Proroctwo Micheasza

Proroctwo Micheasza

TYTUŁ (1,1)
11 Słowo Pańskie, które się stało do Micheasza Morastyjczyka za dni Joatana, Achaza i Ezechiasza, królów judzkich, które widział przeciw Samarii i Jeruzalem.CZĘŚC I(l,2 – 3,12)SĄDY BOŻE NAD IZRAELEM I JUDĄ ZNISZCZENIE SAMARII I JUDY (1,2-16). Pan zstępuje ze swej świątyni, by ukarać zbrodnie Samarii i Judy (2-5). Zniszczenie Samarii (6-7). Boleść prorok:a, który widzi, jak zniszczenie obejmuje Jeruzalem (8-9) i cały lcraj (10-16).2 Słuchajcie, narody wszystkie, i niech słucha ziemia i napełnienie jej! A niech Pan Bóg będzie przeciw wam świadkiem, Pan z kościoła swego świętego!3 Bo oto Pan wyjdzie z miejsca swego, a zstąpi i deptać będzie po wyżynach ziemi.4 I zniszczeją góry pod nim a doliny rozdzielą się jak wosk przed ogniem i jak wody, które spadają z góry.5 Dla występku Jakuba wszystko to i dla grzechów domu Izraelowego. Jaka złość Jakuba ? czy nie Samaria ? A które wyżyny judzkie? czy nie Jeruzalem?6 I położę Samarię, jak stos kamieni na polu, gdy sadzą win nice, i ściągnę kamienie jej w dolinę, i fundamenty jej odkryję;7 a wszystkie rzeźby jej będą porąbane i wszystkie zapłaty jej będą spalone ogniem, i wszystkie bałwany jej dam na zatracenie; bo z zapłaty nierządnicy zgromadzone są i na zapłatę nierządnicy obrócą się.8 Dlatego płakać i wyć będę, będę chodził obrany i nagi; uczynię płacz jak smoków, a żałobę jak strusiów.9 Bo nieuleczalna jest rana jej; bo przyszła aż do judy, dotknęła się bramy ludu mego, aż do Jeruzalem.10 – W Get nie oznajmiajcie, łzami nie płaczcie, w domu prochu prochem się posypujcie.11 A idźcie sobie, mieszkame piękne, zelżone sromotą! Nie wyszła, która mieszka na wyjściu; płacz weźmie po was dom bliski, który sobie samemu stał.12Bo zaniemógł na dobro, który mieszka w gorzkościach; bo zstąpiło zło od Pana na bramę Jeruzalem.13 Grzmot wozu zdumieniem mieszkającemu w Lachis; początkiem grzechu jest córce Syjońskiej, bo się w tobie znalazły występki Izraela.14 Dlatego da najeźdźców na dziedzictwo Get, domy kłamstwa ku zwiedzeniu królom izraelskim.15 Jeszcze dziedzica przywiodę tobie, która mieszkasz w Maresa, aż do Odollam przyjdzie sława Izraela.16 Obłyś się i ostrzyż się dla synów rozkoszy twoich; rozszerz łysinę twoją jak orzeł, bo w niewolę zabrani są od ciebie. PRZECIW MOŻNYM (2,1-13). Ich zdzierstwa i kara (I-5). Wymiana zdań z przeciwnikami i nowa zapowiedi kary (6-11). Obietnica wybawienia (l 2-13).
