Księga Ezdrasza

Księga Ezdrasza

CZĘŚĆ 1 (I,1 – 6,22)ZOROBABEL I ODBUDOWA ŚWIĄTYNI Żydzi pod wodzą Zorobabela wracają do Jerozolimy. (1,1 – 4,5) I. DEKRET CYRUSA, POZWALAJĄCY ŻYDOM NA POWRÓT (1,1-11). Pozwolenie na powrót, zachęta do ofiar na rzecz wyruszających (1-4). Przygotowania do wymarszu, zwrócenie naczyń świątyni (5-7). Sassabasar (8-11).
11 Roku pierwszego Cyrusa, króla perskiego, aby wypełniło się słowo Pańskie z ust Jeremiasza, wzbudził Pan ducha Cyrusa, króla perskiego, i podniósł głos po wszystkim królestwie swym i na piśmie, mówiąc:2 “To mówi Cyrus, król perski: Wszystkie królestwa ziemi dał mi Pan, Bóg niebieski, i ten mi rozkazał, abym mu zbudował dom w Jeruzalem, które jest w Żydowskiej ziemi.3 Kto jest między wami ze wszystkiego ludu jego? Niechaj będzie z nim Pan jego. Niech idzie do Jeruzalem, które jest w Żydowskiej ziemi, i niech buduje dom Pana, Boga izraelskiego; ten jest Bóg, który jest w Jeruzalem.4 A wszyscy inni po wszystkich miejscach, gdziekolwiek mieszkają, niech go wspomagają mężowie z miejsca swego srebrem, złotem, majętnością i bydłem, oprócz tego, co dobrowolnie ofiarują kościołowi Bożemu, który jest w Jeruzalem.”5 I powstali przedniejsi z ojców, z Judy i z Beniamina, i kapłani, i Lewici, i wszelki, którego ducha Bóg wzbudził, aby pójść budować kościół Pański, który był w Jeruzalem. 6 I wszyscy, którzy byli w okolicy, wspomogli ręce ich naczyniami srebrnymi i złotymi, majętnością, bydłem i sprzętem, oprócz tego, co z dobrej woli ofiarowali.7 Król też Cyrus wyniósł naczynia kościoła Pańskiego, które był zabrał Nabuchodonozor z Jeruzalem i złożył je był w zborze boga swego.8 A Cyrus, król perski, wyniósł je przez ręce Mitrydata, syna Gazabata, i odliczył je Sassabasarowi, książęciu judzkiemu. 9 A ta jest liczba ich: Czasz złotych trzydzieści, czasz srebrnych tysiąc, nożów dwadzieścia dziewięć, 10 kubków złotych trzydzieści, kubków srebrnych drugich czterysta dziesięć, innych naczyń tysiąc.11 Wszystkich naczyń złotych i srebrnych pięć tysięcy czterysta, wszystko wziął Sassabasar z tymi, którzy wyszli z przesiedlenia babilońskiego do Jeruzalem. SPIS POWRACAJĄCYCH (2,1-70). Przywódcy (1-2a). Lud (2b-35). Kapłani i Lewici (36-42). Natynejczycy i synowie sług Salomonowych (43-58). Ci, którzy nie mogli wykazać swojego pochodzeia (59-63). Ogólna suma ludzi i zwierząt (64-67). Dary dobrowolne książąt (68-69). Zakończenie (70).
21 Z A ci są synowie krainy, którzy wyszli z pojmania, które był przeniósł Nabuchodonozor, król babiloński, do Babilonu, i wrócili się do Jeruzalem i Judy, każdy do miasta swego.2 Ci, którzy przyszli z Zorobabelem: Jozue, Nehemia, Saraja, Rahelaja, Mardochaj, Belsan, Mesfar, Begwaj, Rehum, Baana. 3 Poczet mężów ludu izraelskiego: Synów Farosa dwa tysiące stu siedemdziesięciu dwu;4 synów Sefatiasza trzystu siedemdziesięciu dwu;5 synów Areasza siedmiuset siedemdziesięciu pięciu; synów Fahat-Moaba, 6 synów Jozuego: Joab, dwa tysiące ośmiuset dwunastu; 7 synów Elama tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;8 synów Zetui dziewięciuset czterdziestu pięciu; 9 synów Zachaja siedmiuset sześćdziesięciu;10 synów Baniego sześciuset czterdziestu dwu;11 synów Bebaja sześciuset dwudziestu trzech;12 synów Azgada tysiąc dwustu dwudziestu dwu;13 synów Adonikanla sześciuset sześćdziesięciu sześciu;14 synów Begwaja dwa tysiące pięćdziesięciu sześciu; 15 synów Adina czterystu pięćdziesięciu czterech;16 synów Atera, którzy byli z Ezechiasza, dziewięćdziesięciu ośmiu;17 synów Besaja trzystu dwudziestu trzech;18 synów Jory stu dwunastu;19 synów Hasuma dwustu dwudziestu trzech;20 synów Gebbar dziewięćdziesięciu pięciu;21 synów Betlejemu stu dwudziestu trzech;22 mężów Netufy pięćdziesięciu sześciu;23 mężów Anatot stu dwudziestu ośmiu;24 synów Azmawet czterdziestu dwu;25 synów Kariatiarlnl, Kefiry i Berot siedmiuset czterdziestu trzech;26 synów Ramy i Gabaa sześciuset dwudziestu jeden;27 mężów Machmas stu dwudziestu dwu; 28 mężów Betelu i Haj dwustu dwudziestu trzech;29 synów Nebo pięćdziesięciu dwu; 30 synów Megbisa stu pięćdziesięciu sześciu;31 synów Elama drugiego tysiąc dwustu pięćdziesięciu czterech;32 synów Harima trzystu dwudziestu;33 synów Lod, Hadid i Ono siedmiuset dwudziestu pięciu; 34 synów Jerycha trzystu czterdziestu pięciu;35 synów Senaa trzy tysiące sześciuset trzydziestu.36 Kapłani: synów Jadaji w domu Jozuego dziewięciuset siedemdziesięciu trzech;37 synów Emmera tysiąc pięćdziesięciu dwu;38 synów Feshura tysiąc dwustu czterdziestu siedmiu;39 synów Harima tysiąc siedemnastu. 40 – Lewici: Synów Jozuego i Kedmihela, synów Odowiasza, siedemdziesięciu czterech. – Śpiewacy:41 Synów Asafa stu dwudziestu ośmiu. 42 – Synowie wrotnych: Synowie Selluma, synowie Atera, synowie Telmona, synowie Akkuba, synowie Hatity, synowie Sobaja, wszystkich stu trzydziestu dziewięciu. 