List pierwszy do Tesaloniczan

1Wstęp.1PAWEŁ I SYLWAN I TYMOTEUSZ, kościołowi Tesaloniczan w Bogu Ojcu i w Panu naszym Jezusie Chrystusie: Łaska wam i pokój.DZIĘKCZYNIENIE I POCHWAŁA.2 Dziękujemy Bogu zawsze za was wszystkich, wspominając was bezustannie w modlitwach naszych,3 pamiętając o dziele wiary waszej i pracy i miłości i stałości nadziei w Panu nas w Jezusie Chrystusie, przed Bogiem i Ojcem naszym;4 wiedząc, bracia umiłowani przez Boga, o wybraniu waszym,5 gdyż ewangelia nasza nie była do was tylko w mowie, lecz i w mocy i w Duchu Świętym i w pełności wielkiej, jak wiecie, jakimi byliśmy między wami dla was.6 A wy staliście się naśladowcami naszymi i Pana, przyjąwszy słowo w wielkim utrapieniu z weselem Ducha Świętego,7 tak że staliście się wzorem wszystkim wierzącym w Macedonii i w Achai.8 Od was bowiem rozniosło się słowo Pańskie, nie tylko po Macedonii i po Achai, ale w każdym miejscu rozeszła się wiara wasza w Boga, tak że my nie potrzebujemy nic mówić.9 Co do nas bowiem oni sami głoszą, jakiego u was doznaliśmy przyjęcia i jak nawróciliście się do Boga od bałwanów, aby służyć Bogu żywemu i prawdziwemu10 i oczekiwać Syna jego z nieba (którego wzbudził z martwych) Jezusa, który nas wybawił od gniewu nadchodzącego. STARANIA APOSTOŁA O KOŚCIÓŁ W TESALONICE
2NAUCZANIE PAWŁA W TESALONICE.1 Sami bowiem wiecie, bracia, że nasze przyjście do was nie było daremne;2 ale po doznaniu przedtem cierpień i obelg (jak wiecie) w Filippach, mieliśmy ufność w Bogu naszym opowiadać wam ewangelię bożą z wielką troskliwością.3 Albowiem napominanie nasze nie z błędu, ani z pobudki nieczystej, ani z podstępu,4 ale jak byliśmy przez Boga uznani, żeby nam była powierzona ewangelia, tak mówimy, nie jakby ludziom się podobając, ale Bogu, który doświadcza serc naszych.5 Nigdy bowiem nie posługiwaliśmy się słowem pochlebstwa, jak wiecie, ani nie powodowaliśmy się chciwością, Bóg jest świadkiem;6 aniśmy nie szukali chwały od ludzi, ani od was, ani od innych;7 choć mogliśmy być wam ciężarem jak apostołowie Chrystusa, to jednak staliśmy się maluczkimi wpośród was, jak matka tuląca dzieci swoje.8 Tak tęskniąc do was, chcieliśmy chętnie dać wam nie tylko ewangelię bożą, ale także życie nasze, ponieważ staliście się nam najmilszymi.9 Pamiętacie bowiem bracia, naszą pracę i umęczenie: zajęci w nocy i we dnie, aby nikogo z was nie obciążyć, głosiliśmy u was ewangelię bożą.10 Wy jesteście świadkami i Bóg, jak święcie i sprawiedliwie i nienagannie postępowaliśmy z wami, którzy uwierzyliście;11 jak wiecie, jak oświadczaliśmy każdemu z was (jak ojciec swym dzieciom),12 prosząc was i pocieszając, abyście postępowali w sposób godny Boga, który was wezwał do swego królestwa i chwały.SKUTKI NAUCZANIA.13 Dlatego i my dziękujemy Bogu nieustannie, że przyjąwszy głoszone przez nas słowo boże, przyjęliście