Encyklika o ludzkiej seksualności (2020)

Print Friendly, PDF & Email

Nicefor.Info




Ελληνικη Ορθοδοξοσ Παραδοσιακη Εκκλησια της Αμερικησ
Ιερα Επαρχιακη Συνοδοσ Γ.Ο.Χ. εν Αμερικῌ

Hellenic Orthodox Traditionalist Church of America
Holy Eparchial Synod of the G.O.C. in America

5/18 sierpnia 2020
przed świętem Przemieniania Pańskiego

Protokół nr 2020-3

Encyklika
Prawosławne spojrzenie na ludzką seksualność

Dla Prawdziwie Prawosławnych Chrześcijan na ziemiach obu Ameryk, którzy są wierni Jezusowi Chrystusowi: Łaska wam i pokój od Boga Ojca naszego i od Pana Jezusa Chrystusa! Niech będzie błogosławiony Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, On napełnił nas wszelkim błogosławieństwem duchowym na wyżynach niebieskich – w Chrystusie. W Nim bowiem wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nieskalani przed Jego obliczem (Ef 1, 2-4).

Umiłowani chrześcijanie,

Cerkiew Chrystusowa uważa czystość za jedną z największych cnót. W swojej najczystszej postaci, w dziewictwie, naśladuje bezcielesne życie aniołów; w swojej niższej formie, ważnym małżeństwie chrześcijańskim, stanowi narzędzie do tworzenia rodzin i życia w harmonii. Teraz jednak żyjemy w czasach, gdy grzechy cielesne są promowane jak nigdy wcześniej w historii. Tradycyjna chrześcijańska czystość została porzucona, zapomniana i oszkalowana, a zastąpiła ją niepohamowana rozwiązłość seksualna. Ta nowa i całkowicie świecka forma moralności, powszechnie nazywana rewolucją seksualną, weszła w życie pod koniec lat sześćdziesiątych i od tego czasu stopniowo się pogarszała. Zwolennicy tej rewolucji całkowicie przywłaszczyli sobie popkulturę Zachodu, bombardując chrześcijan, zwłaszcza młodzież, przesłaniem o diabelskim działaniu, które wyrwało miłość do Chrystusa z ich serc i oddzieliło ich od Boga. Co więcej, przemaszerowali przez instytucje pierwotnie utworzone w celu służenia dobru wspólnemu, takie jak szkoły i media, nadużywając zaufania publicznego, którym nadal cieszą się wspomniane instytucje. Rewolucja seksualna wywarła szeroki wpływ na ludzkie zachowania. Jako jej ślad widzimy krajobraz zdewastowany przez moralny zamęt, tkwienie w duchowej ciemności, choroby psychiczne, zboczenia seksualne i niewolę, gwałty, nadużycia oraz rozbite rodziny i społeczności.

W rezultacie wiele osób jest zdezorientowanych co do woli Bożej, która dotyczy seksualności i życia rodzinnego. W dalszej części przedstawimy krótką listę kluczowych zagadnień związanych z tymi tematami, aby przypomnieć wiernym prawosławnym prawdę objawioną przez naszego Pana w Piśmie Świętym i zachowaną w Świętej Tradycji oraz zachęcić ich do gorliwego trzymania się do moralnego nauczania Cerkwi.

O seksualności i małżeństwie. Małżeństwo istnieje w celu ukierunkowania seksualności na czystość, rodzenie dzieci i życie rodzinne. Stosunki seksualne przede wszystkim są owocami miłości, poświęcenia i cerkiewnego tajnstwa [sakramentu] małżeństwa. Zatem stosunki seksualne poza małżeństwem są sprzeczne z jego celem ustanowionym przez Boga, który jest przyczyną, zasadą, zrozumiałością i celem wszystkich rzeczy.

O pięknie, skromności i wstydzie. Prawdziwe piękno ludzkie jest obrazem Boga objawiającym się w cnocie. Skromność jest cechą umiarkowania, podczas gdy wstyd, będący lękiem przed podłością, zachowuje obraz Boży w każdym człowieku i chroni godność ludzką.

O wspólnym życiu przed ślubem. Dla mężczyzny i kobiety tymczasowe “podłączenie się” lub nieformalne życie razem bez małżeństwa jest grzechem nierządu. Nierząd zmniejsza ludzką zdolność do zaufania i sprzyja uprzedmiotowieniu innych, postrzegając ich nie jako jednostki, ale wyłącznie jako narzędzia osobistej satysfakcji seksualnej. Tylko zobowiązanie na całe życie uświęcone w tajnstwie małżeństwa zachowuje nieskalany związek mężczyzny i kobiety.