43 Natynejczycy: Synowie Sihy, synowie Hasufy,44 synowie Tabbaota, synowie Kerosa, synowie Syjai, synowie Fadona,45 synowie Lebany, synowie Hagaby, synowie Akkuba, 46 synowie Hagaba, synowie Semlaja, synowie Hanana,47 synowie Gaddela, synowie Gahera,48 synowie Raaji, synowie Rasina, synowie Nekody,49 synowie Gazama, synowie Azy, synowie Faseasza, synowie Beseego,50 synowie Aseny, synowie Munima, 51 synowie Nefusima, synowie Bakbuka, synowie Hakufy, synowie Harhura, 52 synowie Besluta, synowie Mahidy,53 synowie Harsy, synowie Berkosa, synowie Sisary, synowie Temy,54 synowie Nasji, synowie Hatify; synowie sług Salomonowych, 55 synowie Sotaja, synowie Sofereta, synowie Farudy, 56 synowie Jali, synowie Derkona,57 synowie Geddela, synowie Safatii, synowie Hatila, synowie Fochereta, którzy byli z Asebaim, 58 synowie Amiego; wszystkich Natynejezyków i synów sług Salomonowych trzystu dziewięćdziesięciu dwu.59 A ci, którzy wyszli z Telmali, Telharsy, Cherubu, Adonu i Emeru, a nie mogli wykazać domów ojców swoich i pochodzenia swego, czy z Izraela byli:60 Synów Dalaji, synów Tobiasza, synów Nekody, sześciuset pięćdziesięciu dwu.61 A z synów kapłańskich: Synowie Hobiasza, synowie Akkosa, synowie Berzellaja, który pojął z córek Berzellaja, Galaadyty, żonę, i przezwano go ich imieniem.62 Ci szukali pisma rodu swego i nie znaleźli, i zostali wyłączeni z kapłaństwa.63 I rzekł im atersata, aby nie jedli z świętego świętych, ażby powstał kapłan uczony i doskonały.64 Wszystko mnóstwo jako jeden, czterdzieści dwa tysiące trzystu sześćdziesięciu,65 oprócz sług ich i służebnic, których było siedem tysięcy trzysta trzydzieści siedem, a między nimi śpiewaków i śpiewaczek dwieście.66 Koni ich siedemset trzydzieści sześć; mułów ich dwieście czterdzieści pięć;67 wielbłądów ich czterysta trzydzieści pięć; osłów ich sześć tysięcy siedemset dwadzieścia.68 A niektórzy z przedniejszych ojców, gdy wchodzili do kościoła Pańskiego, który jest w Jeruzalem, dobrowolnie ofiarowali na dom Boży, aby go postawić na miejscu jego.69 Według możności swej dali nakład na budowanie: złota czerwonych złotych sześćdziesiąt jeden tysięcy, srebra grzywien pięć tysięcy i sto szat kapłańskich.70Zamieszkali tedy kapłani i Lewici, i część ludu, i śpiewacy, i wrotni, i Natynejczycy w miastach swych, i wszystek Izraelw miastach swych. ZBUDOWANIE OŁTARZA CAŁOPALEŃ, WZNOWIENIE OFIAR, ŚWIĘTO KUCZEK (3,1-5).
31 I już był przyszedł miesiąc siódmy, a synowie Izraelowi byli w miastach swoich; zgromadził się tedy wszystek lud jak jeden mąż do Jeruzalem.2 I powstał Jozue, syn Josedeka, i bracia jego kapłani, i Zorobabel, syn Salauela, i bracia jego, i zbudowali ołtarz Bogu Izraelowemu, aby na nim ofiarować całopalenia, jak napisano w zakonie Mojżesza, męża Bożego. 3 A ołtarz Boży postawili na podstawach jego, podczas gdy ich narody okolicznych ziem odstraszały, i ofiarowali na nim całopalenie Panu rano i wieczór. 4 I uczynili święto Kuczek, jak napisane jest, i całopalenie na każdy dzień za porządkiem według przykazania, robotę dnia w dzień jej.5 A potem całopalenie ustawiczne, tak w pierwsze dni miesiąca, jak i we wszystkie uroczyste święta Pańskie, które były poświęcone, i we wszystkie, w których dobrowolnie ofiarowano dar Panu. ZAŁOŻENIE FUNDAMENTÓW NOWEJ ŚWIĄTYNI (3,6-13). Przygotowania(6-7). Kierownicy robót (8-9). Ceremonia, sprzeczne uczucia ludu (10-13).6 Od pierwszego dnia miesiąca siódmego poczęli ofiarować całopalenie Panu; a kościół Boży jeszcze nie był założony. 7 I dali pieniądze kamieniarzom i murarzom, strawę też i picie i oliwę Sydończykom i Tyryjczykom, aby sprowadzili drzewo cedrowe z Libanu do morza Joppy wedle tego, jak Cyrus, król perski, im nakazał. 8 A roku drugiego przybycia ich do kościoła Bożego w Jeruzalem, miesiąca drugiego, zaczęli Zorobabel, syn Salatiela, i Jozue, syn Josedeka, i inni z braci ich, kapłani i Lewici, i wszyscy, którzy przyszli z pojmania do Jeruzalem, i ustanowili Lewitów od dwudziestu lat i wyżej, aby przynaglali robotę Pańską.9 I stanął Jozue i synowie jego i bracia jego, Kedmihel i synowie jego, i synowie Judy, jak jeden mąż, aby pilnować tych, którzy robili w kościele Bożym: synowie Henadada i synowie ich, i bracia ich, Lewici.-10 Gdy tedy założyli murarze podwaliny kościoła Pańskiego, stanęli kapłani w ubiorze swoim z trąbami, a Lewici, synowie Asafa, z cymbałami, aby chwalić Boga na modłę Dawida, króla izraelskiego.11 I śpiewali pieśni i wysławianie Panu: “Iż dobry, iż na wieki miłosierdzie jego nad Izraelem.”. Wszystek też lud krzyczał krzykiem wielkim, chwaląc Pana za to, iż był założony kościół Pański.12 Wielu też z kapłanów i z Lewitów, i przedniejsi z ojców, i starcy, którzy widzieli kościół pierwszy, gdy był założony, i ten kościół przed oczyma swymi, płakali głosem wielkim; a wielu, krzycząc z radości, głos podnosiło. 13 I nie mógł nikt rozróżnić głosu krzyczenia weselących się i głosu płaczu ludu, albowiem lud razem krzyczał głosem wielkim, i głos słychać było daleko. PRZERWANIE ROBÓT WSKUTEK INTRYG WROGÓW (4,1-5).