je, nie jak słowo ludzkie, ale (jak jest prawdziwie) jako słowo Boga, który skutecznie działa w was, iżeście uwierzyli.14 Albowiem wy, bracia, staliście się naśladowcami kościołów bożych, które są w Judei w Chrystusie Jezusie, gdyż to samo cierpieliście i wy od współrodaków waszych, jak i oni od żydów,15 którzy i Pana Jezusa zabili i proroków i nas prześladowali i Bogu się nie podobają i sprzeciwiają się wszystkim ludziom,16 zabraniając nam głosić zbawienie poganom, aby zawsze dopełniali grzechów swoich; przyszedł bowiem na nich gniew boży aż do końca.CZUŁA MIŁOŚĆ KU TESALONICZANOM.17 My zaś bracia, oddaleni od was na krótki czas dla oczu, nie sercem, tym usilniej spieszyliśmy się z gorącym pragnieniem oglądać wasze oblicze;18 ponieważ chcieliśmy przyjść do was, mianowicie ja Paweł i raz i drugi, ale przeszkodził nam szatan.19 Jakaż bowiem jest nadzieja nasza, albo wesele, albo korona chwały? Czyż nią nie jesteście wy przed Panem naszym Jezusem Chrystusem na przyjście jego?20 Wy bowiem jesteście chwałą naszą i weselem.
3POSYŁA IM TYMOTEUSZA.1 Dla tego nie mogąc dłużej się wstrzymać, postanowiliśmy zostać w Atenach sami,2 a posłaliśmy Tymoteusza brata naszego i sługę bożego w ewangelii Chrystusowej, aby was utwierdził i dodał otuchy w wierze waszej,3 żeby nikt nie zachwiał się w tych uciskach, bo sami wiecie, że na to jesteśmy ustanowieni.4 Gdy bowiem byliśmy u was, zapowiadaliśmy wam, że będziemy cierpieć ucisk, co się też stało i wiecie.5 Dlatego i ja, nie mogąc się dłużej wstrzymać, posłałem, abym się dowiedział o wierze waszej, by was przypadkiem kusiciel nie skusił i praca nasza nie stała się daremną.POCIESZYŁA GO ICH WIARA.6 Teraz zaś, gdy Tymoteusz od was przybył do nas i powiadomił nas o wierze i miłości waszej i że zawsze macie nas w dobrej pamięci, pragnąc nas widzieć jak i my także was:7 dlatego, bracia, doznaliśmy pociechy z was we wszelkiej naszej potrzebie i utrapieniu naszym, przez wiarę waszą,8 gdyż teraz żyjemy, skoro wy trwacie w Panu.9 Jakież bowiem dzięki możemy oddać Bo za was za wszelką radość, jaką się weselimy z powodu was przed Bogiem naszym,10 w nocy i we dnie modląc się coraz usilniej, abyśmy mogli oglądać oblicze wasze i dopełnić tego, czego brakuje wierze waszej?MODLI SIĘ O WZAJEMNĄ MIŁOŚĆ.11 Sam zaś, Bóg i Ojciec nasz i Pan nasz Jezus Chrystus niech kieruje drogą. naszą do was.12 A was niech Pan rozmnoży i sprawi, aby miłość wasza jednego ku drugiemu obfitowała, i ku wszystkim jak i nasza ku wam:13 na utwierdzenie serc waszych bez zarzutu w świętości, przed Bogiem i Ojcem naszym, na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa ze wszystkimi świętymi jego. Amen. ZACHĘTA DO CNOTY CHRZEŚCIJAŃSKIEJ
