachowali swojej godności, ale mieszkanie swoje opuścili, zachował na sąd wielkiego dnia, związanych wiekuistymi pętami, w ciemności;и ангелов, не сохранивших своего достоинства, но оставивших свое жилище, соблюдает в вечных узах, под мраком, на суд великого дня. ѓггелы же не соблю1дшыz своегw2 начaльства, но њстaвльшыz своE жили1ще, на сyдъ вели1кагw днE ќзами вёчными под8 мрaкомъ соблюдE. 7 cf. Толк. jak Sodoma i Gomora i sąsiednie miasta, oddawszy się w podobny sposób wszeteczeństwu i poszedłszy za cudzym ciałem, stały się przykładem, cierpiąc karanie ognia wiekuistego.Как Содом и Гоморра и окрестные города, подобно им блудодействовавшие и ходившие за иною плотию, подвергшись казни огня вечного, поставлены в пример,- Ћкоже сод0ма и3 гом0рра и3 њкрeстніи и4хъ грaды, под0бнымъ и5мъ w4бразомъ преблуди1вше и3 ходи1вше в8слёдъ пл0ти и3нhz, предлежaтъ въ показaніе, nгнS вёчнагw сyдъ под8eмше, 8 cf. Толк. Podobnie i ci plugawią ciało; zwierzchność zaś odrzucają i majestat bluźnią.так точно будет и с сими мечтателями, которые оскверняют плоть, отвергают начальства и злословят высокие власти. тaкожде u5бо и3 сjи, сHніz ви1дzще, пл0ть ќбw сквернsтъ, госп0дства же tметaютсz, слaвы же хyлzще (не трепeщутъ). 9 cf. Толк. Gdy Michał archanioł z diabłem rozprawiając, spierał się o ciało Mojżesza, nie śmiał rzucić zelżywego wyroku, ale rzekł: “Niech tobie Pan rozkaże.”Михаил Архангел, когда говорил с диаволом, споря о Моисеевом теле, не смел произнести укоризненного суда, но сказал: "да запретит тебе Господь". Міхаи1лъ же ґрхaгGлъ, є3гдA со діaволомъ разсуждaz глаг0лаше њ мwmсeовэ тэлеси2, не смёzше судA навести2 хyльна, но речE: да запрети1тъ тебЁ гDь. 10 cf. Толк. A ci wszystko, czego nie znają, bluźnią; a cokolwiek z natury rozumieją jak nieme bydlęta, przez to się gubią.А сии злословят то, чего не знают; что же по природе, как бессловесные животные, знают, тем растлевают себя. Сjи же, є3ли6ка ќбw не вёдzтъ, хyлzтъ: є3ли6ка же по є3стествY ћкw безсловє1снаz живHтнаz вёдzтъ, въ си1хъ сквернsтсz.

11 Biada im, gdyż weszli na drogę Kaina i za zapłatą oddali się błędowi Balaama i buntem Korego poginęli.12 Są oni zakałą na ucztach swoich, biesiadujący bez bojaźni, samych siebie pasący, chmury bezwodne, które od wiatru bywają wkoło pędzone, drzewa jesienne, nieurodzajne, dwakroć uschłe, wykorzenione,13 bałwany wzburzonego morza, z pianą swoją wyrzucające bezwstyd, gwiazdy błąkające się, którym otchłań ciemności na wieki jest zachowana. PROROCTWA O FAŁSZYWYCH NA UCZYCIELACH.14 Prorokował zaś i o nich Enoch, siódmy po Adamie, mówiąc: Oto przyszedł Pan z tysiącami świętych swoich,15 aby czynić sąd przeciwko wszystkim i karać wszystkich bezbożnych za wszystkie ich niezbożne uczynki, które bezbożnie popełnili i za wszystkie bezeceństwa, które niezbożni grzesznicy przeciw Bogu mówili.16 Ci są szemracze narzekający, postępujący według pożądliwości swych; a usta ich mówią słowa wyniosłe, gdy drugim schlebiają dla zysku. 17 Wy zaś, najmilsi, pamiętajcie na słowa, wypowiedziane przez apostołów Pana naszego Jezusa Chrystusa,18 którzy wam mówili, że w ostateczny czas przyjdą naśmiewcy, postępujący według swych pożądliwości w niezbożnościach.19 0ni to cieleśni sami siebie odłączają, Ducha nie mając.20 Wy zaś, najmilsi, budując się sami na najświętszej wierze waszej, modląc się w Duchu Świętym,21 Sami zachowujcie się w miłości bożej, oczekując miłosierdzia Pana naszego Jezusa Chrystusa na życie wieczne.22 I jednych karćcie, mianowicie osądzonych,23 a drugich ratujcie, wyrywając z ognia. Nad innymi zaś litujcie się w bojaźni, mając w nienawiści nawet ową przez ciało pokalaną suknię.ZAKOŃCZENIE.24 A temu, który was może zachować bez grzechu i postawić niepokalanych, w radości przed obliczem chwały swojej przy przyjściu Pana naszego Jezusa Chrystusa –25 samemu Bogu Zbawicielowi naszemu, przez Jezusa Chrystusa Pana naszego, chwała i wielmożność, panowanie i władza przed wszelkim czasem i teraz i po wszystkie wieki wieków. Amen.