4

pokaż/ukryj Warsz. King J. 4 1 Толк. I usłyszeli nieprzyjaciele Judy i Bemamina, iż synowie pojmania budowali kościół Panu, Bogu Izraelowemu;И услышали враги Иуды и Вениамина, что возвратившиеся из плена строят храм Господу Богу Израилеву; И# ўслhшаша врази2 ї{дины и3 веніам‡ни, ћкw сhнове преселeніz созидaютъ цeрковь гDу бGу ї}леву, 2 Толк. i przystąpiwszy do Zorobabela i do przedniejszych ojców, rzekli im: “Budujmy z wami, bo tak jak i wyszukamy Boga waszego; otośmy składali ofiary od dni Asor Haddana, króla Assuru, który nas tu przyprowadził.”и пришли они к Зоровавелю и к главам поколений, и сказали им: будем и мы строить с вами, потому что мы, как и вы, прибегаем к Богу вашему, и Ему приносим жертвы от дней Асардана, царя Сирийского, который перевел нас сюда. и3 приступи1ша къ зоровaвелю и3 ко кнzзє1мъ nтeчествъ и3 рек0ша и5мъ: сози1ждемъ съ вaми, понeже, ћкоже и3 вы2, и4щемъ бGа вaшего и3 є3мY мы2 жрeмъ жeртву t днjй ґсарадaна царS ґссyрска привeдшагw ны2 сёмw. 3 Толк. I rzekł im Zorobabel i Jozue, i inni przedniejsi ojcowie izraelscy: ” Wy nie możecie z nami budować domu Bogu naszemu, ale my tylko sami zbudujemy Panu, Bogu naszemu, jak nam rozkazał Cyrus, król perski.”И сказал им Зоровавель и Иисус и прочие главы поколений Израильских: не строить вам вместе с нами дом нашему Богу; мы одни будем строить дом Господу, Богу Израилеву, как повелел нам царь Кир, царь Персидский. И# речE и5мъ зоровaвель и3 їисyсъ и3 пр0чіи кн‰зи nтeчествъ ї}левыхъ: нёсть нaмъ и3 вaмъ создaти д0мъ бGу нaшему, понeже мы2 сaми њс0бнw сози1ждемъ гDу бGу нaшему, ћкоже повелЁ нaмъ кЂръ цaрь пeрсскій. 4 Толк. Stało się tedy, że lud ziemi przeszkadzał rękom ludu judzkiego i niepokoił ich w budowaniu.И стал народ земли той ослаблять руки народа Иудейского и препятствовать ему в строении; И# бhша лю1діе земли2 (тоS) њслаблsюще рyки людjй їудeйскихъ, и3 препинaху и5мъ въ созидaніи, 5 Толк. I najęli przeciwko nim rajców, aby rozproszyli radę ich po wszystkie dni Cyrusa, króla perskiego, i aż do królestwa Dariusza, króla perskiego.и подкупали против них советников, чтобы разрушить предприятие их, во все дни Кира, царя Персидского, и до царствования Дария, царя Персидского. и3 наимaху на ни1хъ совётникwвъ, да разорsтъ совётъ и4хъ, во вс‰ дни6 кЂра царS пeрсскагw и3 дaже до цaрства дaріа царS пeрсскагw. 6 Толк. A za królestwa Aswera, na początku królestwa jego, napisali skargę na obywateli judzkich i jerozolimskich.А в царствование Ахашвероша, в начале царствования его, написали обвинение на жителей Иудеи и Иерусалима. Въ цaрство же ґссуи1ра, (и4же є4сть ґртаxeрxъ,) въ начaлэ цaрства є3гw2, написaша сви1токъ на живyщихъ во їудeи и3 во їеrли1мэ. 7 Толк. I za dni Artakserksesa napisał Beselam, Mitrydat, i Tabeel, i inni, którzy w radzie ich byli, do Artakserksesa, króla perskiego, a list skargi napisany był po syryjsku, i czytano go językiem syryjskim. И во дни Артаксеркса писали Бишлам, Мифредат, Табеел и прочие товарищи их к Артаксерксу, царю Персидскому. Письмо же написано было буквами Сирийскими и на Сирийском языке. И# во дни6 ґрfасаfaна написA въ ми1рэ міfрідaтъ и3 тавеи1лъ со пр0чими сослужи1тєли ко ґртаxeрxу царю2 пeрсскому: написA писмон0сецъ писaніе сЂрскимъ љзhкомъ и3 претолк0вано. 8 Толк. Reum Beelteem i Samsaj pisarz napisali list do Jeruzalem do Artakserksesa króla, tej treści:Рехум советник и Шимшай писец писали одно письмо против Иерусалима к царю Артаксерксу такое: Реyмъ валтаaмъ и3 самpA книг0чій написaста послaніе є3ди1но на їеrли1мъ ко ґртаxeрxу царю2: 9 Толк. “Reum Beelteem i Samsaj pisarz, i inni radni ich Dynejczycy, Afarsatachowie, Terfalczycy, Afarsejczycy, Erehuejezycy, Babilończycy, Susanechowie, Diewiowie i Elamici i inni z narodów, Тогда-то. Рехум советник и Шимшай писец и прочие товарищи их, - Динеи и Афарсафхеи, Тарпелеи, Апарсы, Арехьяне, Вавилоняне, Сусанцы, Даги, Еламитяне, тaкw суди1лъ реyмъ валтаaмъ и3 самpA книг0чій и3 пр0чіи сослужи1теліе нaши, дінeє, ґфарсаfахeє, тарфалeє, ґрфасeє, ґрхmeє, вавmлHнzне, сусанахeє, савeє, є3лами1те 10 Толк. które przeniósł Asenafar wielki i sławny, i kazał im mieszkać w miastach samaryjskich i w innych zarzecznych krainach w pokoju. и прочие народы, которых переселил Аснафар [Сеннахирим] великий и славный и поселил в городах Самарийских и в прочих городах за рекою, и прочее. и3 пр0чіи t kзы6къ, и5хже преведE ґссенафaръ вели1кій и3 преслaвный и3 всели2 и5хъ во градёхъ самарjйскихъ и3 пр0чихъ њб8 w4нъ п0лъ рэки2. 11 Толк. (Ten jest odpis listu, który posłali do niego): “Artakserksesowi królowi słudzy twoi, mężowie, którzy są za rzeką, zdrowia życzą.И вот список с письма, которое послали к нему: Царю Артаксерксу - рабы твои, люди, живущие за рекою, и прочее. СіE є4сть сказaніе послaніz, є4же послaша къ немY, ко ґртаxeрxу царю2: раби2 твои2, мyжіе, и5же за рэк0ю: 12 Толк. Niech będzie wiadomo królowi, iż Żydzi, którzy wyszli od ciebie do nas, przyszli do Jeruzalem, miasta buntowniczego i złego, i budują je, wywodząc mury jego i ściany łącząc.