2

pokaż/ukryj Warsz. King J. 2 1 Толк. Z Biada wam, którzy myślicie rzecz niepożyteczną i czynicle zło w łożnicach waszych! Na świtaniu czynią to, bo przeciw Bogu jest ręka ich.Горе замышляющим беззаконие и на ложах своих придумывающим злодеяния, которые совершают утром на рассвете, потому что есть в руке их сила! Бhша помышлsюще труды2 и3 дёлающе ѕл†z на л0жахъ свои1хъ, и3 кyпнw со днeмъ совершaху т†z, понeже не воздвиг0ша къ бGу рyкъ свои1хъ: 2 Толк. I pożądali ról, a gwałtem brali i wydzierali domy; i llciskali męża i dom jego, męża i dziedzictwo jego.Пожелают полей и берут их силою, домов, - и отнимают их; обирают человека и его дом, мужа и его наследие. и3 желaху сeлъ, и3 грaблzху сир0тъ, и3 д0мы tимaху, и3 расхищaху мyжа и3 д0мъ є3гw2, и3 мyжа и3 наслёдіе є3гw2. 3 Толк. Przeto to mówi Pan: “Oto ja myślę przeciw rodowi temu zło, od którego nie odejmiecie szyj waszych i nie będziecie dumnie chodzić, bo czas bardzo jest zły. Посему так говорит Господь: вот, Я помышляю навести на этот род такое бедствие, которого вы не свергнете с шеи вашей, и не будете ходить выпрямившись; ибо это время злое. Сегw2 рaди сі‰ гlетъ гDь: сE, ѓзъ помышлsю на плeмz сіE ѕл†z, t ни1хже не подви1гнете вhй вaшихъ и3 не п0йдете пр0сти внезaпу, ћкw врeмz ѕло2 є4сть. 4 Толк. Owego dnia podejmą o was przypowieść i będą śpiewać pieśń z wdzięcznością, mówiąc: Spustoszeniem spustoszeni jesteśmy, cząstka ludu mego odmieniona jest; jakże odejdzie ode mnie, gdyż się wraca, który pola nasze rozdzieli?”В тот день произнесут о вас притчу и будут плакать горьким плачем и говорить: "мы совершенно разорены! удел народа моего отдан другим; как возвратится ко мне! поля наши уже разделены иноплеменникам". Въ т0й дeнь пріи1метсz на вы2 при1тча, и3 восплaчетсz плaчь съ пёснію, глаг0лющь: бёдство пострадaхомъ: чaсть людjй мои1хъ и3змёрисz ќжемъ, и3 не бЁ возбранszй є3го2, є4же tврати1тисz: сeла в†ша раздэлє1на бhша. 5 Толк. Przeto nie będziesz mieć nikogo do rzucania sznurem losu w zgromadzeniu pańskim.Посему не будет у тебя никого, кто бросил бы жребий для измерения в собрании пред Господом. Сегw2 рaди не бyдетъ тебЁ вмeщущь ќжа въ жрeбіи въ с0нмэ гDни. 6 Толк. Nie powiadajcie mówiąc: “Nie będzie kapać na tych, nie pojma sromota ” Mówi dom Jakuba:Не пророчествуйте, пророки; не пророчествуйте им, чтобы не постигло вас бесчестие. Не плaчитесz слезaми, нижE да слезsтъ њ си1хъ: не tвeржетъ бо ўкwри1зны 7 Толк. “Czy ukrócony jest duch Pański, albo takie są myśli jego?” Czy słowa moje nie są dobre z tym, który prosto chodzi?О, называющийся домом Иакова! разве умалился Дух Господень? таковы ли действия Его? не благотворны ли слова Мои для того, кто поступает справедливо? гlzй: д0мъ їaкwвль разгнёва д¦ъ гDень: не сі‰ ли сyть начин†ніz є3гw2; не словесa ли є3гw2 сyть дwбрA съ ни1мъ, и3 прaвіи ходи1ша; 8 Толк. A lud mój przeciwnie jak nieprzyjaciel powstał: z wierzchu sukni braliście płaszcz, a tych, którzy chodzili po prostu, obróciliście ku bitwie.Народ же, который был прежде Моим, восстал как враг, и вы отнимаете как верхнюю, так и нижнюю одежду у проходящих мирно, отвращающихся войны. И# прeжде лю1діе мои2 во враждY сопроти1вишасz, проти1ву ми1ру своемY: к0жу є3гw2 њдрaша, є4же tsти ўповaніе, сокрушeніе рaтное: 9 Толк. Niewiasty ludu mego powyganialiście z domu rozkoszy ich, od dzieci ich odjęliście chwałę moją na wieki.Жен народа Моего вы изгоняете из приятных домов их; у детей их вы навсегда отнимаете украшение Мое. сегw2 рaди старBйшины людjй мои1хъ и3звeргутсz и3з8 домHвъ слaдости своеS, ѕлhхъ рaди начинaній свои1хъ tриновeни бhша. Прибли1житесz горaмъ вBчнымъ: 10 Толк. Wstańcie, a idźcie, bo tu nie macie odpoczynku; dla nieczystości swej skazi się zgnilizną co najgorszą.