4NAPOMINA DO ŚWIĘTOŚCI.1 Na koniec więc, bracia, prosimy was i błagamy w Panu Jezusie, aby jak przyjęliście od nas sposób, w jaki macie postępować i podobać się Bogu, tak żebyście też postępowali, abyście więcej obfitowali.2 Wiecie bowiem, jakie rozkazania dałem wam przez Pana Jezusa.3 Ta bowiem jest wola boża uświęcenie wasze; żebyście się powściągali od rozpusty,4 aby każdy z was umiał ciało swoje utrzymywać w świętości i poszanowaniu,5 nie w namiętności pożądliwej jak i poganie, którzy nie znają Boga;6 i żeby nikt brata swego nie podchodził, ani nie oszukiwał w sprawach; albowiem mścicielem tego wszystkiego jest Pan, jak wam przedtem mówiliśmy i oświadczali.7 Albowiem nie wezwał nas Bóg do nieczystości, ale do uświęcenia się.8 A przeto kto tym gardzi, nie gardzi człowiekiem, ale Bogiem, który także dał nam Ducha swego Świętego.DO WZAJEMNEJ MIŁOŚCI I PRACOWITOŚCI.9 O miłości zaś braterskiej nie mamy potrzeby do was pisać, bo was samych Bóg nauczył, żebyście się wzajemnie miłowali:10 Albowiem to czynicie względem wszystkich braci w całej Macedonii. A was prosimy, bracia, żebyście więcej obfitowali11 i starali się być spokojni i żebyście się zajmowali własnymi sprawami i rękami swymi pracowali, jak wam przykazaliśmy12 i żebyście się z obcymi uczciwie obchodzili i niczyjego nic nie pożądali.O LOSIE ZMARŁYCH.13 Nie chcemy zaś, bracia, abyście byli w niewiedzy co do tych, którzy zasnęli, żebyście się nie smucili, jak i inni, co nie mają nadziei.14 Albowiem jeśli wierzymy, że Jezus umarł i zmartwychwstał, tak też Bóg tych, co zasnęli w Jezusie, z nim przyprowadzi.15 Albowiem to wam oznajmiamy jako słowo Pańskie, że my, którzy żyjemy, którzy pozostawieni jesteśmy na przyjście Pana, nie uprzedzimy tych, co zasnęli.16 Ponieważ sam Pan na znak i na głos Archanioła i na dźwięk trąby bożej zstąpi z nieba, i umarli, którzy są w Chrystusie, powstaną pierwsi.17 Potem my którzy żyjemy, którzy pozostawieni jesteśmy, razem z nimi porwani będziemy w obłokach na spotkanie Chrystusa w przestworza i tak zawsze z Panem będziemy.18 Tak więc pocieszajcie się wzajemnie tymi słowy.
5DZIEŃ PAŃSKI NIEWIADOMY.

pokaż/ukryj RU Brytjka King J. 5DZIEŃ PAŃSKI NIEWIADOMY. 1 cf. Толк. Co do czasu zaś i chwili, bracia, nie potrzebujecie, żebym wam pisał.О временах же и сроках нет нужды писать к вам, братия, (За?_сo7а.) Ґ њ лётэхъ и3 њ временёхъ, брaтіе, не трeбэ є4сть вaмъ писaти, 2 cf. Толк. Sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański tak przyjdzie jak złodziej w nocy.ибо сами вы достоверно знаете, что день Господень так придет, как тать ночью. сaми бо вы2 и3звёстнw вёсте, ћкw дeнь гDень, ћкоже тaть въ нощи2, тaкw пріи1детъ. 3 cf. Толк. Gdy bowiem mówić będą: Pokój i bezpieczeństwo, wtedy nagle przyjdzie na nich zguba, jak bóle na brzemienną, a nie wymkną się.