Да будет известно царю, что Иудеи, которые вышли от тебя, пришли к нам в Иерусалим, строят этот мятежный и негодный город, и стены делают, и основания их уже исправили. вёдомо да бyдетъ царю2, ћкw їудeє, и5же взыд0ша t тебє2 къ нaмъ, пріид0ша во їеrли1мъ грaдъ tстyпный и3 лукaвый, є3г0же созидaютъ: и3 стёны є3гw2 состр0єны сyть, и3 њсновaніе є3гw2 возвhсиша: 13 Толк. Teraz tedy niech będzie wiadomo królowi, iż, jeśli to miasto będzie zbudowane, a mury jego będą naprawione, podatku i cła i dochodów rocznych nie dadzą, i aż do królów ta szkoda przyjdzie.Да будет же известно царю, что если этот город будет построен и стены восстановлены, то ни подати, ни налога, ни пошлины не будут давать, и царской казне сделан будет ущерб. нн7э u5бо вёдомо да бyдетъ царю2, ћкw, ѓще грaдъ сeй с0зданъ бyдетъ, и3 стёны є3гw2 совершaтсz, д†ни не бyдутъ тебЁ, нижE (лётнzгw воздаsніz) дадyтъ: и3 сіE царє1мъ ѕло2 твори1тъ, 14 Толк. A my, pamiętając na sól, którąśmy w pałacu królewskim jedli, i że mamy sobie za rzecz niegodziwą patrzeć na uraz do króla, przetośmy posłali i oznajmili królowi,Так как мы едим соль от дворца царского, и ущерб для царя не можем видеть, поэтому мы посылаем донесение к царю: и3 посрамощeніz царeва не лёть нaмъ ви1дэти: сегw2 рaди послaхомъ и3 возвэсти1хомъ царю2, 15 Толк. abyś poszukał w księgach historii ojców twoich, a znajdziesz napisane w kronikach i dowiesz się, iż to miasto jest miastem buntowniczym, a królom i ziemiom szkodliwym, i wojny powstają w nim od dawnych dni: dla tego i miasto samo zostało zburzone.пусть поищут в памятной книге отцов твоих, - и найдешь в книге памятной, и узнаешь, что город сей - город мятежный и вредный для царей и областей, и что отпадения бывали в нем издавна, за что город сей и опустошен. да разсм0трено бyдетъ въ кни1зэ памzтопи1снэй nтцє1въ твои1хъ, и3 њбрsщеши въ кни1зэ памzтопи1снэй и3 познaеши, ћкw грaдъ w4нъ tстyпный є4сть и3 њби1дzщь царeй и3 страны6, и3 ўбBжища слyгъ бывaютъ посредЁ є3гw2 t днjй дрeвнихъ, сегw2 рaди и3 грaдъ т0й њпустошeнъ є4сть: 16 Толк. Oznajmiamy królowi, iż jeśli to miasto będzie zbudowane, a mury jego będą naprawione, dzierżawy za rzeką mieć nie będziesz.”Посему мы уведомляем царя, что если город сей будет достроен и стены его доделаны, то после этого не будет у тебя владения за рекою. вёдомо u5бо твори1мъ царю2, ћкw, ѓще грaдъ т0й с0зданъ бyдетъ и3 стёны є3гw2 совершaтсz, то2 не бyдетъ ти2 ми1ра. 17 Толк. Słowo posłał król do Reuma Beelteema i Samsaja pisarza, i do innych, którzy w radzie ich byli, mieszkańców Samarii, i innym za rzeką, życząc zdrowia i pokoju: Царь послал ответ Рехуму советнику и Шимшаю писцу и прочим товарищам их, которые живут в Самарии и в прочих городах заречных: Мир... и прочее. И# послA цaрь ко реyму валтаaму и3 самpaю книгHчію и3 ко пр0чымъ сослужи1телємъ и4хъ њбитaющымъ въ самарjи и3 пр0чымъ за рэк0ю ми1ръ 18 Толк. “Skarga, którąście posłali do nas, jawnie była czytana przede mną.Письмо, которое вы прислали нам, внятно прочитано предо мною; и3 речE: писмон0сецъ, є3г0же послaсте къ нaмъ, при1званъ пред8 менE, 19 Толк. I według mojego rozkazu szukano i znaleziono, że to miasto od dawna królom się sprzeciwia, i rozruchy i walki w nim powstają;и от меня дано повеление, - и разыскивали, и нашли, что город этот издавна восставал против царей, и производились в нем мятежи и волнения, и3 t менє2 повелёно є4сть, и3 соглsдахомъ и3 њбрэт0хомъ, ћкw грaдъ т0й t днjй дрeвнихъ на царeй возн0ситсz, tступлє1ніz и3 ўбBжища бывaютъ въ нeмъ: 20 Толк. bo i królowie mocni byli w Jeruzalem, którzy panowali nad wszelką krainą, która jest za rzeką; daninę też, cła i dochody pobierali. и что были в Иерусалиме цари могущественные и владевшие всем заречьем, и им давали подать, налоги и пошлины. и3 цaріе крёпцы бhша во їеrли1мэ и3 њбладaху всeю стран0ю, ћже за рэк0ю, д†ни же мнHги и3 чaсть давaшесz и5мъ: 21 Толк. Przeto teraz słuchajcie wyroku: Wstrzymajcie tamtych mężów, aby to miasto nie było budowane, aż pókiby ode mnie nakazane nie było.Итак дайте приказание, чтобы люди сии перестали работать, и чтобы город сей не строился, доколе от меня не будет дано повеление. и3 нн7э повели1те мужє1мъ w4нымъ престaти t дёла, и3 грaдъ џный да не созидaетсz ктомY: 22 Толк. Patrzcie, abyście tego niedbale nie czynili, i aby zło przeciw królom pomału nie urosło.”И будьте осторожны, чтобы не сделать в этом недосмотра. К чему допускать размножение вредного в ущерб царям? ћкw да t повелёніz сегw2 њпaсни бyдете нерадёніе твори1ти њ сeмъ, да не когдA ўмн0житсz поги1бель на ѕло2 царє1мъ. 23 Толк. Odpis tedy wyroku Artakserksesa króla przeczytano przed Reumem Beelteemem i Samsajem pisarzem, i radą ich; i pojechali w skok do Jeruzalem do Żydów, i zabronili im ramieniem i mocą.Как скоро это письмо царя Артаксеркса было прочитано пред Рехумом и Шимшаем писцом и товарищами их, они немедленно пошли в Иерусалим к Иудеям, и сильною вооруженною рукою остановили работу их. ТогдA писмон0сецъ ґртаxeрxа царS прочтE сви1токъ пред8 реyмомъ валтаaмомъ и3 самpaемъ книг0чіемъ и3 сослужи1телми и4хъ: и3 и3д0ша тщaтельнw во їеrли1мъ и3 во їудeю, и3 ўдержaша и5хъ мhшцею си1льною. 24 Толк. Zaniechano tedy roboty około domu Pańskiego w Jeruzalem, i nie budowano aż do roku drugiego królestwa Dariusza, króla perskiego.Тогда остановилась работа при доме Божием, который в Иерусалиме, и остановка сия продолжалась до второго года царствования Дария, царя Персидского.ТогдA престA дёло д0му б9іz, є4же во їеrли1мэ, и3 не творsшесz дaже до лёта вторaгw цaрства дaріа царS пeрсскагw.