Встаньте и уходите, ибо страна сия не есть место покоя; за нечистоту она будет разорена и притом жестоким разорением. востaни и3 пойди2, ћкw нёсть тебЁ сeй пок0й: нечистоты2 рaди, и3стлёсте тлёніемъ, 11 Толк. Obym nie był mężem mającym ducha, lecz żebym raczej kłamstwo mówił! Będę kropił na cię winem i pijaństwem, i będzie lud tym, na którego kropią.Если бы какой-либо ветреник выдумал ложь и сказал: "я буду проповедывать тебе о вине и сикере", то он и был бы угодным проповедником для этого народа. прогнaстесz ники1мже гони1ми: дyхъ постaви лжY, и3скaпа тебЁ въ віно2 и3 піsнство: и3 бyдетъ, t кaпли людjй си1хъ, 12 Толк. Zaprawdę zgromadzę wszystkiego ciebie, Jakubie; skupię w jedno ostatki Izraela, położę go razem jak trzodę w owczarni, jak bydło wpośród obór; będzie zgiełk od mnóstwa ludzi.Непременно соберу всего тебя, Иаков, непременно соединю остатки Израиля, совокуплю их воедино, как овец в Восоре, как стадо в овечьем загоне; зашумят они от многолюдства. собирaемь соберeтсz їaкwвъ со всёми: пріeмлzй пріимY њстaвшихъ ї}левыхъ, вкyпэ положY возвращeніе є3гw2, ѓки џвцы въ ск0рби, ћкw пaству посредЁ л0жа и4хъ: и3зск0чатъ t человBкъ. 13 Толк. Albowiem wstąpi otwierający drogę przed nimi; przebiją i przejdą przez bramę, i wejdą przez nią, i przejdzie król ich przed nimi, a Pan na czele ich.”Перед ними пойдет стенорушитель; они сокрушат преграды, войдут сквозь ворота и выйдут ими; и царь их пойдет перед ними, а во главе их Господь.Взhди просэчeніемъ пред8 лицeмъ и4хъ: просэк0ша, и3 проид0ша вратA, и3 и3зыд0ша и4ми. И# и3зhде цaрь и4хъ пред8 лицeмъ и4хъ, гDь же в0ждь и4хъ бyдетъ.

31 I rzekłem: Słuchajcie, książęta Jakubowi i wodzowie domu Izraelowego! Czy nie waszą jest rzeczą znać sąd,2 was, którzy macie w nienawiści dobro, a miłujecie zło, którzy gwałtem zdzieracie skóry z nich i mięso ich z kości ich?3 Którzy jedli mięso ludu mego i skórę ich łupili z nich, a kości ich połamali i porąbali jak do kotła i jak lnięso wpośród garnca.4 Wtedy będą wołać do Pana, a nie wysłucha ich, i zakryje oblicze swe przed nimi natenczas, według tego jak złośliwie czynili w wynalazkach swoich.5 – To mówi Pan przeciw prorokom, którzy zwodzą lud mój, którzy mając co gryźć zębami swymi i głoszą pokój, a leśli kto nie da czego w ich gębę, poświęcają nań wojnę.6 Przeto noc wam będzie zamiast widzenia, a ciemność wam zamiast wieszczby: i zajdzie słońce na proroków, i zaćmi się dzień nad nimi.7 I zawstydzą się, którzy oglądają widzenia, i zarumienią się wieszczkowie, a zasłonią wszyscy twarze swoje, bo nie ma odpowiedzi Bożej.8 – A wszak że ja napełniony jestem siłą ducha Pańskiego, sądem i męstwem, żeby opowiadać Jakubowi złość jego, a Izraelowi grzech jego.9 – Słuchajcie tego, książęta domu Jakubowego i sędzlowie domu Izraelowego, którzy się brzydzicie sądem, a wszystko, co jest prawe, wywracacie;10 którzy budujecie Syjon krwią, a Jeruzalem nieprawoś cią!11 Książęta jego za dary sądzili, kapłani jego za zapłatę uczyli, prorocy jego za pieniądze prorokowali, a na Panu polegali mówiąc: “Czy nie jest Pan wpośród nas? Nie przyjdzie na nas zło “12 Przeto z powodu was Syjon jak pole zorany bedzie, a Jeruzalem jak stos kamieni będzie, a góra świątyni wyżyną lesistą.CZĘŚC II(4,1 – 5,14)OBIETNICE ODBUDOWY, ZAPOWIEDZI MESJAŃSKIE WYWYŻSZENIE JEROZOLIMY (4,1-13). Do Jeruzalem będą ciągnęły narody (1-2a); Pan dla nich będzie prawodawcą i królem (2b-3a); panowanie pokoju (3b-5). Nastąpi to po przywróceniu wygnańców do odnowionej, władczcj Jerozolimy (6-8). Poprzedzi bowiem obecnie oblężnie miasta i niewola babilońska (9-10). Nad triumfującymi wrogami zatriumfuje córka Syjońska (11-13).