Ибо, когда будут говорить: "мир и безопасность", тогда внезапно постигнет их пагуба, подобно как мука родами постигает имеющую во чреве, и не избегнут. є3гдa бо рекyтъ: ми1ръ и3 ўтверждeніе, тогдA внезaпу нападeтъ на ни1хъ всегуби1тельство, ћкоже болёзнь во чрeвэ и3мyщей, и3 не и4мутъ и3збэжaти. O PRZYGOTOWANIU NA DZIEŃ PAŃSKI. 4 cf. Толк. Wy zaś, bracia, nie jesteście w ciemności, żeby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej.Но вы, братия, не во тьме, чтобы день застал вас, как тать. Вh же, брaтіе, нёсте во тьмЁ, да дeнь вaсъ ћкоже тaть пости1гнетъ: 5 cf. Толк. Wy wszyscy bowiem jesteście dziećmi światła i dziećmi dnia; nie nocy, ani ciemności.Ибо все вы - сыны света и сыны дня: мы - не сыны ночи, ни тьмы. вси1 бо вы2 сhнове свёта є3стE: и3 сhнове днE: нёсмы н0щи, нижE тьмы2. 6 cf. Толк. Przeto nie śpijmy jak inni, lecz czuwajmy i bądźmy trzeźwymi.Итак, не будем спать, как и прочие, но будем бодрствовать и трезвиться. Тёмже u5бо да не спи1мъ, ћкоже и3 пр0чіи, но да б0дрствуимъ и3 трезви1мсz. 7 cf. Толк. Albowiem ci, co śpią, w nocy śpią, i ci, co się upijają, w nocy są pijani.Ибо спящие спят ночью, и упивающиеся упиваются ночью. Спsщіи бо, въ нощи2 спsтъ, и3 ўпивaющіисz въ нощи2 ўпивaютсz. 8 cf. Толк. My zaś, którzy jesteśmy dnia, bądźmy trzeźwi, przyodziani pancerzem wiary i miłości i przyłbicą nadziei zbawienia;Мы же, будучи сынами дня, да трезвимся, облекшись в броню веры и любви и в шлем надежды спасения, Мh же, сhнове сyще днE, да трезви1мсz, њболкшeсz въ броню2 вёры и3 любвE и3 шлeмъ ўповaніz спcніz, 9 cf. Толк. gdyż nie przeznaczył nas Bóg ku gniewowi, lecz dla zdobycia zbawienia przez Pana naszego Jezusa Chrystusa,потому что Бог определил нас не на гнев, но к получению спасения через Господа нашего Иисуса Христа, (За?_сo7в.) ћкw не положи2 нaсъ бGъ въ гнёвъ, но въ получeніе спcніz гDемъ нaшимъ ї}съ хrт0мъ, 10 cf. Толк. który umarł za nas, abyśmy, czy czuwamy, czy zaśniemy, społem z nim żyli.умершего за нас, чтобы мы, бодрствуем ли, или спим, жили вместе с Ним. ўмeршимъ за нaсъ, да, ѓще бди1мъ, ѓще ли спи1мъ, кyпнw съ ни1мъ живeмъ. 11 cf. Толк. Dlatego pocieszajcie się wzajemnie i budujcie jeden drugiego, jak i czynicie.Посему увещавайте друг друга и назидайте один другого, как вы и делаете. Сегw2 рaди ўтэшaйте дрyгъ дрyга, и3 созидaйте кjйждо бли1жнzго, ћкоже и3 творитE. POSŁUSZEŃSTWO PRZEŁOŻONYM I INNE POLECENIA. 12 cf. Толк. Was zaś, bracia, prosimy, abyście uznawali tych, co pracują między wami i są przełożonymi waszymi w Panu i napominają was,Просим же вас, братия, уважать трудящихся у вас, и предстоятелей ваших в Господе, и вразумляющих вас, (За?_сo7г.) М0лимъ же вы2, брaтіе, знaйте труждaющихсz ў вaсъ, и3 настоsтелей вaшихъ њ гDэ, и3 наказyющихъ вы2, 13 cf. Толк. żebyście ich bardziej miłowali dla ich pracy; pokój miejcie z nimi.и почитать их преимущественно с любовью за дело их; будьте в мире между собою. и3 и3мёйте и5хъ по преизли1ха въ любви2 за дёло и4хъ: ми1рствуйте въ себЁ. 14 cf. Толк. A prosimy was, bracia, karćcie niespokojnych, pocieszajcie małodusznych, przyjmujcie niemocnych, cierpliwi bądźcie dla wszystkich.