51 A Aggeusz prorok i Zachariasz, syn Adda, prorokowali Żydom, którzy byli w Żydowskiej ziemi i w Jeruzalem, w imię Boga izraelskiego.2 Wtedy powstali Zorobabel, syn Salatiela, i Jozue, syn Josedeka, i poczęli budować kościół Boży w Jeruzalem, a z nimi prorocy Boży, pomagając im. ODNIESIENIE SIĘ DO KRÓLA DARIUSZA (5,3-17). Wizyta i dochodzenia satrapy wraz z jego radą (3-5). List wysłany do króla (6-7) o wyniku dochodzenia (8-10): świątynia, zbudowana niegdyś przez wielkiego króla, była zburzona przez Nabuchodonozora (1 I-12); Żydzi powołują się na dekret Cyrusa, pozwalający na odbudowanie świątyni (13-17).3 Wtenczas przyszedł do nich Tatanaj, który był książęciem za rzeką, i Starbuzanaj, i radcy ich, i tak im mówili: “Kto wam doradził, żebyście ten dom budowali i mury jego naprawiali?”4 Na to im odpowiedzieliśmy, podając imiona ludzi, którzy byli sprawcami tego budowania.5 A oko Boga ich było nad starszymi Żydowskimi, i nie mogli ich powstrzymać. I uznano, żeby rzecz do Dariusza odnieść i żeby wtedy odpowiedzieli na to oskarżenie.6 – Odpis listu, który posłał Tatanaj, książę krainy za rzeką, i Starbuzanaj, i radcy jego Arfasachejczycy, którzy byli za rzeką do Dariusza króla.7 Mowa, którą mu posłali, tak była napisana: “Dariuszowi królowi pokój wszelaki.8 Niech będzie wiadomo królowi, żeśmy jeździli do Żydowskiej krainy, do domu Boga wielkiego, który z kamienia nieciosanego budują, i drzewo w ściany kładą, a tę robotę pilno wywodzą, i rośnie w ręku ich. 9 A tak pytaliśmy starszych owych, i tak rzekliśmy: Kto wam dał moc, abyście ten dom budowali i mury te naprawiali? 10 Ale o imiona ich pytaliśmy ich, abyśmy ci oznajmili; i wypisaliśmy imiona tych mężów, którzy są między nimi przedniejsi.11 A oni nam odpowiedzieli tylni słowy: My jesteśmy słudzy Boga nieba i ziemi, i budujemy kościół, który był zbudowany przed wielu laty, i który wielki król izraelski zbudował i wywiódł. 12 A gdy ojcowie nasi wzruszyli do gniewu Boga niebieskiego, dał ich w ręce Nabuchodonozora, króla babilońskiego, Chaldejczyka, dom też ten zburzył i lud jego przeniósł do Babilonu.13 A pierwszego roku Cyrusa, króla babilońskiego, Cyrus król dał wyrok, aby ten dom Boży zbudowano. 14 Bo i naczynia kościoła Bożego złote i srebrne, które Nabuchodonozor zabrał z kościoła, który był w Jeruzalem, i zaniósł je do zboru babilońskiego, wyniósł król Cyrus ze zboru babilońskiego, i dano je niejakiemu Sassabasarowi, którego też książęciem ustanowił,15i rzekł mu: Weźmij te naczynia, a idź i złóż je w kościele, który jest w Jeruzalem, a dom Boży niech będzie zbudowany na miejscu swoim.16Natenczas tedy ów Sassabasar przyszedł i założył fundamenty kościoła Bożego w Jeruzalem, i od tego czasu aż dotąd buduje się, a jeszcze nie jest skończony. 17 Teraz tedy, jeśli się zda rzecz dobra królowi, niech szukają w bibliotece królewskiej, która jest w Babilonie, czy król Cyrus rozkazał budować dom Boży w Jeruzalem, a wolę królewską w tej rzeczy niechaj do nas pośle.” PRZYCHYLNA ODPOWIEDŻ DARIUSZA (6,1-12). Poszukiwania za dekretem (1-2); jego treść (3-5); król nakazuje urzędnikom królewskim pomagać Żydom w budowie (6-12)1 Dariusz tedy król rozkazał, i szukano w bibliotece ksiąg, które były chowane w Babilonie,2 i znaleziono w Ekbatalue, która jest zamkiem w Medyjskiej krainie, księgi jedne, i takie wspomnienie było w nich napisane:3 “Roku pierwszego Cyrusa króla, Cyrus król dał wyrok, aby był zbudowany dom Boży, który jest w Jeruzalem, na miejscu, gdzieby ofiary składano, i żeby założono fundamenty, które by podtrzymywały wysokość sześćdziesięciu łokci i szerokość sześćdziesięciu łokci, 4 trzy rzędy z kamieni nieciosanych, i takież rzędy z drzewa nowego; a nakłady z domu królewskiego dane będą.5 Ale i naczynia kościoła Bożego złote i srebrne, które był Nabuchodonozor wyniósł z kościoła jerozolimskiego, a zaniósł je do Babilonu, niech będą zwrócone i odniesione do kościoła do Jeruzalem na miejsce swoje. I są też złożone w kościele Bożym.”6 “Teraz tedy, Tatanaju, książę krainy, która jest za rzeką, Starbuzanaju, i rajcy wasi Afarsachejczycy, którzyście za rzeką, 7 odstąpcie od nich daleko i dopuście, żeby był budowany tamten kościół Boży przez książęcia Żydów i przez starszych ich, aby tamten dom Boży zbudowali na swym miejscu.8 Ale i ja rozkazałem, co mają czynić tamci starsi żydowscy, aby był zbudowany dom Boży, mianowicie aby ze skarbu królewskiego, to jest z poborów, które dają z krainy za rzeką, pilnie nakłady dawano tym mężom, aby robota nie doznała przeszkody.9 A jak będzie potrzeba, i cielce i jagnięta, i koźlęta na całopalenie Bogu niebieskiemu, zboże, sól, wino i oliwę według obrządku kapłanów, którzy są w Jeruzalem, niech im dają na każdy dzień, aby w czym skargi nie było.10 A niechaj składają ofiary Bogu niebieskiemu, i niech proszą za zdrowie króla i synów jego. 11 Ode mnie tedy dekret wydano, aby każdemu człowiekowi, który by odmienił to rozkazanie, było wzięte drzewo z domu jego i było wystawione, i żeby był przybity na nim, a dom jego aby był zajęty.12 A Bóg, który chciał, aby tam mieszkało imię jego, niech rozproszy każde królestwo i lud, który by wyciągnął rękę swoją, aby się sprzeciwić i rozwalić tamten dom Boży, który jest w Jeruzalem. Ja, Dariusz, dałem rozporządzenie, które chcę, aby z pilnością było wypełnione.” DOKOŃCZENIE I POŚWIĘCENIE ŚWIĄTYNI (6,13-18).13 Tatanaj tedy, książę krainy za rzeką, i Starbuzanaj, i rada jego wedle tego, jak był rozkazał Dariusz król, z pilnością wykonali. 14 A starsi żydowscy budowali, i powodziło się im według proroctwa Aggeusza proroka i Zachariasza, syna Adda; i budowali, i wystawili za rozkazaniem Boga Izraelowego i za rozkazaniem Cyrusa i Dariusza i Artakserksesa, królów perskich.15 I wykończyli ten dom Boży do trzeciego dnia miesiąca Adar, ten jest rok szósty królestwa Dariusza króla.16 I uczynili synowie Izraelowi, kapłani i Lewici, i inni z synów wysiedlenia poświęcenie domu Bożego z radością.17 I ofiarowali na poświęcenie domu Bożego cielców sto, baranów dwieście, baranków czterysta, kozłów od kóz za grzech wszystkiego Izraela dwanaście według liczby pokoleń izraelskich. 18 I ustanowili kapłanów według porządku ich i Lewitów według zmian ich nad służbą Bożą w Jeruzalem, jak napisano w księdze Mojżeszowej. ŚWIĘTO PASCHY (6,19-22).19 I obchodzili synowie izraelscy z wysiedlenia Paschę czternastego dnia księżyca pierwszego.20 Bo się oczyścili kapłani i Lewici jak jeden: wszyscy czyści na ofiarowanie Paschy wszystkim synom wysiedlenia i braciom swym kapłanom, i sobie. 21 I jedli synowie izraelscy, którzy się wrócili z wysiedlenia i wszyscy, którzy się odłączyli ku nim od plugastwa narodów ziemi, żeby szukać Pana, Boga izraelskiego.22 I obchodzili święto Przaśników przez siedem dni z weselem; bo ich uweselił Pan i obrócił serce króla Assuru ku nim, aby pomagał rękom ich w budowaniu domu Pana, Boga Izraelowego.CZĘŚC II (7,l – 10,44) EZDRASZ I JEGO REFORMA 1. RODOWÓD EZDRASZA I JEGO PODRÓŻ DO JEROZOLIMY (7,1-10).