41 I będzie: w ostateczne dni będzie góra domu Pańskiego przygotowa na na wierzchu gór i wyniosła nad pagórki, a popłyną do niej ludy.2 I pośpieszą się liczne narody, a mówić będą: “Pójdźcie, wstąpmy na górę Pańską i do domu Boga Jakubowego, a nauczy nas o drogach swoich i będziemy chodzić ścieżkami jego.” Bo z Syjonu wyjdzie zakon, a słowo Pańskie z Jeruzalem.3 I będzie wymierzał sprawiedliwość między licznymi ludami, i będzie strofował narody mocne daleko; i przekują miecze swe na lemiesze, a włócznie swe na motyki; nie weźmie naród przeciw narodowi miecza ani się więcej ćwiczyć nie będą ku wojnie.4 I będzie siedział mąż pod winnym drzewem swoim i pod figą swą, a nie będzie, kto by wystraszył; bo usta Pana zastępów przemówiły.5 Bo wszystkie narody chodzić będą, każdy w imię boga swego, ale my chodzić będziemy w imię Pana, Boga naszego, na wieki i dalej.6 Owego dnia, mówi Pan, zbiorę chromiącą i tę, którą wyrzuciłem, zbiorę i którą utrapiłem;7 i uczynię chromiącą szczątkiem, a umęczoną narodem mocnym; i będzie królował nad nimi Pan na górze Syjon odtąd i aż na wieki.8 A ty, chmurna wieżo stada córki Syjon, aż do ciebie przyjdzie, a przyjdzie władza pierwsza, królestwo córki Jeruzalem.9 Czemuż się teraz od żalu kurczysz? Czy króla nie masz albo poradnik twój zginął, że cię zdjął ból jak rodzącą?10 Bolej i męcz się, córko Syjońska, jak rodząca; bo teraz wyjdziesz z miasta i mieszkać będziesz w polu, i zajdziesz aż do Babilonu; tam będziesz wybawiona, tam cię odkupi Pan z ręki nieprzyjaciół twoich.11 A teraz zebrało się przeciw tobie narodów wiele, które mówią: Niech będzie ukamienowana, a niech patrzy na Syjon oko nasze!”12 A oni nie poznali myśli Pańskich i nie wyrozumieli zamiaru jego; bo ich zgromadził jak kłosy na boisku.13 Wstań, a młóć, córko Syjońska! bo róg twój uczynię żelaznym, a kopyta twoje uczynię miedzianymi, i zetrzesz narody mnogie, i pobijesz Panu łupy ich i moc ich Panu wszystkiej ziemi. ZWYCIĘSKI MESJASZ I JEGO LUD (5,1-14). Panujący, rodem z Betlejemu (1-3), wybawi swój lud (4-5), który zawładnie wszystkimi narodami i zgładzi swych wrogów (6-9). Bóg zniszczy wówczas wszystkie środki obrony i kultu pogańskiego, a nieposłuszne narody wytraci (10-14).
