Posłanie Paschalne 2022

Print Friendly, PDF & Email

Nicefor.Info




Posłanie Paschalne 2022

Oto jest wola Tego, który mnie posłał (Ojca), aby każdy, kto widzi Syna i wierzy w niego, miał żywot wieczny, a ja go wskrzeszę w dzień ostateczny. (J 6, 40)

Drodzy ojcowie i bracia w Zmartwychwstałym Panu!

Znowu nastąpił wielce radosny dzień Zmartwychwstania Pańskiego, dzień promienny i światłodajny. Oczywiście jest to niemożliwe, aby Zbawiciel nasz Chrystus, który obiecał w Swojej nauce wskrzesić Swoich wiernych wyznawców, nie wskrzesił i Samego Siebie! Jako człowiek, On umarł, był ukrzyżowany i pogrzebany, ale jako Bóg On zmartwychwstał i podarował nam wieczne, nieprzemijające i nieskończone życie.

Przyszedł On na ziemię jako Bogoczłowiek, aby wypełnić wolę Boga Ojca i objawić swoją chwałę, chwałę, jako Jednorodzonego od Ojca, wypełnienie łaski i prawdy (Jan 1, 14). Syn i Słowo stał się człowiekiem, aby podarować tym, kto dobrowolnie i z własnej woli przyjmuje Go, boże usynowienie, to znaczy, możliwość stania się dziećmi Bożymi (J 1, 12). Wola Ojca polega na tym, żeby nikt z wierzących nie zginął, ale aby otrzymali zmartwychwstanie; żeby oni widzieli Jego Syna i wierzyli w Niego, jako Boga prawdziwego od Boga prawdziwego, żeby mieć życie wieczne i zmartwychwstać w ostateczny dzień Sądu (J 6, 39-40).

Wszyscy oczywiście zmartwychwstaną w czas Drugiego Przyjścia Chrystusa, tak sprawiedliwi, jak i grzesznicy: pierwsi – na zmartwychwstanie życia, drudzy – na zmartwychwstanie osądzenia (J 5, 29). Pierwsi zmartwychwstaną dla wzniesienia do wiecznego spotkania i współistnienia z Bogiem w jego Królestwie, a drudzy dla potępienia w wiecznych mękach. (patrz: Mt 25, 31-46).

W tym życiu widzimy Syna duchowymi oczami wiary, które otwierają się wraz z walką dla oczyszczenia od namiętności i z dobrymi uczynkami; w przeciwnym wypadku pozostają one zamkniętymi i niesposobnymi przyjąć przewyższające rozum dogmaty Wiary, a także potrzeby bliźniego, każdego “mniejszego” brata, który jest obrazem Bożym.

***

Źródło początku życia, Pan i Bóg nasz, żeby pokazać nam sposób Swojego zjednoczenia z nami, twierdzi, że On – Chleb życia (J 6, 48), schodzący z nieba, a każdy kto go spożywa, nie umrze (J 6, 50). I dalej mówi On: Ja jestem Chleb życia, który zszedł z niebios; każdy spożywający tenże Chleb żyć będzie na wieki; Chleb, który ja dam, ciałem moim jest, które oddam za życie świata (J 6, 51).

Bogoczłowiek Chrystus uczynił Ostatnią Wieczerzę i oddał Siebie w ofierze na Krzyżu, aby dać nam Ciało Swoje, zjednoczone z Bogiem, abyśmy stali się współuczestnikami Bożego życia. Umarł On, aby zwyciężyć śmierć i zmartwychwstał, aby dać nam zmartwychwstanie. Ale jeśli nie będziemy spożywać Jego Ciała i pić Jego Krwi, nie będziemy mieć prawdziwego i wiecznego życia: Jedzący moje ciało i pijący krew moją ma życie wieczne i ja wskrzeszę go w dzień ostateczny, albowiem ciało moje prawdziwym jest pokarmem i krew moja prawdziwym jest napojem. ” (J 6, 54-55).

Jasne jest to, że dla tego, aby być godnym wiecznego życia i zmartwychwstania, należy w obecnym życiu przyjmować Święte Sakramenty, darujące nam Ducha Świętego. Tylko tak będziemy w stanie zaspokoić nasz duchowy głód i pragnienie oraz rozgrzać się pragnieniem błogosławionego życia w wieczności, które wstępnie doświadczamy w sobie jeszcze w tym życiu.

***

Dzieci w Zmartwychwstałym Panu!

Aby stać się uczestnikami Paschalnej Wieczerzy naszej Cerkwi i żeby prawdziwie świętować Zmartwychwstanie Pańskie i zmartwychwstanie naszej istoty, powinniśmy przebywać w stanie pokajania i bojaźni Bożej, To jest nasz wkład, który jest podstawowym warunkiem naszego uczestnictwa. Pościliśmy i przygotowywaliśmy się, aby doczekać się Świętej Paschy, ale wysiłki nie kończą się; tak naprawdę, one nie mają końca. Jeśli jest u nas czyste sumienie i ono nas nie obciąża, to nasza dusza przyjmuje zaręczyny własnego zmartwychwstania. Im bardziej przybliżamy się do Boga, tym bardziej oddalamy się od niewoli grzechu.

Wróg-diabeł nie przestaje stwarzać gór zmyślnych przeszkód wewnątrz nas: że grzech jakoby jest częścią życia, że on jakoby nieprzezwyciężony; że kontynuowanie życia w Chrystusie – to ryzyko, które w tym świecie napełnia nas strachem; strachem o dobrobyt, o stosunki z innymi ludźmi, o starania, a nawet o życie biologiczne; to znaczy, jest to niemożliwe, zachorujemy, będziemy głodować, możemy być wpędzeni w nieszczęścia już rozpętanej i grożącej wojny, że nie damy rady bez przeszkód poruszać się i pracować, że nie zdążymy spełnić naszych marzeń i starań…

Jednak wszystko to, nawet jeśli jest niemożliwe, nie ma pod sobą realnej podstawy. Nikt nie może pozbawić nas wiary, nadziei i miłości. Nikt nie może odłączyć nas od miłości Chrystusowej! (Rz 8, 35-39). Istnieje tylko zwodnicze zastraszanie. Nie popadajmy w pułapkę zwątpień i ustępstw. Posuwajmy się z cierpliwością i męstwem do przodu tam, gdzie wzywa nas Zmartwychwstały Pan: do Krzyża i Zmartwychwstania, ogrodzonych żyjącym w nas duchem pokajania! Wtedy radość i pełnia Zmartwychwstania wzniosą nas do Bożego radowania się, do którego dążymy: do zwycięstwa, życia i wiecznego Królestwa. Amen!

Христосъ Воскресе! Воистину Воскресе!
Chrystus Zmartwychwstał! Prawdziwie Zmartwychwstał!

Print Friendly, PDF & Email

Nicefor.Info