O rozwodzie i ponownym małżeństwie. Małżeństwo zostało stworzone przez Boga jako nierozerwalna więź, a w Ewangelii Pan wymienia jedynie niewierność jako słuszną przyczynę rozwodu. Jeśli Cerkiew dopuszcza rozwód w innych, ekstremalnych sytuacjach, należy to rozumieć nie jako normę, ale jako wyraz ekonomii: Bożego współczucia wobec naszej słabości. Jeśli chodzi o ponowne małżeństwo, oznacza to pewną porażkę w osiągnięciu wysokiego standardu chrześcijańskiej doskonałości, dlatego też treść służby dla drugiego (a co za tym idzie i trzeciego) małżeństwa jest do pewnego stopnia pokutna.

O aborcji. Rozmyślne wywołanie aborcji jest dzieciobójstwem, ponieważ w momencie poczęcia niemowlę otrzymuje swoją indywidualną egzystencję. Aborcja jest także ostatecznym pogwałceniem tej najświętszej i najważniejszej więzi, tak kluczowej dla rozkwitu ludzkiego społeczeństwa: miłości, która istnieje między matką a jej dzieckiem.

O zapłodnieniu in-vitro. Prokreacja powinna odbywać się w sposób naturalny, a nie w laboratorium oddzielonym od ludzkich ciał. Oprócz niszczenia niechcianych zygot, które jest odbieraniem życia ludzkiego, zapłodnienie in vitro oddziela akt prokreacji od ludzkiej miłości, wzajemnego uczucia między mężem i żoną oraz naturalnego miejsca poczęcia i ciąży. Pary, które mają trudności z poczęciem, powinny przyjąć wolę Bożą i zastanowić się, czy nie prowadzi ich ona do szlachetnego aktu adopcji dziecka i zapewnienia mu dobrego chrześcijańskiego domu.

O kontroli urodzeń. Według świętych Ojców nadrzędnym celem aktu seksualnego jest prokreacja. Dlatego każda próba zapobieżenia poczęciu dziecka w związkach małżeńskich jest odejściem od standardów ewangelicznej doskonałości głoszonej przez Chrystusa. Z tego powodu Cerkiew Święta nie może zachęcać do stosowania kontroli urodzeń, ani tak zwanego „naturalnego” lub „sztucznego” typu. Szczególnie nie należy stosować kontroli urodzeń w celu utrzymania stylu życia charakteryzującego się folgowaniem sobie lub “ostentacyjną konsumpcją” (ang. conspicuous consumption).

O aktach nienaturalnych. Chociaż małżeństwo jest czczone pod każdym względem, a łoże nieskalane (Hebr. 13:4), naganne są czynności seksualne poza stosunkiem naturalnym. Obejmuje to także akty seksualne popełnione w pojedynkę.

O pornografii. Nasz Pan surowo upomina oglądanie nieczystych obrazów, kiedy oświadcza, że każdy, kto pożądliwie patrzy na kobietę, już popełnił z nią cudzołóstwo w swoim sercu (Mt 5,28). Pornografia to uzależnienie, które zalewa serce duchową ciemnością, kala umysł obrazami zepsucia, tworzy fałszywe oczekiwania i zmniejsza zdolność duszy do prawdziwej miłości.

O homoseksualizmie. Mężczyźni i kobiety uzupełniają się nawzajem w swojej fizjologii i psychologii, a tylko związek między mężczyzną a kobietą prawdziwie tworzy życie. Pożądanie własnej płci grzesznie obala cały boski cel ludzkiej seksualności. Cerkiew naucza, że pożądliwość osób tej samej płci nie jest po prostu porażką w osiągnięciu wzniosłych standardów chrześcijańskich, ale jej zniesieniem. Jest to namiętność zewnętrzna i sprzeczna z naturą, której należy się oprzeć.

O małżeństwie osób tej samej płci. Z tego, co zostało powiedziane powyżej, jest oczywiste, że Cerkiew musi traktować małżeństwa osób tej samej płci z największą nieprzychylnością, ponieważ normalizuje to zboczenie seksualne i promuje je jako równe małżeństwu chrześcijańskiemu ustanowionemu przez Boga.

O rolach płciowych i feminizmie. Cerkiew broni prawdziwej godności mężczyzny i kobiety, pozostając wiernym prorockiej nauce: Bóg stworzył człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył; stworzył mężczyznę i niewiastę (Rdz 1, 27); to znaczy, są równi duchowo, ale pozostają odrębni i mają odrębne, współzależne role. Chociaż rewolucja przemysłowa i towarzyszący jej rozwój społeczny stworzyły nowe możliwości dla kobiet, kobiety pozostają biologicznie i psychologicznie przystosowane do bycia głównymi opiekunkami dzieci w rodzinie i niesłuszne jest, gdy zaniedbują swoje małżeństwo lub obowiązki rodzicielskie w imię swojej kariery zawodowej.