71 A po tych wypadkach, za królestwa Artakserksesa, króla perskiego, Ezdrasz, syn Saraji, syna Azariasza,2 syna Helkiasza, syna Selluma, syna Sadoka,3 syna Achitoba, syna Amariasza, syna Azariasza, syna Marajota,4 syna Zarahiasza, syna Ozjego, syna Bokejego,5 syna Abisuego, syna Fineesa, syna Eleazara, syna Aarona, kapłana od początku, 6 ten Ezdrasz wyszedł z Babilonu, a był on pisarzem biegłym w zakonie Mojżeszowym, który dał Pan Bóg Izraelowi; I wy-pełnił mu król, według ręki Pana, Boga jego, nad nim wszystką jego prośbę.7 I wyszli niektórzy z synów Izraela i z synów kapłańskich, i z synów lewickich, i ze śpiewaków, i z odźwiernych, i z Natynejczyków do Jeruzalem roku siódmego Artakserksesa króla. 8 I przyszli do Jeruzalem miesiąca piątego, ten jest siódmy rok króla.9 Bo pierwszego dnia miesiąca pierwszego począł wychodzić z Babilonu, a pierwszego dnia miesiąca piątego przyszedł do Jeruzalem, według ręki Boga jego dobrej nad nim.10 Bo Ezdrasz przygotował serce swe, aby szukał zakonu Pańskiego i czynił, i nauczał w Izraelu przykazania i sądu. LIST ARTAKSERKSESA Z PEŁNOMOCNICTWAMI DLA EZDRASZA. EZDRASZ DZIĘKI SKŁADA BOGU (7,11-28a).11 A ten jest odpis pisemnego rozporządzenia, które dał król Artakserkses Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi uczonemu w mowach i w przykazaniach Pańskich i w ustawach jego w Izraelu:12 “Artakserkses, król królów, Ezdraszowi kapłanowi, pisarzowi prawa Boga niebieskiego, wielce uczonemu, zdrowia.13 Ode mnie dekret wyszedł, aby każdy, komu by się podobało w królestwie moim z ludu izraelskiego i z kapłanów jego, i z Lewitów iść do Jeruzalem, szedł z tobą.14 Albowiem posłany jesteś od króla i od siedmiu radnych panów jego, abyś nawiedził żydowską ziemię i Jeruzalem według zakonu Boga twego, który jest w ręku twoich;15 i żebyś zaniósł srebro i złoto, które król i rada jego dobrowolnie ofiarowali Bogu Izraelowemu, którego przybytek jest w Jeruzalem.16 I wszystko srebro i złoto, którekolwiek znalazłbyś we wszystkiej ziemi Babilońskiej i lud chciałby ofiarować, i z kapłanów co by dobrowolnie ofiarowali domowi Boga swego, który jest w Jeruzalem, bezpiecznie weźmij, 17 i z tych pieniędzy z pilnością nakup cielców, baranów, baranków i obiat, i płynnych ofiar ich, i ofiaruj je na ołtarzu kościoła Boga waszego, który jest w Jeruzalem. 18 Ale i jeśli co tobie i braciom twym będzie się podobało z pozostałego srebra i złota uczynić według woli Boga waszego, czyńcie. 19 Naczynia też, które tobie dają dla służby domu Boga twego, oddaj przed oblicznością Boga w Jeruzalem. 20 Ale i inne rzeczy, których byłoby potrzeba w domu Boga twego, ilekolwiek będzie ci potrzeba wyłożyć, będzie dane ze skarbu i pieniędzy królewskich i ode mnie.21 Ja, król Artakserkses, postanowiłem i dałem dekret wszystkim stróżom skarbu publicznego, którzy są za rzeką, czegokolwiek od was żądać będzie Ezdrasz kapłan, pisarz zakonu Boga niebieskiego, 22 abyście bez omieszkania dali aż do stu talentów srebra i aż do stu korcy pszenicy, i aż do stu batów wina, i do stu batów oliwy, a soli bez miary.23 Wszystko, co należy do obrzędu Boga niebieskiego, niech będzie oddane z pilnością w domu Boga niebieskiego, by się snadź nie rozgniewał na królestwo króla i synów jego. 24 Wam też oznajmujemy o wszystkich kapłanach i Lewitach, i śpiewakach, i odźwiernych, Natynejezykach i sługach domu Boga tego, żebyście nie mieli prawa wkładać na nich cła, daniny i rocznego obroku.25 A ty, Ezdraszu, według mądrości Boga twego, która jest w ręce twojej, ustanów sędziów i urzędników, żeby sądzili wszystek lud, który jest za rzeką, to jest tych, którzy znają zakon Boga twego; ale i nieumiejętnych bezpiecznie nauczajcie.26 A każdy, który by nie pełnił zakonu Boga twego i zakonu królewskiego pilnie, będzie o nim sąd albo na śmierć, albo na wygnanie, albo na skaranie na majętności jego, albo też na więzienie.” 27 – Błogosławiony Pan, Bóg ojców naszych, który to dał w serce króla, aby wsławił dom Pański,28 który jest w Jeruzalem, a ku mnie skłonił miłosierdzie swe przed królem i radą jego, i wszystkimi możnymi książętami królewskimi!PODRÓŻ EZDRASZA (7,28b – 8,31). Ezdrasz zbiera towarzyszów podróży (28b); ich spis i liczba (8,1-14). Nad rzeką Ahawą: poszukiwania Lewitów (15-20); post i modlitwa (21-23); zebrane dary powierzone kapłanom (24-30). Wymarsz, opieka Boża w drodze (31). 29A ja umocniony ręką Pana, Boga mego, która była nade mną, zgromadziłem z Izraela przedniejszych, którzy by szli ze mną.