51 Teraz zburzona będziesz córko zbójcy! Oblężenie przygotowano przeciw nam, laską będą bić w policzek sędziego Izraela.2 A ty, Betlejem Efrata, malutkie jesteś między tysiącami judzkimi; z ciebie mi wyjdzie, który będzie panującym w Izraelu, a wyjścia jego od początku, od dni wieczności.3 Przeto wyda ich aż do czasu, w którym rodząca porodzi, a ostatek braci jego wróci się do synów Izraelowych.4 I stanie, i paść będzie mocą Pańską, w wysokości imienia Pana, Boga swego, i nawrócą się; bo teraz wielkim się okaże aż do granic ziemi.5 A ten będzie pokojem; gdy przyjdzie Asyryjczyk do ziemi naszej i gdy będzie deptać po domach naszych, wzbudzimy przeciw niemu siedmiu pasterzów i ośmiu celniejszych ludzi.6 I będą paść ziemię Assur mieczem i ziemię Nemroda włóczniami jej; i wyzwoli od Assura, gdy wejdzie do ziemi naszej i gdy deptać będzie po granicach naszych.7 I będzie ostatek Jakuba wpośród wielu narodów jak rosa od Pana, i jak krople na zielu, które nie czeka na męża ani nie oczekuje synów człowieczych.8 I będą ostatki Jakuba między narodami, wpośród narodów wielu, jak lew między zwierzętami leśnymi i jak szczenię lwie między trzodami owiec; które gdy przejdzie i przygniecie i porwie, nie ma, kto by wydarł,9 Podniesie się ręka twoja na przeciwników twoich, a wszyscy nieprzyjaciele twoi wyginą.10 I będzie owego dnia, mówi Pan, zabiorę konie twoje spośród ciebie i zatracę wozy twoje.11 I wytracę miasta ziemi twej, i wywrócę wszystkie zamki twoje; i odejmę czary z ręki twojej, i wieszczb nie będzie w tobie12 I uczynię, że zaginą rzeźby twoje i słupy twoje spośród ciebie, i nie będziesz się więcej kłaniać dziełom rąk twoich.13 I wykorzenię gaje twoje spośród ciebie, i zburzę miasta twoje.14 I uczynię w zapalczywości i w zagniewaniu pomstę nad wszystkimi narodami, które nie słuchały.CZĘŚC III(6,1 – 7,20)DROGA DO ZBAWIENIA SPÓR PANA Z IZRAELEM (6,1-16). Bóg: “Ludu mój, cóżem ci uczynił?” (1-5). Lud pyta, czy ofiarami zdoła przebłagać Pana (6-7). Prorok: Bóg żąda czynów dobrych (8). Bóg natomiast stwierdza, że tych czynów brak (9-12) i dlatego ukarze Izraela (13-16).
61 Słuchajcie, co Pan mówi: “Wstań, wytocz sprawę przeciw górom, a niech słuchają pagórki głosu twego.2 Niech słuchają góry sądu Pańskiego i mocne fundamenty ziemi; bo sąd Pana z ludem jego, i z Izraelem rozsądzi się.3 Ludu mój, cóżem ci uczynił albo w czymem ci się uprzykrzył?4 Odpowiedz mi! Iż cię wywiodłem z ziemi Egipskiej i z domu niewolników wybawiłem cię, i posłałem przed obliczem twoim Mojżesza i Aarona i Marię ? 5 Ludu mój, wspomnij, proszę, co myślał Balak, król Moabu i co mu odpowiedział Balaam, syn Beora, od Setim aż do Galgala, żebyś poznał sprawiedliwości Pańskie “6 “Cóż godnego ofiaruję Panu? pokłonię się Bogu wysokiemu? Czy mu ofiaruję całopalenia i cielce roczne?7 Czy Pan może być ubłagany tysiącami baranów albo wielu tysiącami kozłów tłustych ? Czy dam pierworodnego mego za złość moją, owoc żywota mego za grzech duszy mojej ?”8 Pokażę tobie, człowiecze, co jest dobre i czego Pan chce od ciebie: Zaiste, żebyś czynił sąd, a miłował miłosierdzie i z pilnośáą chodził z Bogiem twoim.9 Głos Pański do miasta woła a zbawienie będzie bojącym się imienia twego: “Słuchajcie pokolenia! a któż to pochwalił?10 Jeszcze jest ogień w domu bezbożnego: skarby nieprawości i miara mniejsza, gniewu pełna.11 Czy usprawiedliwię szale niegodziwe, a w mieszku ciężarki fałszywe?12 Przez nie bogacze jego napełnili się nieprawością, a mieszkający w nim mówili kłamstwo i język ich zdradliwy w ich ustach.13 A tak i ja począłem cię karać zatraceniem dla grzechów twoich.14 Ty będziesz jeść, a nie najesz się, uniżenie twoje wpośród ciebie; i pochwycisz, a nie zachowasz, a których zachowasz, dam pod miecz.15 Ty siać będziesz, a żąć nie będziesz, ty będziesz tłoczyć oliwę, a oliwą się namaszczać nie będziesz, i moszcz, a nie będziesz pić wina.16 I przestrzegałeś przykazania Amriego i każdego uczynku domu Achabowego, i chodziłeś po ich woli, żebym cię dał na zatracenie, a mieszkających w nim na pośmiewisko, i hańbę ludu mego znosić będziecie.” ŻAL I ZBAWIENIE (7,1-20). Lud uosobiony wyznaje swe grzechy (1-6), pokłada jednak nadzieję w Bogu i jest pewny, że z upadku powstanie (7-10). Obiemica odbudowy i zgromadzenia rozproszonych (11-13).Modlitwa o przywrócenie łaski Bożej (14-20).