O transwestytyzmie. Pismo Święte mówi, że kobieta nie będzie nosiła ubioru mężczyzny ani mężczyzna ubioru kobiety; gdyż każdy, kto tak postępuje, obrzydły jest dla Pana, Boga swego (Pwt 22, 5). Dlatego Cerkiew pozostaje wierna Objawieniu Bożemu, nauczając, że mężczyźni i kobiety mają ubierać się i prezentować zgodnie ze swoją płcią, aby nie oszpecali swojej płci i nie splamili objawionego w nich obrazu Boga.

O płynności płci i transpłciowości. Płeć jest opatrznościowo przydzielona przez Boga każdemu z nas dla naszego szczególnego zbawienia i nie podlega arbitralnym kaprysom. Mężczyźni i kobiety mają działać zgodnie z tradycyjnymi standardami dotyczącymi ich płci. Zaprzeczanie naturalnemu zróżnicowaniu płci i dążenie do radykalnej emancypacji z ludzkiej biologii poprzez chemiczne i chirurgiczne okaleczenie ciała jest buntem przeciwko Bożej opatrzności okazywanej nam w chwili narodzin. Ci, którzy to robią, szkodzą zarówno swoim ciałom, jak i duszom.

Umiłowani chrześcijanie,

Nasz Pan zapewnił nam życie w tych trudnych dniach, abyśmy mogli wypracować nasze zbawienie, pozostając czystymi i wiernymi Jemu pośród otaczającego rozproszenia i dając świadectwo Jego Ewangelii słowem i czynem. Zostaniemy jednak osądzeni, jeśli nie będziemy zarówno strzec samych siebie, jak i zapewnić duchowego dobrobytu naszym dzieciom, przekazując naszym potomnym drogocenną Perłę, którą otrzymaliśmy od naszych Ojców. Z tego powodu musimy stać się czujnymi strażnikami serc i umysłów naszych dzieci oraz aktywnymi orędownikami ich moralnej formacji. Prawosławni rodzice powinni inspirować swoje dzieci do lojalności wobec naszego Zbawiciela Chrystusa. Powinni wychwalać cnoty, takie jak dziewictwo, czystość, skromność, ojcostwo i macierzyństwo oraz podejmować zdecydowane kroki, aby chronić oczy młodych przed nieczystymi i sugestywnymi wyobrażeniami. Powinny one obejmować ograniczenie dostępu do internetu, mediów i produktów przemysłu rozrywkowego. Tam, gdzie to możliwe, powinni stać się głośnymi obrońcami moralności chrześcijańskiej w swoich lokalnych szkołach. Tam, gdzie jest to niemożliwe, powinni poważnie rozważyć rezygnację z lokalnego systemu edukacji publicznej i przyjęcie edukacji chrześcijańskiej w formie nauczania prywatnego, nauczania w domu lub jednej z wielu hybrydowych form edukacji dostępnych obecnie.

Tym, którzy zostali zranieni przez rewolucję seksualną, zwiedzionym jej doktrynami, tym, którzy żyli w jej błędnych wierzeniach, mówimy: bądźcie dobrej myśli i powstańcie (Mt 10, 49)! Cerkiew Chrystusowa naucza prawdy jasno i z przekonaniem, głosząc Ewangelię pokuty i przebaczenia grzechów. Poprzez tajnstwo pokuty powstajemy z duchowej śmierci do nowego życia. W tym zadaniu grzesznicy mają Cerkiew raczej za adwokata niż za sędziego; albowiem Cerkiew, działając przez hierarchów i ojców duchowych, jest zawsze gotowa do czynienia miłosierdzia i ekonomii, aby ustąpić grzesznikowi i podnieść chorą duszę.

To jest, drodzy chrześcijanie, duch prawdziwej miłości chrześcijańskiej. Każdy z wymienionych powyżej grzechów i upadków narusza w ten czy inny sposób tego ducha miłości. Szpecą te najświętsze więzi, które tworzą społeczeństwo i są niezbędne dla prawdziwego rozkwitu i pomyślności człowieka: miłość matki do dziecka, miłość mężczyzny do żony, miłość prawdziwych przyjaciół, nienaganna miłość do samego siebie, miłość człowieka do życia, a przede wszystkim miłość człowieka do Boga. Trzymajmy się więc tej czystej miłości w Chrystusie, tej miłości, która jest obca wszelkiej wypaczonej namiętności seksualnej promowanej przez świat, bo po tym wszyscy poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali (J 13, 35).

Wasi gorliwi orędownicy przed Panem,

† Metropolita Ameryki DEMETRIUSZ

i członkowie Świętego Eparchialnego Synodu

† Metropolita Demetriady FOCJUSZ
† Metropolita Toronto MOJŻESZ
† Biskup Etny i Portlandu AUKSENCJUSZ
† Biskup Theoupolis CHRYSTODULOS
† Biskup Pelagonii MAKSYM

Print Friendly, PDF & Email

Nicefor.Info