81 Ci tedy są przedniejsi domów i ród tych, którzy wyszli ze mną za królowania Artakserksesa króla z Babilonu:2 Z synów Fineesa: Gersom; z synów Itamara: Daniel; z synów Dawidowych:3Hattus; z synów Secheniasza, synów Farosa: Zachariasz, a z nim naliczono mężów stu pięćdziesięciu;4 z synów Fahat-Moaba: Elioenaj syn Zarehego, a z nim dwustu mężów;5 z synów Secheniasza: syn Ezechiela, a z nim trzystu mężów;6 z synów Adana: Abed, syn Jonatana,7 a z nim pięćdziesięciu mężów; z synów Alama: Izajasz, syn Ataliasza,a z nim siedemdziesięciu mężów;8 z synów Safatiasza: Zebedia, syn Michaela, a z nim osiemdziesięciu mężów;9 z synów Joaba: Obedia, syn Jahiela, a z nim dwustu osiemnastu mężów; 10 z synów Selomita: syn Josfiasza, a z nim stu sześćdziesięciu mężów; 11 z synów Bebaja: Zachariasz, syn Bebaja, a z nim dwudziestu ośmiu mężów; z synów Azgada:12 Johanan, syn Akcetana, a z nim stu dziesięciu mężów; 13 z synów Adonikama, którzy byli ostatni, a te imiona ich: Elifelet, Jehiel i Samajasz, a z nimi sześćdziesięciu mężów; 14 z synów Beguja: Utaj Zachur, a z nimi siedemdziesięciu mężów.15 A zgromadziłem ich koło rzeki, która płynie do Ahawy, i mieszkaliśmy tam trzy dni; i szukałem między ludem i kapłanami synów Lewiego, i nie znalazłem tam.16 Posłałem tedy Eliezera, Ariela, Semejasza, Elnatana, Jariba, drugiego Elnatana, Natana, Zachariasza i Mosollama, przełożonych, i Jojariba i Elnatana, mędrców. 17 I posłałem ich do Edda, który jest pierwszy w miejscu Chasfia, i włożyłem w usta ich słowa, które by mówili do Edda i do braci jego Natynejczyków w mieście Chasfia, aby nam przywiedli sługi domu Boga naszego.18 I przywiedli nam przez dobrą rękę Boga naszego nad nami, męża uczonego z synów Moholiego, syna Lewiego, syna Izraela; i Sarabiasza, i synów jego i braci jego osiemnastu;19 i Hasabiasza, a z nim Izajasza, z synów Merariego i braci jego i synów jego dwudziestu; i z Natynejczyków,20 których dał Dawid i książęta na posługi Lewitom, Natynejczyków dwustu dwudziestu. Wszyscy ci imionami swymi byli nazwani.21 – I zapowiedziałem tam post u rzeki Ahawy, abyśmy się dręczyli przed Panem, Bogiem naszym, i prosili go o drogę prostą dla siebie i dla synów naszych, i wszystkiej majętności naszej.22 Bom się wstydził prosić króla o pomoc i jezdnych, którzy by nas bronili od nieprzyjaciela na drodze, bośmy mówili królowi: “Ręka Boga naszego jest nad wszystkimi, którzy go szukają w dobroci, a panowanie jego i moc jego, i zapalczywość nad wszystkimi, którzy go opuszczają.” 23 I pościliśmy, i prosiliśmy Boga naszego o to, i powiodło się nam szczęśliwie.24 I odłączyłem z książąt kapłańskich dwunastu: Sarabiasza i Hasabiasza, a z nimi braci ich dziesięciu;25 i odważyłem im srebro i złoto i naczynia poświęcone domu Boga naszego, które ofiarował król i radni jego, i książęta jego, i wszystek Izrael z tych, którzy się byli znaleźli; 26 i odważyłem w ich ręku srebra talentów sześćset pięćdziesiąt i sto naczyń srebrnych sto talentów złota, 27 a czasz złotych dwadzieścia, które miały po tysiąc czerwonych złotych, i naczynia z miedzi jasnej bardzo dobrej dwa piękne jak złoto.28 I rzekłem im: “Wyście święci Pańscy, i naczynia święte i srebro, i złoto, które dobrowolnie jest ofiarowane Panu, Bogu ojców waszych.29 Czuwajcież i strzeżcie, a odważycie przed książętami kapłanów i Lewitów, i przed książętami domów izraelskich w Jeruzalem do skarbu domu Pańskiego.”30 I wzięli kapłani i Lewici wagę srebra i złota i naczyń, żeby odnieść do Jeruzalem do domu Boga naszego. 31 A tak ruszyliśmy od rzeki Ahawy dwunastego dnia księżyca pierwszego, aby iść do Jeruzalem; a ręka Boga naszego była nad nami, i wybawił nas z ręki nieprzyjaciela i czyhającego na drodze. PRZYBYCIE DO JEROZOLIMY, ZŁOŻENIE DARÓW, OFIARY (8,32-36).32 I przyszliśmy do Jeruzalem, i mieszkaliśmy tam trzy dni.33 A czwartego dnia odważono srebro i złoto i naczynia w domu Boga naszego przez rękę Meremota, syna Uriasza kapłana, a z nim był Eleazar, syn Fineesa, a z nimi Jozabed, syn Jozuego, i Noadaja,34 syn Bennoja, Lewici, według liczby i wagi wszystkich rzeczy; i spisano wszystką wagę w tym czasie.35 Ale i ci, którzy przyszli z pojmania, synowie przesiedlenia, ofiarowali całopalenia Bogu Izraelowemu, cielców dwanaście za wszystek lud izraelski; baranów dziewięćdziesiąt sześć, baranków siedemdziesiąt siedem, kozłów za grzech dwanaście: wszystko na całopalenie Panu.36 A wyroki królewskie oddali panom, którzy byli sprzed oblicza królewskiego, i książętom za rzeką; i wywyższyli lud i dom Boży. EZDRASZ DOWIADUJE SIĘ O MAŁŻEŃSTWACH ŻYDÓW Z CUDZOZIEMKAMI; JEGO BOLEŚĆ (9,1-4).
91 A gdy się to dokonało, przystąpili do mnie przełożeni mówiąc: “Nie odłączył się lud izraelski, kapłani i Lewici, od narodów ziem i od obrzydłości ich, to jest od Chananejczyków, Hetejczyków, Ferezejczyków, Jebuzejczyków, Ammonitów, Moabitów, Egipcjan i Amorejczyków;2 bo pojęli córki ich sobie i synom swym, i pomieszali potomstwo święte z ludźmi ziem; ręka też książąt i urzędu w tym przestępstwie pierwsza była.”3 A gdym usłyszał tę rzecz, rozdarłem płaszcz mój i suknię, i rwałem włosy na głowie mojej i brodzie i siedziałem smutny.4 I zeszli się do mnie wszyscy, którzy bali się słowa Boga Izraelowego, dla przestępstwa tych, którzy się z niewoli wrócili, a ja siedziałem smutny aż do ofiary wieczornej. MODLITWA EZDRASZA (9,5-15). O godzinie ofiary wieczornej (5). Wyznanie grzechów ludu (6-7), mimo których Bóg nie opuścił Izraela (R-9); przykazanie Boże o małżeństwach (10-12), które odtąd musi jut być zachowane (13-15).5 A w ofiarę wieczorną wstałem z utrapienia mego, a rozdarłszy płaszcz i suknię klęknąłem na kolana moje i rozciągnąłem ręce ku Panu, Bogu memu, i rzekłem: 6 “Boże mój, wstyd mi i sromam się podnieść oblicze moje do ciebie; bo nieprawości nasze rozmnożyły się nad głową naszą, 7 i grzechy nasze urosły aż do nieba od dni ojców naszych; lecz i my sami grzeszyliśmy ciężko aż do dnia tego, a przez nieprawości nasze zostaliśmy wydani my sami i królowie nasi i kapłani nasi w ręce królów ziemi i pod miecz i w niewolę, i na zawstydzenie twarzy jak i dnia tego.8 A teraz jakby trochę i na mały czas doszła prośba nasza do Pana, Boga naszego, żeby nam zostawiono ostatek i dany był kołek na miejscu jego świętym i aby oświecił oczy nasze Bóg nasz, a dał nam trochę żywota w niewoli naszej.9 Bośmy niewolnicy, a w niewoli naszej nie opuścił nas Bóg nasz, ale zwrócił ku nam miłosierdzie przed królem perskim aby nam dał żywot i wywyższył dom Boga naszego, i zbudował spustoszenia jego, i dał nam płot w Judzie i w Jeruzalem.-10 A teraz co po tym rzeczemy, Boże nasz? Bośmy opuścili przykazania twoje, 11 któreś dał w ręce sług twoich proroków, mówiąc: Ziemia, do której wchodzicie, aby ją posiąść, ziemia plugawa jest wedle plugastwa narodów i innych ziem i obrzydłości tych, którzy ją napełnili od brzegu aż do brzegu w splugawieniu swym.12 Teraz tedy córek waszych nie dajcie synom ich i córek ich nie bierzcie synom waszym, i nie szukajcie im pokoju i szczęścia aż do wieku, abyście byli umocnieni i pożywali dóbr ziemi, i żebyście mieli synów waszych dziedzicami aż na wieki.13 – A po wszystkim, co przyszło na nas dla uczynków naszych złych i dla grzechu naszego wielkiego, żeś ty, Boże nasz, wybawił nas z nieprawości naszej i dałeś nam zbawienie jak jest dziś,14 abyśmy się nie wracali i nie gwałcili przykazań twoich, i nie wstępowali w małżeństwa z narodami tych obrzydłości. Czy rozgniewałeś się na nas aż do zginienia, żebyś nam nie zostawił ostatków na wybawienie?15 Panie, Boże Izraelów! tyś jest sprawiedliwy, żeśmy zostali, żebyśmy byli wybawieni, jak to jest dnia tego. Otośmy przed tobą w przewinieniu naszym, bo nie możemy się ostać przed tobą dla tego.” REFORMA EZDRASZA (10,1-44). Lud, widząc żałość Ezdrasza, zobowiązuje się przysięgą iść za jego wskazówkami (t-6). Zwołanie zgromadzenia (7-8), które się zbiera; podsuwa się Ezdraszowi praktyczny sposób załatwienia sprawy (9-14), który zostaje przyjęty (15). Wykonanie (16-17). Wyliczenie winnych (18-44).