71 Biada mnie, żem się stał, jak ten, który zbiera w jesieni grona po winobraniu! Nie ma grona do zjedzenia, wczesnych fig pożądała dusza moja.2 Zginął święty z ziemi, i prawego nie ma między ludźmi; wszyscy na krew czyhają, mąż brata swego na śmierć łowi.3 Zło rąk swoich nazywają dobrem, książę żąda, sędzia zapłatą jest pochłonięty, a wielki mówił żądze duszy swojej, i zamieszali ją.4 Kto najlepszy między nimi jest, jak oset, a kto prawy, jak cierniez płotu. Dzień wypatrywania twego, nawiedzenie twoje przyszło; teraz będzie spustoszenie ich.5Nie wierzcie przyjacielowi i nie ufajcie książęciu; przed tą, która sypia na łonie twoim, strzeż zamków ust twoich.6 Bo syn urąga ojcu, a córka powstaje na matkę swą, synowa na świekrę swoją, a nieprzyjaciółmi człowieka są domownicy jego.7 A ja na Pana patrzeć będę, oczekiwać będę Boga, zbawiciela mego; wysłucha mię Bóg mój.8 Nie wesel się, nieprzyjaciółko moja, nade mną, że upadłem – powstanę; gdy usiądę w ciemnościach, Pan jest światłością moją.9 Gniew Pański poniosę, bo zgrzeszyłem jemu, aż osądzi sprawę moją i uczyni sąd mój; wywiedzie mię na światło, ujrzę sprawiedliwość jego.10 I patrzeć będzie nieprzyjaciółka moja, i okryje się wstydem ta, która mówi do mnie: “Gdzie jest Pan, Bóg twój?” Oczy moje będą patrzeć na nią, teraz będzie na podeptanie jak błoto na ulicy.11 Dzień, aby były budowane płoty twoje, w ów dzień oddalone będzie prawo.12Dnia owego i aż do ciebie przyjdzie z Assuru, i aż do miast obronnych, a od miast obronnych, aż do rzeki, i od morza do morza, i od góry do góry.13 A ziemia będzie na spustoszenie dla mieszkańców swoich i dla owocu myśli ich.14 Paś lud twój laską twoją, trzodę dziedzictwa twego, mieszkających samotnie w lesie, wpośród Karmelu; będą paszeni na Basanie i Galaadzie wedle dni dawnych.15 “Wedle dni wyjścia twego z ziemi Egipskiej ukażę mu dziwy.”16 Ujrzą narody i zawstydzą się nad wszystką mocą swą, położą rękę na usta, uszy ich głuche będą.17 Będą lizać proch jak węże, jak płazy ziemi będą przestraszeni w domu swoim; przed Panem, Bogiem naszym drżeć będą i ciebie bać się będą.18 Któryż Bóg podobny tobie, który oddalasz nieprawość i przebaczasz grzech ostatków dziedzictwa swego? Nie rozpuści więcej zapalczywości swojej, bo pragnącym miłosierdzia jest.19 Wróci się i zlituje się nad nami; złoży nieprawości nasze i wrzuci w morze wszystkie grzechy nasze.20 Dasz prawdę Jakubowi, miłosierdzie Abrahamowi, co przysiągłeś ojcom naszym od dni starodawnych.