Умоляем также вас, братия, вразумляйте бесчинных, утешайте малодушных, поддерживайте слабых, будьте долготерпеливы ко всем. М0лимъ же вы2, брaтіе, вразумлsйте безчи6нныz, ўтэшaйте малод{шныz, заступaйте немощнhz, долготерпи1те ко всBмъ. 15 cf. Толк. Baczcie, żeby kto komu nie oddawał złem za złe, lecz zawsze co dobre jest, pilnie czyńcie jeden drugiemu i wszystkim.Смотрите, чтобы кто кому не воздавал злом за зло; но всегда ищите добра и друг другу и всем. Блюди1те, да никт0же ѕлA за ѕло2 комY воздaстъ: но всегдA д0брое гони1те и3 дрyгъ ко дрyгу и3 ко всBмъ. 16 cf. Толк. Zawsze się weselcie;Всегда радуйтесь. ВсегдA рaдуйтесz. 17 cf. Толк. bez przerwy się módlcie.Непрестанно молитесь. Непрестaннw моли1тесz. 18 cf. Толк. Za wszystko dzięki czyńcie, bo taka jest wola boża w Chrystusie Jezusie względem was wszystkich.За все благодарите: ибо такова о вас воля Божия во Христе Иисусе. Њ всeмъ благодари1те: сіs бо є4сть в0лz б9іz њ хrтЁ ї}сэ въ вaсъ. 19 cf. Толк. Ducha nie gaście.Духа не угашайте. Д¦а не ўгашaйте. 20 cf. Толк. Proroctw nie lekceważcie.Пророчества не уничижайте. Прbр0чєствіz не ўничижaйте. 21 cf. Толк. Wszystkiego zaś doświadczajcie; co dobre jest, zachowujcie.Все испытывайте, хорошего держитесь. Вс‰ же и3скушaюще, дHбраz держи1те. 22 cf. Толк. Od wszelkiego rodzaju zła się wstrzymujcie.Удерживайтесь от всякого рода зла. T всsкіz вeщи ѕлhz њгребaйтесz. ŻYCZENIA I POZDROWIENIA. 23 cf. Толк. Sam zaś Bóg pokoju niech was uświęci we wszystkim, aby cały wasz duch i dusza i ciało było bez zarzutu zachowane na przyjście Pana naszego Jezusa Chrystusa.Сам же Бог мира да освятит вас во всей полноте, и ваш дух и душа и тело во всей целости да сохранится без порока в пришествие Господа нашего Иисуса Христа. Сaмъ же бGъ ми1ра да њс™и1тъ вaсъ всесовершeнныхъ во всeмъ: и3 всесовершeнъ вaшъ дyхъ и3 душA и3 тёло непор0чно въ пришeствіе гDа нaшегw ї}са хrтA да сохрани1тсz. 24 cf. Толк. Wierny jest, który was wezwał, który też dokona.Верен Призывающий вас, Который и сотворит сие. Вёренъ призвaвый вaсъ, и4же и3 сотвори1тъ. 25 cf. Толк. Bracia, módlcie się za nas.Братия! молитесь о нас. Брaтіе, моли1тесz њ нaсъ. 26 cf. Толк. Pozdrówcie wszystkich braci pocałunkiem świętym.Приветствуйте всех братьев лобзанием святым. Цэлyйте брaтію всю2 лобзaніемъ с™hмъ. 27 cf. Толк. Poprzysięgam was przez Pana, aby ten list był przeczytany wszystkim świętym braciom.Заклинаю вас Господом прочитать сие послание всем святым братиям. Заклинaю вы2 гDемъ, прочести2 послaніе сіE пред8 всeю с™0ю брaтіею. 28 cf. Толк. Łaska Pana naszego Jezusa Chrystusa z wami. Amen.Благодать Господа нашего Иисуса Христа с вами. Аминь.Блгdть гDа нaшегw ї}са хrтA съ вaми. Ґми1нь.