101 Gdy tedy tak modlił się Ezdrasz i gdy wzywał płacząc i leżał przed kościołem Bożym, zebrało się koło niego z Izraelitów bardzo wielkie zgromadzenie mężów, niewiast i dzieci, i płakał lud płaczem wielkim.2 I odpowiedział Secheniasz, syn Jehiela, z synów Elama, i rzekł Ezdraszowi: “Myśmy wystąpili przeciw Bogu naszemu i pojęliśmy żony obce z ludu ziemi; a teraz, jeśli jest za to pokuta w Izraelu,3 uczyńmy przymierze z Panem, Bogiem naszym, że porzucimy wszystkie żony i tych, którzy z tych się urodzili, według woli Pańskiej i woli tych, którzy się boją przykazania Pana, Boga naszego: niechaj będzie według zakonu!4 Wstańże! Do ciebie należy stanowić, a my będziemy z tobą. Wzmocnij się, a czyń!”5 Wstał tedy Ezdrasz i poprzysiągł książąt kapłańskich i lewickich, i wszystkiego Izraela, żeby uczynili wedle tego słowa, i przysięgli.6 I wstał Ezdrasz przed domem Bożym i poszedł do komory Johanana, syna Eliasiba, i wszedł tam, chleba nie jadł i wody nie pił, bo smucił się z powodu przestępstwa tych, którzy się z niewoli wrócili.7 I puszczono głos w Judzie i w Jeruzalem wszystkim synom przesiedlenia, aby się zgromadzili w Jeruzalem; a każdemu, 8 który by nie przyszedł za trzy dni, według uchwały książąt i starszych, miała być wzięta wszystka majętność jego, i sam miał być wyrzucony z gromady przesiedlenia. 9 Zeszli się tedy wszyscy mężowie Judzcy i Beniaminowi do Jeruzalem za trzy dni, ten jest miesiąc dziewiąty, dwudziestego dnia miesiąca; i siedział wszystek lud na placu domu Bożego, drżąc z powodu grzechu i deszczu.10 I wstał Ezdrasz kapłan, i rzekł do nich: “Wyście wystąpili i pojęliście żony obce, aby przydać do grzechu Izraela.11 A teraz dajcie chwałę Panu, Bogu ojców waszych, i uczyńcie według woli jego, i odłączcie się od narodów ziemi i od żon obcych.” 12 I odpowiedziało wszystko zgromadzenie, i rzekło głosem wielkim: “Według słowa twego do nas, tak niechaj się stanie!13 Jednak ponieważ lud jest wielki a czas dżdżysty, i nie możemy stać na dworze, a sprawa nie jest jednego dnia albo dwu (bośmy bardzo zgrzeszyli w tej rzeczy):14 niechaj będą ustanowieni przełożeni we wszystkim zgromadzeniu; a wszyscy w miastach naszych, którzy pojęli żony obce, niech przychodzą na czas postanowiony, a z nimi starsi każdego miasta i sędziowie jego, aż się odwróci gniew Boga naszego od nas dla tego grzechu.” 15 Jonatan tedy, syn Azahela i Jaasja, syn Tekuego, stanęli nad tym, a Mesollam i Sebetaj Lewici pomagali im. 16 I uczynili tak synowie przesiedlenia. I poszli Ezdrasz kapłan i mężowie przełożeni rodzin do domów ojców swoich, i wszyscy po imionach swoich, i zasiedli pierwszego dnia miesiąca dziesiątego, aby dochodzić rzeczy.16 I skończono ze wszystkimi mężami, którzy byli pojęli żony obce, do pierwszego dnia miesiąca pierwszego.18 I znaleźli się z synów kapłańskich, którzy pojęli żony obce, z synów Jozuego: synowie Josedeka i bracia jego, Maasja, Eliezer, Jarib i Godolia. 19 I dali ręce swe, że odrzucą żony swe, a za występek swój barana z owiec ofiarują. 20 A z synów Emmera: Hanani i Zebedia.21 A z synów Harima: Maasja, Elia, Semeja, Jehiel i Ozjasz. 22 A z synów Feshura: Elioenaj, Maasja, Ismael; Natanael, Jozabed i Elasa.23 I z synów Lewitów: Jozabed i Semej, i Celaja, to jest Kalita, Fataja, Juda i Eliezer.24 A ze śpiewaków: Eliasib. A z odźwiernych: Sellum, Telem i Uri. 25 I z Izraela, z synów Farosa: Remeja, Jezja, Melchia, Miamin, Eliezer, Melchia i Banea. 26 A z synów Elama: Matania, Zachariasz, Jehiel, Abdi, Jerimot i Elia. 27 A z synów Zetui: Elivenaj, Matania, Jerimut, Zabad i Aziza. 28 A z synów Bebaja: Johanan, Hanania, Zabdaj, Atalaj.29 A z synów Baniego: Mosollam, Melluch, Adaja, Jasub, Saal i Ramot.30 A z synów Fahat-Moaba: Edna i Chalal Banajas i Maasjas, Matanias, Beseleel, Bennuj i Manasse. 31 A z synów Herema: Eliezer, Jozue, Melchias, Semejas, 32 Symeon, Beniamin, Maloch, Samarias. 33 A z synów Hasoma: Matanaj, Matata, Zabad, Elifelet, Jermaj, Manasse, Semej. 34 Z synów Baniego: Maaddi,35 Amram i Uel, Baneas i Badajas, 36 Cheliau, Wania, Marimut i Eliasib, 37 Matanias, Matanaj i Jasi, Bani, Bennuj,38 Semej, Salmias, Natan, Adajas,39 Mechnedebaj, Sisaj,40 Saraj, Ezrel i Selemiau, Semeria, 41 Sellum, Amaria, Józef 42 Z synów Nebo: Jehiel, Matatias, Zabad, Zabina,43 Jeddu, Joel i Banaja.44 Ci wszyscy wzięli byli żony obce, a były pośród nich niewiasty, które porodziły synów.